Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Πιάφ της Παμ Γκεμς - Πέτρος Ζούλιας: Κριτική θεάτρου
Δημοσίευση: Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015 10:30
Πιάφ της Παμ Γκεμς - Πέτρος Ζούλιας: Κριτική θεάτρου

Υπάρχουν καλλιτέχνες που η ζωή τους εκτυλίχθηκε σαν μεγαλειώδες μυθιστόρημα , με οικοδόμηση κάποιας τεράστιας καριέρας, με μεγάλους και τραγικούς έρωτες, με αυτοκαταστροφή, προδοσία, μοναξιά και καταχρήσεις. Μία τέτοια περίπτωση είναι και αυτή της μεγαλύτερης Γαλλίδας ερμηνεύτριας, της Εντίθ Πιάφ. Η καθιέρωσή της ως παγκόσμιο σύμβολο του γαλλικού τραγουδιού, έσυρε μαζί πολλά παρασκηνιακά δεινά για την μικροσκοπική γυναίκα με την εξαίσια φωνή .

 

Καρπός του έρωτα μίας μέτριας τραγουδίστριας και ενός ακροβάτη του δρόμου, η μικρή Εντίθ μεγαλώνει ουσιαστικά μόνη στους δρόμους του Παρισιού και αντικρίζει την σκληρότητα από παιδική ηλικία. Λόγω του ότι οι γονείς της αδυνατούν να τη συντηρήσουν, καταλήγει στον οίκο ανοχής που διευθύνει η γιαγιά της και την περιποιούνται οι γυναίκες που εκείνη έχει στη δούλεψή της. Για ένα διάστημα αργότερα, θα ακολουθήσει τον πατέρα της σε παραστάσεις δρόμου. Το πρώτο μεγάλο πλήγμα θα έρθει στα 17, όταν μένει έγκυος σε ένα κοριτσάκι, που πεθαίνει δύο χρόνια αργότερα από μηνιγγίτιδα, χτύπημα της μοίρας που θα τη σημαδέψει μέχρι το τέλος της. Σε ηλικία 20 ετών, όλα αλλάζουν όταν γνωρίζεται με τον Λεπλέ, ιδιοκτήτη διάσημου παρισινού καμπαρέ, που βλέπει σε εκείνη να αναδύεται ένα νέο αστέρι. Αυτός θα της αλλάξει το όνομα από «Γκασιόν» σε «Πιάφ» («σπουργιτάκι») λόγω της εύθραυστης ιδιοσυγκρασίας της, ψευδώνυμο που θα τη συνοδέψει σε όλη της τη ζωή. Αφότου την κάνει διάσημη αρτίστα, δολοφονείται και αρκετοί την υποπτεύονται ως συνεργό στο έγκλημα. Στην συνέχεια, γνωστή πια ως Πιάφ, αναγνωρίζεται ευρεύως, συμμετέχει σε ταινίες και σε θεατρικά και μέσα στα τραγούδια της υμνεί τον έρωτα με πάθος και λεπτή ευαισθησία.  Η φήμη της θα ξεπεράσει τα ευρωπαϊκά σύνορα και θα φτάσει μέχρι τις ΗΠΑ που θα την αγκαλιάσουν θερμά. Η προσωπική της ζωή όμως, είναι γεμάτη ατυχίες και απογοητεύσεις. Ο μεγάλος της έρωτας σκοτώνεται σε ατύχημα με αεροπλάνο και πλήθος επίδοξοι εραστές και καιροσκόποι την περιτριγυρίζουν για να κλέψουν τη δόξα της. Θα κάνει δύο γάμους και θα ζήσει θυελλώδεις σχέσεις με διάσημους και μη. Σωματικοί πόνοι, εθισμοί σε ναρκωτικά και ποτό, είναι αυτά που θα την καταβάλλουν και θα οδηγήσουν στον πρόωρο χαμό της, τον Οκτώβρη του 1963. Έκτοτε, αναρίθμητα βιβλία, ταινίες, τραγούδια και θεατρικά, προσπάθησαν να αποτυπώσουν επαρκώς τη ζωή αυτής της μεγάλης ντίβας.

