Όταν ο σκελετός ενός βιομηχανικού ερειπίου μετατρέπεται σε κάδρο για τον νυχτερινό ουρανό και το φεγγάρι, δύο κόσμοι συγκρούονται – το συμπαντικό και το ανθρώπινο, το αιώνιο και το φθαρτό, ένας ουρανός που εκτείνεται χωρίς ορατό τέλος και μια κτηριακή δομή που ολοκλήρωσε τον κύκλο της.
Εκεί όπου άλλοτε αντηχούσαν μηχανές και εργάτες, τώρα απλώνεται η σιωπή· κι όμως, δεν είναι σιωπή θανάτου, αλλά μεταμόρφωσης.
Η χειρονομία της παρατήρησης του ουρανού μέσα από ένα ερείπιο είναι μια χειρονομία συμφιλίωσης. Ο άνθρωπος, που κάποτε ύψωσε τα εργοστάσια για να δαμάσει τη γη, τώρα επιστρέφει σε αυτά όχι για να τα επαναλειτουργήσει, αλλά για να τα αφουγκραστεί. Κοιτάζει προς τα άστρα, και μαζί βλέπει την ίδια του την ύλη, τη φθορά, το πέρασμα. Η βιομηχανική σκόνη μετατρέπεται σε κοσμική σκόνη. Το βλέμμα, διαπερνώντας τα σπασμένα υλικά, επανασυνδέει τη γη με τον ουρανό – το ανθρώπινο με το άπειρο και το ατέρμονο.
Όταν όμως το ερείπιο αναστηλωθεί, όταν οι τοίχοι καθαριστούν, όταν το μέταλλο ξαναλάμψει, η ίδια πράξη της παρατήρησης αλλάζει τόνο. Δεν είναι πια πράξη θρήνου ή αναπόλησης, αλλά πράξη τελετουργικής αναγέννησης. Ο ουρανός δεν καθρεφτίζεται πια πάνω στα απομεινάρια, αλλά αντανακλάται πάνω σε μια νέα επιφάνεια – καθαρή, έτοιμη να υποδεχθεί φως. Η ματιά γίνεται πιο συνειδητή, πιο ακριβής. Δεν κοιτάζει μόνο προς τα πάνω, αλλά αναγνωρίζει ότι το βλέμμα είναι ένα εργαλείο μετασχηματισμού: αυτό που βλέπει, το ανασταίνει.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Το Cosmic Theatre είναι η επιτέλεση αυτού του βλέμματος. Μια έκθεση και σειρά performance που πραγματοποιείται σε ένα συγκρότημα αποθηκών στον Πειραιά — έναν τόπο που πρόσφατα έχει ανακαινιστεί, διατηρώντας όμως τα ίχνη της παλιάς του ζωής. Κάθε event της σειράς έχει συγχρονιστεί με ένα αστρονομικό φαινόμενο — βροχή διαττόντων αστέρων, εκλείψεις σελήνης, που εμφανίζεται σε μια σκηνή χωρίς αυλαία, όπου ο ουρανός είναι ο πρωταγωνιστής και ο χρόνος ο σκηνοθέτης. Εκεί που συναντώνται ο ήχος, το φως, η ποίηση και η σιωπή. Εκεί που κάθε μετεωρίτης που διασχίζει τον ουρανό, κάθε έκλειψη που σκοτεινιάζει για λίγο τη γη, κάθε πλανητική ευθυγράμμιση γίνεται σημείο συντονισμού – ένας παλμός ανάμεσα στο ανθρώπινο σώμα και το σώμα του σύμπαντος.
Στο κέντρο του χώρου, η αυλή -το “παράθυρο προς τον ουρανό”- λειτουργεί σαν καρδιά που πάλλεται, ένα σημείο συλλογικής περισυλλογής. Εκεί, κάτω από τον νυχτερινό θόλο, το βλέμμα ανυψώνεται, αλλά και επιστρέφει προς τα μέσα.
Το Cosmic Theatre μέσα από την έκθεση, τις performance και τις βραδιές μουσικής και αστρονομίας μας θυμίζει πως ακόμη και η σκουριά μπορεί να λάμψει κάτω από τα αστέρια. Πως τίποτα δεν χάνεται οριστικά – μόνο αλλάζει ρυθμό, συχνότητα, υφή. Και πως ακόμα και όταν ο κόσμος που δημιουργήσαμε φαίνεται να παραδίδεται στο χρόνο και τη φθορά, πάντα έχουμε την ευκαιρία να σταθούμε ανάμεσα στο φθαρτό και το αιώνιο, και να αφήσουμε το βλέμμα μας να καλπάσει προς όλες τις κατευθύνσεις.
Συμμετέχοντες Καλλιτέχνες: Ναταλία Μαντά, Μάρθα Πανγιωτοπούλου, Irene Ragusini, Γιάννης Μάντζαρης, Μάριος Σταμάτης, Δημήτρης Ταμπάκης, Πάνος Αλεξιάδης, Γιώργος Τσεριώνης, Έλλη Αντωνίου, Looper, Louis Philippe Scoufaras, Πέτρος Ευσταθιάδης, Μαριλένα Κρανιώτη, Έκτορας Θεουλάκης
Επιμέλεια: Μαριλένα Κρανιώτη, Έκτορας Θεουλάκης
Key Dates
24.10.2025
Εγκαίνια
Performance by BLIP DJ Set by Jeph Vanger
5.11.2025
Cosmic Theatre: Supermoon
Live Music Night with Nalyssa Green, Kristoff, Tsolimon
6.11.2025
Architecture & Design Gala by LAB Piree Superstudio
12.11.2025
Cosmic Theatre: Aστροβραδιά
Βραδιά Αστροπαρατήρησης από το Planetarium on the Go
15.11.2025
Cosmic Theatre: Table Under the Stars
Culinary Experience by Nomade et Sauvage
16.11.2025
Cosmic Theatre: Astral Rain
All day electronic music event with Monodroids, Poor J’Darr, Jeph Vanger, BLIP
Κεντρική εικόνα θέματος: Γιάννης Μάντζαρης
