Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Λογοτεχνικό Καφενείο Δημήτρης Στεφανάκης

Δημήτρης Στεφανάκης
Δημήτρης Στεφανάκης

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σωλ Μπέλοου, Τζον Απντάικ, Μάργκαρετ Άτγουντ,  Ε.Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ καθώς επίσης ιστορικά και φιλοσοφικά δοκίμια.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Φρούτα εποχής" κυκλοφόρησε το 2000  από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Ακολούθησαν: "Λέγε με Καΐρα" (Ωκεανίδα, 2002), "Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία" (Ωκεανίδα, 2005), "Μέρες Αλεξάνδρειας" (Πατάκης,  2007), "Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι" (Πατάκης, 2009), "Θα πολεμάς με τους θεούς" (Πατάκη, 2010). «Μέρες Αλεξάνδρειας» (Ψυχογιός, 2011, επανέκδοση), Φιλμ νουάρ (Ψυχογιός, 2012)

Οι Μέρες Αλεξάνδρειας εκδόθηκαν στα Γαλλικά από τις εκδόσεις Viviane Hamy  και τιμήθηκαν με το Prix Méditerranée Etranger 2011, γαλλικό βραβείο Μεσογειακής Λογοτεχνίας . Στον Δημήτρη Στεφανάκη απονεμήθηκε επίσης το Διεθνές Βραβείο Καβάφη 2011 για το ίδιο βιβλίο. Οι Μέρες Αλεξάνδρειας ήταν  ακόμη υποψήφιες για το Prix du Livre Européen 2011 εκπροσωπώντας την Ελλάδα.  Κυκλοφόρησαν στα Ισπανικά και  στα Αραβικά. Το Φιλμ νουάρ κυκλοφόρησε  πρόσφατα στα Γαλλικά. Ο Έλληνας συγγραφέας είναι πλέον και μέλος της επιτροπής του Prix Méditerranée Etranger ενώ συμμετέχει κατά περίσταση σε επιτροπές διεθνών βραβείων που αφορούν τη λογοτεχνία ή τον κινηματογράφο. Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο «Άρια –  Ο κόσμος από την αρχή».

 

 

 

 

