Διανύοντας την πιο επιτυχημένη σεζόν των τελευταίων χρόνων, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει όλες τις πρεμιέρες που έρχονται μέσα στην άνοιξη, εγκαινιάζοντας μια περίοδο ακόμα πιο ισχυρής και τολμηρής εξωστρέφειας.
Με μερικούς από τους σημαντικότερες Έλληνες δημιουργούς να υπογράφουν τις παραστάσεις που σηκώνουν αυλαία το προσεχές διάστημα και σπουδαίους ηθοποιούς και performers επί σκηνής, το στολίδι του Πειραιά αποκαλύπτει τον θεατρικό του πλούτο μέσα από ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που αιφνιδιάζει.
Στην Κεντρική Σκηνή, ο Νίκος Καραθάνος σκηνοθετεί το «Τζένη Τζένη – Ένα ηλιόλουστο Ρέκβιεμ», μετατρέποντας την κινηματογραφική μνήμη σε ποιητική σκηνική εμπειρία, ενώ ο Όμηρος Πουλάκης υπογράφει τη σκηνοθεσία και ερμηνεύει στο «Διψάει τις Νύχτες» του Ηλία Μαγκλίνη, ένα σκοτεινό και τρυφερό έργο για τον έρωτα, την απώλεια και την αθανασία.
Στη Σκηνή Ωμέγα, ο Δήμος Αβδελιώδης προσεγγίζει το «Αμάρτημα της Μητρός μου» του Γεωργίου Βιζυηνού με βαθιά πνευματικότητα, αναζητώντας την αλήθεια πίσω από το τραύμα, ενώ ο Σπύρος Κουβαράς με τη Synthesis 748 Dance Co. παρουσιάζουν τον «Κήπο των Επίγειων Απολαύσεων», μια σωματική και αισθητηριακή εμπειρία εμπνευσμένη από τον Ιερώνυμο Μπος. Την ίδια στιγμή, ο Παντελής Δεντάκης σκηνοθετεί το «Μαύρο Κουτί» του Γιώργου Ηλιόπουλου, μια μαύρη κωμωδία για τις οικογενειακές ρωγμές και τη συμφιλίωση μπροστά στο αναπόφευκτο.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Στο Φουαγιέ, η άνοιξη αποκτά διαθεματική και σύγχρονη δυναμική: ο Μάριος Φούρναρης παρουσιάζει το «Chalkyon Days», ένα οπτικοακουστικό περιβάλλον ζωντανής μουσικής και video art, ο Γιώργος Καλογερόπουλος σκηνοθετεί τη «Λεονάρντα», ένα έμμετρο έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και το σκοτάδι, ενώ η Ίρις Καραγιάν με το «Kill the Movement» μετατρέπει την οργή και τη βία της εποχής σε σκηνική πράξη αντίστασης.
Αυτή την άνοιξη πάμε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά για ένα θέατρο-εμπειρία. Ένα θέατρο για όλους και προς όλους, που με ευθύνη και φροντίδα για το μέλλον, συνομιλεί, παρακινεί και συγκινεί, προτάσσοντας το επείγον. Το «εδώ» και το «τώρα».
ΑΝΟΙΞΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ – ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
TZENH TZENH
Ένα ηλιόλουστο Ρέκβιεμ
Σκηνοθεσία: Νίκος Καραθάνος
Πρεμιέρα: Πέμπτη 23 Απριλίου 2026
Με αρχική έμπνευση το “Τζένη Τζένη”, την κλασική ταινία της Φίνος Φίλμς, ο Νίκος Καραθάνος στρέφει το βλέμμα του στην μυθική πλέον αφήγηση των ελληνικών ταινιών, την αφήγηση μιας Ελλάδας φωτός, καλοκαιριού, ελαφρότητας και ομορφιάς που στην σύγχρονη εποχή φαντάζει όλο και πιο μακρινή. Με νοσταλγία για την χαμένη αυτή αφέλεια των καλοκαιρινών βραδιών, και με ένα θίασο “σκιών”, φαντασμάτων των ηρώων της κλασικής ταινίας, στήνει ένα καλοκαιρινό, ηλιόλουστο ρέκβιεμ, έναν θρήνο για το τέλος αυτής της εποχής και συνάμα μια γιορτή για την αθανασία που της χάρισε η ασημένια οθόνη. Μέσα σε αυτό το γιορτινό και πένθιμο κλίμα, οι ηθοποιοί του θιάσου αναζητούν αυτές τις θεϊκές μορφές που συνόδεψαν τα κυριακάτικα τραπέζια των παιδικών τους χρόνων, σε μια Ελλάδα που να καταδύεται καθημερινά στο πέλαγος των αναμνήσεων της, αναζητώντας τον εαυτό της, ξανά και ξανά.
