Ζακλίν Χαρπμάν – Εγώ που δε γνώρισα τους άντρες: Ένα βιβλίο για τη γυναικεία σκέψη

Στο κελί –ένα ιδιότυπο πανοπτικό–  ενός υπόγειου καταφυγίου, σαράντα γυναίκες ζουν φυλακισμένες υπό τη στενή και διαρκή επιτήρηση τριών αμίλητων φρουρών, ενώ η αίσθηση του χρόνου έχει καταλυθεί. Οι γυναίκες έχουν πλήρη άγνοια της αιτίας που είναι κρατούμενες· δεν υπάρχει καμιά ελπίδα διαφυγής και μόνο θολές αναμνήσεις διατηρούν
από την προηγούμενη ζωή τους.

Τέτοιες μνήμες στερείται παντελώς η νεότερη φυλακισμένη και αφηγήτρια του βιβλίου. Απομονωμένη από τις υπόλοιπες και δίχως όνομα, «η μικρή» βιώνει σταδιακά την αφύπνιση της συνείδησής της μέχρι τη μέρα που, απροσδόκητα, οι γυναίκες αντικρίζουν την πόρτα του κελιού τους ανοιχτή.

Το Εγώ που δεν γνώρισα τους άντρες, ένα συγκλονιστικό έργο φεμινιστικής και υπαρξιακής δυστοπίας της βελγίδας συγγραφέα και ψυχαναλύτριας Ζακλίν Χαρπμάν, εκδόθηκε το 1995 και συνομιλεί με έργα της Μάργκαρετ Άτγουντ, της Ούρσουλα Κ. Λε Γκεν και της Οκτάβια Ε. Μπάτλερ.

-Επιμέλεια: Ιωάννα Ανδρέου
-Εξώφυλλο: Kάτια Κουτσαφτή

Ζακλίν Χαρπμάν – Πληροφορίες για τη συγγραφέα

Η Jacqueline Harpman (Ζακλίν Χαρπμάν) γεννήθηκε στο Βέλγιο το 1929. Η οικογένειά της κατέφυγε στην Καζαμπλάνκα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής και επέστρεψε στην πατρίδα της μετά τον πόλεμο. Αφού σπούδασε γαλλική λογοτεχνία, ξεκίνησε σπουδές ιατρικής, αλλά δεν μπόρεσε να τις ολοκληρώσει εξαιτίας της φυματίωσης από την οποία προσβλήθηκε. Στράφηκε στη συγγραφή το 1954 και το πρώτο της έργο εκδόθηκε το 1958. Το 1980 απέκτησε το πτυχίο της ψυχαναλύτριας. Η Χαρπμάν έγραψε πάνω από 15 μυθιστορήματα και τιμήθηκε με σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Prix Médicis για το Orlanda. Πέθανε το 2012.