Όλα τα άρθρα του συντάκτη
Για να κλείσει ο κύκλος του αίματος...
Αν κοιτάξει κάποιος πίσω του τους μύθους που γέννησαν τα αριστουργήματα της λογοτεχνίας, τι θα δει; Ένα κύκλο αίματος που δεν εννοεί να κλείσει αιώνες τώρα. Κανείς δεν σκέφτηκε να λυτρώσει την καταραμένη γενιά του Οιδίποδα ή τους Ατρείδες ή την υπερβόρεια δυναστεία που υποθάλπει τον Άμλετ.
Η Αντιγόνη έξω απ' τον καθρέφτη
Αν πρέπει να ξαναδιαβάσουμε την Αντιγόνη σήμερα, ύστερα από δυόμιση χιλιάδες χρόνια, θα πρέπει πρώτα να πάψουμε να την βλέπουμε στους καθρέφτες που ο πολιτισμός μας στήνει γύρω από τα αρχέτυπα της λογοτεχνίας, για να μην αισθάνεται αμηχανία. Αλλιώς η παρερμηνεία του μύθου ή μάλλον η βολική ...
Καημένε Μπάτλερμπυ, καημένε κόσμε!
Με την μεγαλοφυή επωδό του I would prefer not... θα προτιμούσα όχι, ο τιτάνας του αμερικανικού μυθιστορήματος, Χέρμαν Μέλβιλ, δοκιμάζει τις δυνάμεις του στην τέχνη του ύφους με την ακράδαντη πεποίθηση ότι η γλώσσα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μουσική των λέξεων. Ο Μπάρτλεμπι ο Γραφιάς δεν είναι μόνο ...
Το
Όταν η Ρώσικη πεζογραφική παράδοση διέφυγε στη Δύση, πήρε μαζί της όλα τα φετίχ με τα οποία σαγήνευσε το αναγνωστικό κοινό απανταχού της γης.
Οι Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ
Αλήθεια, τι είχε στο μυαλό του ο Χέρμαν Μπροχ όταν συνέθετε την εμβληματική τριλογία του; Η αφηγηματική πορεία του μνημειώδους έργου του οδηγεί με στοχευμένα βήματα από την πεζογραφία στην ποίηση και στο πυκνό δοκιμιακό λόγο.
Μήπως είδατε την Ντόρα Μπρούντερ;
Μπορώ να φανταστώ τον Πατρίκ Μοντιανό να παραμερίζει τις παραπανίσιες λέξεις οι οποίες συνωστίζονται στο μυαλό του δημιουργού όταν εκείνος ετοιμάζεται για το δρομολόγιο της συγγραφής. Ο Γάλλος νομπελίστας είναι ένας αργυραμοιβός του πνεύματος, σφιχτοχέρης με τη γλώσσα και τα ...
Ο Άμλετ δεν μένει πια εδώ
Ανάμεσα στις αρχέγονες αφηγήσεις που συνέχουν το παγκόσμιο σώμα της λογοτεχνίας, ο υπερβόρειος μύθος του Άμλετ παραμένει αναλλοίωτος. Στο τέλος του εικοστού αιώνα ένας αμερικανός συγγραφέας, ο Τζον Απντάικ, επιχειρεί ένα σχόλιο που φωτίζει αλλιώς τη μοίρα του καταραμένου πρίγκιπα. Στο ...
Ο ιδιοφυής κύριος Μπρεχτ
Τα υλικά κάνουν τον μάγειρα ή ο μάγειρας τα υλικά; Στον "Κύκλο με την κιμωλία" του Μπρεχτ, ένας απλός, απλούστατος μύθος αποκτά φτερά με τη δύναμη της αλληγορίας.
Όταν άρχιζε η κρίση...
Όταν άρχιζε η νέα οικονομική κρίση στην Αμερική της νέας χιλιετίας ο Πολ Όστερ βρισκόταν εκεί κι έδινε το παρών ως συγγραφέας. Στην παράδοση των μεγάλων Αμερικανών μυθιστοριογράφων που από την εποχή του "Μόμπι Ντικ" καταγγέλλουν ήδη το αμερικανικό όνειρο, ο Όστερ γράφει το "Σάνσετ Παρκ" σαν ...
Κάθε αρχή και δύσκολη
Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν... Ax! Σπούδασα Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική...
Μεταξύ Οθέλου και Φάουστ
Διαβάζεις τη "Σονάτα του Κρόιτσερ" του Τολστόι και νομίζεις πως έχει αναποδογυρίσει τον καμβά της "Ανάστασης" και την ξαναγράφει. Ακόμα και αν δεν είναι ο Τολστόι της Άννας Καρένινα, αποδεικνύει πως ξέρει καλύτερα από τον καθένα να μιλήσει για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο ...
Ο Αχός της εποχής ή σε ποιον ανήκει η τέχνη
"Η τέχνη ανήκει σε όλους και σε κανέναν. Η τέχνη ανήκει σε κάθε εποχή και σε καμία. Η τέχνη ανήκει σε αυτούς που τη δημιουργούν και σε αυτούς που την απολαμβάνουν... Η τέχνη είναι ο ψίθυρος της ιστορίας που ακούγεται πάνω από τον αχό της εποχής". Ο Τζούλιαν Μπαρνς υπογράφει ένα μυθιστόρημα που ...
Ο άποικος της Μάλατα ή ο ερωτευμένος Ροβινσώνας
