Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Θέατρο Άρθρα

Έλενα Πέγκα: Η τρυφερή παιδικότητα και το ξύπνημα της άνοιξης
Η συγγραφέας και σκηνοθέτις Έλενα Πέγκα καταγράφει μερικά από τα ερωτήματα και τους προβληματισμούς που θέτει το έργο «Θα πεθάνω αν πεθάνεις», το οποίο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο "Χώρος Θέατρο".
Βάσια Χρονοπούλου: Ο Μηχανισμός του Δωματίου
Η Βάσια Χρονοπούλου γράφει για το θεατρικό έργο του Αριστείδη Αντονά, «Ο μηχανισμός του δωματίου», το οποίο θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στη σκηνή από την ομάδα Apparatus.
Γιάννης Τσορτέκης: Προς εγκατάστασιν ΙΙΙ… Μαύρη Γαλήνη
O Γιάννης Τσορτέκης πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί στην παράσταση «Προς εγκατάστασιν ΙΙΙ… Μαύρη Γαλήνη» του Δ.Ν. Μαρωνίτη στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και με αυτή την αφορμή γράφει για την οδύσσεια ενός προσώπου που τον συγκινεί.
Μιχάλης Γιγιντής: Ο Κατάθλας είναι ένας από μας
Ο Μιχάλης Γιγιντής γράφει για την κατάθλιψη που βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος με αφορμή την παράσταση "Ο Κατάθλας"…
Μάνια Παπαδημητρίου: Μονόλογος
H Μάνια Παπαδημητρίου ερμηνεύει έναν συγκλονιστικό «Μονόλογο» στο Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας - Β’Σκηνή. Με αυτή την αφορμή γράφει στο Culture Now.
Δέσποινα Αναστάσογλου - Δημήτρης Αγαρτζίδης: Πώς είναι, άραγε, μια ολόκληρη προσωπικότητα;
Η Δέσποινα Αναστάσογλου και ο Δημήτρης Αγαρτζίδης γράφουν για την «Persona», μία από τις σημαντικότερες ταινίες του εικοστού αιώνα, η οποία “ζωντανεύει” στη σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.
Κλήμης Εμπέογλου: Προσπαθώντας να βρω απαντήσεις, βρέθηκα με περισσότερα ερωτήματα
Ο Κλήμης Εμπέογλου γράφει τις σκέψεις του σχετικά με το ζήτημα της ανθρώπινης βίας, με αφορμή την παράσταση Μάουζερ που θα παρουσιαστεί από 5 Δεκεμβρίου στο Θέατρο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών.
Μαριλίτα Λαμπροπούλου: Μερικές σκέψεις για τη Σκακιστική Νουβέλα
Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου γράφει για την γοητευτική Σκακιστική Νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ που ανεβαίνει και πάλι στη σκηνή του Θεάτρου Πορεία σε δική της σκηνοθεσία και με ερμηνευτή τον Γιάννη Νταλιάνη.
Καίτη Κωνσταντίνου: Τώρα είμαι ο Ριχάρδος ο Γ΄ και μ’ αρέσει πολύ!
Η Καίτη Κωνσταντίνου γράφει για τον σαιξπηρικό Ριχάρδο με αφορμή την παράσταση “Ριχάρδος o Γ” η οποία παρουσιάζεται στο Σύγχρονο Θέατρο σε σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά
Μιχάλης Πανάδης: Μια φυσιολογική οικογένεια, όπως όλες, με τα δικά της...
Ο Μιχάλης Πανάδης γράφει για την παράσταση "Η παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν" που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη Β' Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, μια γνήσια κωμωδία πολύ θλιβερή ή μια γνήσια τραγωδία πολύ αστεία.
Θάνος Νίκας: Το όριο του βλέμματος
Ο Θάνος Νίκας γράφει για το όριο του βλέμματος με αφορμή την παράσταση «Το Αριστούργημα», που παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς: Μίχαελ Κόλχαας  - Μια ιστορία που αξίζει να πεις σήμερα
H Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς γράφει για την παράσταση «Μίχαελ Κόλχαας, Η ιστορία ενός δίκαιου ανθρώπου» η οποία παρουσιάζεται στο BIOS.
Αθανασία Καραγιαννοπούλου: Η Αγάπη είναι το φάρμακο για τα δεινά μιας εποχής
Η Αθανασία Καραγιαννοπούλου γράφει για το De Profundis (Εκ Βαθέων), την αριστουργηματική ερωτική επιστολή του Όσκαρ Ουάιλντ που «ζωντανεύει» στη β’ Σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας.