 

Στα πλαίσια των ρεπερτοριακών επιλογών που θέλουν βιογραφίες σημαντικών προσώπων να μεταφέρονται στο σανίδι, στο Εθνικό Θέατρο παρουσιάζεται το έργο της Παμ Γκεμς, «Πιάφ», σε μετάφραση του Αντώνη Γαλέου και σκηνοθεσία-διασκευή Πέτρου Ζούλια, που παρουσιάζει επισκοπικά τα σπουδαιότερα γεγονότα του βίου της καλλιτέχνιδος. Ο Ζούλιας έστησε ένα εύπεπτο λαϊκό θέαμα , με της αρωγή της παρισινής σκηνογραφικής ατμόσφαιρας και των κοστουμιών εποχής της Αναστασίας Αρσένη. Καλύφθηκαν οι σημαντικότερες στιγμές της Πιάφ, από την παιδική ηλικία μέχρι την τελευταία παράσταση μπροστά σε κοινό που επιβάρυνε δραματικά την ασθένεια. Πρόσθεσε και ένα υπερρεαλιστικό στοιχείο, αυτό της παρουσίας του «φύλακα-άγγελου» της τραγουδίστριας, της Αγίας Τερέζας, που στην πραγματικότητα ήταν απλά εκείνη στην οποία η γιαγιά έκανε τάμα όταν η μικρή έχασε το φως της σε ηλικία οκτώ ετών. Η σκηνοθετική ροή είχε πολλά χρονικά πισωγυρίσματα που πιθανόν να μπερδέψουν από ένα σημείο και μετά το θεατή. Βέβαια, αν εξαιρεθεί το «πήγαινε-έλα» πάνω στη σκηνή κάποιων ηρώων, δόθηκε βάση στην οικοδόμηση της πρωταγωνιστικής περσόνας, με ένα πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Η προσαρμογή των στίχων στα πασίγνωστα τραγούδια από τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο, άλλοτε ξένιζε και άλλοτε κέρδιζε τις εντυπώσεις , μιας και πρόκειται για δημιουργίες που έχουν αγαπηθεί στη γαλλική γλώσσα κι αυτό ακριβώς είχε καταφέρει η Πιάφ. Ο Θοδωρής Οικονόμου ανέλαβε την ενορχήστρωση και την πρωτότυπη μουσική και τη μουσική διδασκαλία η Μελίνα Παιονίδου. Οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου, αναδείκνυαν την ατμόσφαιρα του έργου, ενώ αισθαντικές ήταν οι χορογραφίες του Φώτη Διαμαντόπουλου.

 

Η περίπτωση της Ελεωνόρας Ζουγανέλη, δείχνει ότι όταν κάποιος δουλεύει πολύ και καλλιεργεί συνεχώς το όποιο ταλέντο του, το αποτέλεσμα θα τον δικαιώσει. Υποκριτικά ήταν σκάλες ανώτερη από αρκετούς. Δεν μιμήθηκε την Πιάφ, παρά προσπάθησε να εισχωρήσει στον ψυχισμό της και να αποδώσει την εύθραυστη μα και δυναμική ιδιοσυγκρασία της. Φωνητικά ήταν αρτιότατη και έκλεψε τις εντυπώσεις. Εξίσου καλός ως Λεπλέ με ωραία τοποθέτηση ο Χρήστος Στέργιογλου που ερμηνεύει και μία ιταλική άρια. Η Μυρτώ Αλικάκη ερμήνευσε την Τουάν, την καρδιακή φίλη της Πιάφ με δυναμισμό και χιούμορ. Η Ευγενία Δημητροπούλου είχε λίγες χαριτωμένες στιγμές ως Αγία Τερέζα, αλλά παρουσιάστηκε ως αμήχανη και ιδιαίτερα νευρική στις περισσότερες. Ο Δημήτρης Αλεξανδρής έχτισε τον Λουί με άνεση και αέρα, όπως και ο Νίκος Μαγδαληνός στο πιο μπρουτάλ του ήρωά του. Άπειρη κάπως φωνητικά και υποκριτικά η Γεωργία Μητροπούλου ως μικρή Εντίθ, όπως και ο Στέφανος Μουαγκιέ. Η Κωνσταντίνα Τάκαλου ως Ντίντριχ απέφυγε έντεχνα το σκόπελο της μίμησης αποδίδοντας εύστοχα την διεθνή σταρ. Αξιοπρεπείς στους εναλλασσόμενους ρόλους τους οι Σπύρος Μπιμπίλας, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Δημήτρης Καραμπέτσης, Τάσος Πυργιέρης και Δήμητρα Σιγάλα. Στη σκηνή ακόμα εμφανίζονται οι ηθοποιοί: Μαρίνος Δεσύλλας, Αντώνης Χατζής , Γιάννης Αθητάκης, Αλέξανδρος Μπαλαμώτης και Μιχάλης Λεβεντογιάννης.

 

Το άστρο της Εντίθ Πιάφ θα συνεχίσει να λάμπει μέσα από τις βιογραφίες, τις αναφορές και όλους εκείνους που ενέπνευσε η πορεία της διεθνούς ντίβας με την πηγαία ευαισθησία και το παθιασμένο ερωτισμό. 

 

 

Η «Πιαφ» της Παμ Γκεμς, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, με την Ελεωνόρα Ζουγανέλη στον ομώνυμο ρόλο. Περισσότερες πληροφόριες.

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.