HΛΙΑΣ ΜΑΓΚΛΙΝΗΣ
«Διψάει τις Νύχτες»
Σκηνοθεσία, Ερμηνεία: Όμηρος Πουλάκης
Για τρεις παραστάσεις: Κυριακή 5 Απριλίου | Κυριακή 3 Μαΐου | Κυριακή 7 Ιουνίου
Ένα πλάσμα εξαίρεση, αντιμέτωπο με την άσβεστη δίψα του για αίμα και ζωή, διαπερνά την ιστορία του ανθρώπου. Μια φύση αθάνατη, χαραγμένη από τον Έρωτα και καταδικασμένη στην αιωνιότητα της ανάμνησης. Ένας βρικόλακας που αναζητά την υπέρβαση των ορίων της ίδιας του της αθανασίας.
ΣΚΗΝΗ ΩΜΕΓΑ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ
ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ
Διδασκαλία Ερμηνείας, Δραματουργία, Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης
ΠΡΕΜΙΕΡΑ : Σάββατο 7 Μαρτίου 2026
Το “Αμάρτημα της Μητρός μου” είναι έργο σπάνιας ευαισθησίας και ευφυΐας.
Αφορά το πώς βίωσε την απόρριψη από την μητέρα του ο ίδιος ο Βιζυηνός σε μικρή ηλικία μέσα στην εκκλησία, όταν για να σωθεί η 10χρονη ασθενής αδελφή του, ακούει την μητέρα του να παρακαλεί την Παναγία να πάρει εκείνον. Η αντίληψη του Βιζυηνού για τον λυτρωτικό ρόλο της τέχνης πηγάζει κατ’ ευθείαν από το Αρχαίο Δράμα, όπου τους δραματουργούς δεν τους ενδιέφερε ούτε η πρωτοτυπία ούτε ο εντυπωσιασμός των θεατών, αλλά η αναζήτηση των αιτιών που προκάλεσαν τον πόνο ή τον θάνατο στους ήρωές τους: δηλαδή την αλήθεια, που διώχνει την αμφιβολία και τον φόβο.
SPYROS KOUVARAS & SYNTHESIS 748 DANCE CO.
“Ο ΚΗΠΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΓΕΙΩΝ ΑΠΟΛΑΥΣΕΩΝ”
Πρεμιέρα: Πέμπτη 16 Απριλίου
Αντλώντας έμπνευση από τον ομώνυμο εμβληματικό πίνακα του Ολλανδού ζωγράφου Ιερώνυμου Μπος, ο χορογράφος διερευνά τις έννοιες της τέρψης, της επιθυμίας και της εγγύτητας, προτάσσοντας την ιδέα ότι οι απολαύσεις δεν αποτελούν εκτροπή ή αμαρτία, αλλά μια φυσική πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης. Επί σκηνής ένας αναδυόμενος τόπος αποκαλύπτεται, στον οποίο οι αισθήσεις περιπλανώνται μεταξύ ιερού και βέβηλου, φύσης και τεχνολογίας, φαντασίας και πραγματικότητας. Μέσα από τη μνήμη, το αρχέτυπο και το ασυνείδητο, ένα συναισθηματικό “τοπίο σωμάτων” μας τυλίγει στο “δέρμα” του μ’ έναν χορό επιβίωσης.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Πρεμιέρα: Σάββατο 25 Απριλίου
Το «Μαύρο Κουτί» του Γ. Ηλιόπουλου, ετοιμάζεται να εξαπολύσει μυστικά, που θα φέρουν τα πάνω κάτω στις ζωές πατέρα και γιού. Τίποτα δεν μένει σταθερό και όλες οι σχέσεις ταλανίζονται, καθώς περνούν απ’ τη βάσανο του χρόνου και από την προσδοκία μιας τελευταίαw κοινής ανάσας. Ο γιος πλήρως αποκομμένος από τον πατέρα, δραστηριοποιείται στην Αμερική κυνηγώντας ίσως τ’ όνειρο…όμως τα δεδομένα αλλάζουν και αναγκάζεται να αποχωρήσει, να επιστρέψει στον τόπο του και να έρθει αντιμέτωπος με τον πατέρα του. Η συγκρουσιακή τους σχέση, τοποθετημένη στη χρονικότητα του παρελθόντος, αποτελεί το έναυσμα αποκαλύψεων, επαναπροσδιορισμών και αναθεωρήσεων και μέσα από το παροντικό πλέον βίωμα της επαφής τους, φανερώνεται η ρευστή φύση του ανθρώπου. Η αινιγματική και ζωντανή παρουσία των γυναικείων μορφών του έργου, επενεργεί επάνω στις ζωές πατέρα και γιου, φέρνοντας τις ισορροπίες αλλά και τις λύσεις.