Βασίλης Μαυρογεωργίου: Τι προσπαθεί να μας πει ο «Μικρός Πρίγκιπας»;
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, με αφορμή την παράσταση "Mon petit prince" που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, γράφει για ένα ξανθό πλάσμα από άλλο πλανήτη που αγαπά ένα τριαντάφυλλο…
Σπύρος Δ. Μιχαλόπουλος: Το Σεξ Λεξικόν έχει τη δική του ιστορία
Το «Σέξ Λεξικόν» έπεσε στα χέρια μου τη δεκαετία του 80. Πρέπει να ήμουν 10-11, τότε που είχα ήδη αρχίσει να αδημονώ για τη μετάβασή μου στον κόσμο των μεγάλων... Ο Σπύρος Δ. Μιχαλόπουλος γράφει τις σκέψεις του με αφορμή την παρουσίαση του έργου του «Σεξ Λεξικόν-Η Επιστήμη του Έρωτα» στο Θέατρο 104.
Χριστίνα Σαμπανίκου: Είστε έτοιμοι να «Γυρίσουμε Πίσω»;
Η Χριστίνα Σαμπανίκου γράφει τις σκέψεις της με αφορμή την παρουσίαση του έργου της «Γύρισε Πίσω», ενός κωμικού μελλοντολογικού θρίλερ που εκτυλίσσεται σε μια αγνώριστη Αθήνα στο μέλλον. Είστε έτοιμοι λοιπόν να γυρίσουμε πίσω; Με σημείο εκκίνησης, το Θέατρο Άβατον και ημέρες αναχώρησης ...
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, ...
Γιώργος Χαρατζάς: Η δύναμη του θεάτρου
Ασχολήθηκα με το θέατρο και την υποκριτική για να αλλάξω τον εαυτό μου. Είχα ήδη τελειώσει το πολυτεχνείο αλλά δεν ήμουν ευχαριστημένος. Δεν ήμουν ευτυχισμένος. Ένιωθα ελλιπής, ανάπηρος, ανολοκλήρωτος.
Νατάσα Τριανταφύλλη: Η γοητεία του κρυφού στο «Περιμένοντας τον Godot»
Διαβάζοντας και μελετώντας το έργο του Σάμουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Godot» δεν μπορείς παρά να βρεθείς αντιμέτωπος με δεκάδες γρίφους. Από την αρχική αποκρυπτογράφηση του τίτλου, μέχρι πολλές άλλες στιγμές μέσα στο έργο, όπου ο Μπέκετ επιλέγει να συμπυκνώσει με τρόπο γοητευτικό και να ...
Δανάη Θεοδωρίδου: Προχωρώντας με μικρά βήματα
Το One Small Step for a Man: Hello, Goodbye δανείζεται τον τίτλο του από το πρώτο μέρος της διάσημης φράσης του Ν. Άρμστρογκ («Ένα μικρό βήμα για ένα άνθρωπο, ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα») κι αποτελεί την πρόσκληση προς μια μικρή κοινότητα γήινων όντων (θεατών και ηθοποιών) να βρεθούν γύρω από ένα ...
Αργύρης Πανταζάρας - Momentum: Οργανώνοντας την “ανταρσία των αγγέλων”
Όλα ξεκίνησαν με την ερώτηση “Πού πάνε οι άγγελοι μετά την τραγωδία”; Κατά πόσο είναι εύκολο να συνεχίζεις να υπάρχεις σε μια κοινωνία εφόσον έχεις γίνει αυτόπτης μάρτυρας της φρίκης; Πολλοί από αυτούς αυτοεξορίζονται, μην αντέχοντας τις τραγικές συνέπειες πράξεων για τις οποίες δεν ...
Μιλτιάδης Φιορέντζης: Η ασφάλεια της κουίντας
Το να κάνεις θέατρο είναι μια ουτοπία. Καταπιάνεσαι με πυριφλεγή ανθρώπινα ζητήματα τα οποία ξέρεις εκ των προτέρων ότι δεν έχουν απάντηση. Τότε γιατί να μπαίνεις στον κόπο; Φέτος, τον Ιούλιο, στην παράσταση Young Lear της Ιόλης Ανδρεάδη, καλούμαι να κοιτάξω την ουτοπία κατάματα. Πώς να ...
Μαρία Μαλλούχου: Η παρέλαση της Λούλας Αναγνωστάκη
Όταν ξεκινώ να συμμετέχω σε ένα έργο διακατέχομαι από ένα ακαθόριστο προαίσθημα όμοιο με μυρωδιά. Κι αυτό συμβαίνει επειδή στην σύνδεσή μου με το έργο υπάρχει κάτι οικείο που πρόκειται να το ανακαλύψω. Το προαίσθημα στο συγκεκριμένο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη μορφοποιήθηκε και ...
Ένκε Φεζολλάρι: Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα είναι ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε
Δίψα. Δίψα για νερό. Για έρωτες και αέρα, στοργή και βλέμματα κρυμμένα πίσω από κλειστά πατζούρια. Φωνές, συχνά πνιγμένες στη σκόνη της Ανδαλουσίας και στο καμένο φως του ήλιου που σιγοκαίει τις ανύμφευτες ψυχές. Σάρκα και έρημος και η δίψα παρών. Αισθήματα και βεντάλιες, χτυπήματα κάτω από ...