Στο φανταστικό του νησί, την Μάλατα, ο Τζόζεφ Κόνραντ στήνει ένα δικό του κόσμο για τον νέο Ροβινσώνα. Εκφραστής ενός ερεβώδους κοσμοπολιτισμού, όπως αυτός διατυπώθηκε στην Καρδιά του Σκότους, ο Κόνραντ συνθέτει ένα ερωτικό κουαρτέρο χολυγουντιανών διαστάσεων με τον ΤΖέφρι Ρενουάρ και ...
Ντοστογιέφσκι, ένας Δαιμονισμένος ανάμεσά μας
Από τις τρεις κορυφαίες στιγμές της παγκόσμιας λογοτεχνίας (Αρχαίοι τραγικοί, Σαίξπηρ και Ρώσικο μυθιστόρημα) ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι ευτύχησε να πάρει μαζί του στην αιωνιότητα ένα σεβαστό μερίδιο. Άγιος και δαίμονας της μυθοπλασίας, ο Ρώσος γίγαντας μοιράζεται με τον κόμη Τολστόι τις ...
Λέων Τολστόι όπως λέμε Θεός
Είχε απόλυτο δίκιο αυτός που είπε ότι "αν δεν υπήρχε ο Τολστόι δεν θα ξημέρωνε ο 20ος αιώνας της λογοτεχνίας". Όσο ψηλές κι αν είναι οι κορυφογραμμές του Μπαλζάκ, του Ντίκενς και του Ντοστογιέφσκι, η παρουσία του Τολστόι επισφραγίζει το θρίαμβο του μυθιστορήματος στον 19ο αιώνα. Με το έπος του ...
Έρωτας στις όχθες του Ιλισού
Υπάρχει άραγε πιο ερωτικό κείμενο από τον Πλατωνικό Φαίδρο; Στις σελίδες του ο Πλάτων χαρακτηρίζει την ερωτική μανία υπέρτατο δώρο των θεών στους ανθρώπους, μιλά για την αθανασία της ψυχής, για την γνώση ως ανάμνηση. Εξηγεί καταλεπτώς τον τρόπο που ο έρωτας φωλιάζει μέσα μας, ανατέμνει τις ...
Οι ήρωες που αγαπήσαμε
Από τον σκοτεινό Σταβρόγκιν μέχρι τον Γκάτσμπι, τον κοκέτη Φαμπρίτσιο μέχρι τον Πίτερ Γουόλς, τον παραληρηματικό Σαμπέρ μέχρι τον Περέιρα μεσολαβούν χρόνια και χρόνια αφήγησης.
Φρήντριχ Ντύρενματ: Η πτώση και άλλες ιστορίες
Είναι κανόνας που ισχύει από την εποχή του Τσέχοφ και μετά: Οι δραματικοί αφηγητές, αυτοί που αρέσκονται να μοιράζονται τις ιστορίες τους με ηθοποιούς και σκηνοθέτες, έχουν μια φυσική δεξιότητα στην συντομία της αφήγησης. Τέσσερις μικρές ιστορίες με πρώτη και καλύτερη την Πτώση, από τις ...
Αν ήσασταν ο Μάρκες θα διαβάζατε
Αν ήσασταν ο Μάρκες θα διαβάζατε την Μεταμόρφωση του Κάφκα για να γράψετε τα Εκατό χρόνια μοναξιά.
Κόντρα-αναγνώσεις για το καλοκαίρι
Για όλους όσοι θεωρούν την ποίηση και τον λογοτεχνικό στοχασμό ένα είδος καλογερικής για το μέσο αναγνώστη, έχω να προτείνω για το καλοκαίρι τρεις αναγνωστικές εμπειρίες που θα σας συναρπάσουν: Οι εμβληματικοί "Προσανατολισμοί" συνοψίζουν την ποιητική νιότη του Οδυσσέα Ελύτη, το ...
Είμαστε και ό,τι οι άλλοι αφηγούνται για μας
Αν αναζητούμε ακόμα και σήμερα τη Χαμένη τιμή της Κατερίνας Μπλουμ, αν βυθιζόμαστε σε αυτό το στεγνό, χωρίς λογοτεχνική χάρη κείμενο του νομπελίστα Χάινριχ Μπελ, είναι γιατί αγωνιούμε για την τύχη του κόσμου μας που παραδόθηκε πια στη λαγνεία της ενημέρωσης.
Λεωφορείο ο Πόθος: Ρόλος για ένα πρωταγωνιστή
Στη μαγική διαδρομή του Τένεσι Ουίλιαμς, σε αυτό το υποβλητικό καθαρτήριο της Νέας Ορλεάνης, έτσι όπως διασκευάστηκε από τον Ελία Καζάν το 1952, υπάρχει μόνο ένα εισιτήριο, για τον άντρα -πρωταγωνιστή. Όλοι οι άλλοι, της Βίβιαν Λη συμπεριλαμβανομένης, αρκούνται σε ρόλους-δορυφόρους. Είναι η ...
Αθώα η Ερέντιρα;
Σαν σκέφτομαι την σημερινή κατάσταση, το μυαλό μου πάει, χωρίς να το θέλω, στην ιστορία της Αθώας Ερέντιρας και της άσπλαχνης γιαγιάς της. Αν τραβήξει κανείς τη μάσκα της μαγικής αλληγορίας από το διήγημα του Μάρκες εύκολα μπορεί να παραλληλίσει την ηρωίδα του με το λαό και την σατανική ...
Γιόχαν Κρόιφ - αυτός ο Κάφκα του ποδοσφαίρου
Αν η μπάλα συναντά κάπου τη λογοτεχνία, τότε ο Πελέ θα μπορούσε να θεωρηθεί ο Τολστόι του ποδοσφαίρου, ο Μαραντόνα, ποδοσφαιρικός Μάρκες, κι ο Κρόιφ, αυτός ο προικισμένος Ολλανδός, θα ήταν ο Κάφκα της στρογγυλής θεάς. Ύστερα από αυτόν όλοι έπαιζαν αλλιώς το ποδόσφαιρο, όπως ακριβώς ύστερα ...