ΦΟΥΑΓΙΕ
ΜΑΡΙΟΣ ΦΟΥΡΝΑΡΗΣ
CHALKYON DAYS
Διαθεματική καλλιτεχνική δράση (Mουσική-Video art)
Για μία μόνο παράσταση: Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026
Mια διακαλλιτεχνική δράση που συνδυάζει ζωντανή μουσική και video art σε ένα ενιαίο, in situ οπτικοακουστικό περιβάλλον. Συμμετέχουν η Γεωργία Μπαλαμπίνη (υψίφωνος), ο Μάριος Φούρναρης (video art) και ο Mislav Režić (κιθάρα). Στον πυρήνα του CHALKYON DAYS βρίσκεται μια ενιαία δραματουργία εικόνας και ήχου, όπου η ζωντανή εκτέλεση συνομιλεί σε πραγματικό χρόνο με το video art. Το video αρθρώνεται σε μια μη γραμμική ακολουθία κινούμενων εικόνων, σαν αποτύπωμα ενός κόσμου όπου η ανθρώπινη παρουσία έχει αποσυρθεί, αφήνοντας να αιωρούνται τα ερωτήματα της «μεγάλης φυγής» και των αιτίων της. Σε διάλογο με αυτή τη συνθήκη απουσίας, το μουσικό μέρος προτείνει μια σύγχρονη ανάγνωση της Αγγλικής Αναγέννησης, με έργα των John Dowland και Henry Purcell, μέσα από τη συνάντηση φωνής και ηλεκτρικής κιθάρας, με εφέ, βρόχους και αυτοσχεδιασμούς που ενοποιούν το πρόγραμμα σε συνεχή δομή.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
«ΛΕΟΝΑΡΝΤΑ»
Πρεμιέρα: Παρασκευή 17 Απριλίου
Η Λεονάρντα Τσιαντσιούλι, υπαρκτό πρόσωπο που έδρασε στην Ιταλία την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παίρνει σάρκα και οστά σε μια έμμετρη θεατρική παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα στο χιούμορ και στο δράμα. Ένα δράμα καθαρό — σαν τα σαπούνια που έφτιαχνε η ομώνυμη ηρωίδα από τα θύματά της — γεγονός που την κατέταξε ως την πρώτη γυναίκα serial killer στην Ευρώπη. Με βίντεο προβολές που ορίζουν τον σκηνικό χώρο, πρωτότυπη μουσική, τραγούδια και χορογραφίες, ξετυλίγεται το ξέφρενο ταξίδι της ζωής της Λεονάρντα, από τη γέννηση έως και τον θάνατό της. Μέσα από αποσπάσματα της ομολογίας της αποκαλύπτεται η στρεβλή της πεποίθηση πως, με φρικτές ανθρωποθυσίες, θα μπορούσε να προστατεύσει τον αγαπημένο της γιο από το σκοτάδι του πολέμου.
ΙΡΙΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝ
Kill the Movement
Για δύο μόνο παραστάσεις:Τρίτη 28 & Τετάρτη 29 Απριλίου
Το Kill the Movement είναι μια απάντηση στα βιώματα της εποχής, σε οριακές καταστάσεις βίας, οργής και θρήνου. Δυο χορευτές μέσα σε ένα φανταστικό περιβάλλον που θυμίζει εικονικό παιχνίδι μάχονται με όλες τους τις δυνάμεις απέναντι σε νοητούς αντιπάλους. Μαζί τους μια σειρά από αρχειακά υλικά από το διαδίκτυο αναμιγνύονται με τίτλους και φράσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνθέτοντας εκ νέου θραύσματα από εικόνες και φράσεις που μας κατακλύζουν. Το έργο επιχειρεί να (ανά)κατασκευάσει αφηγήσεις, προσωπικές και συλλογικές μνήμες, διερευνώντας τη δυναμική σχέση ανάμεσα στο σώμα και την κίνηση, τον ήχο, την ψηφιακή εικόνα και το κείμενο. Η χορογράφος ωθεί τους ερμηνευτές στα όριά τους, σε αλλεπάλληλες προσπάθειες έκφρασης και αντίστασης.
