Ο πρίγκιπας Λεόντιος, ένα αγόρι βαθιά βυθισμένο στην πλήξη του, πάσχει από έλλειψη νοήματος. Καταπιεσμένος από την προδιαγεγραμμένη μοίρα του να γίνει βασιλιάς, όταν του ανακοινώνεται ότι θα πρέπει να παντρευτεί την πριγκίπισσα Λένα, αποφασίζει να δραπετεύσει στο δάσος μαζί με τον ακόλουθό του, Βαλέριο. Η πριγκίπισσα Λένα από την άλλη που είναι ένα κορίτσι πιο φιλικά προσκείμενο στη ζωή, ιδιαίτερα συνδεδεμένο με τη φύση, επίσης αρνείται να παντρευτεί κάποιον που δεν ξέρει και δεν αγαπά. Έτσι δραπετεύει στο ίδιο δάσος με τον Λεόντιο, μαζί με την γκουβερνάντα της. Εκεί συναντιούνται και ερωτεύονται, αγνοώντας φυσικά ο ένας την ταυτότητα του άλλου, και αποφασίζουν να γυρίσουν πίσω και να παντρευτούν. Μόνο μετά τον γάμο βγαίνει στο φως η πραγματική τους ταυτότητα, γεγονός που κλονίζει τα συναισθήματά τους.
Ο Γκέοργκ Μπύχνερ, ένας συγγραφέας βαθιά μηδενιστής, με κωμική διάθεση ωστόσο, ψηλαφίζει τα όρια ανάμεσα στην λογική και τη τρέλα στους χαρακτήρες του, καθώς και το αδιέξοδο της ζωής. Φαίνεται ότι το εκείνο που τον απασχολεί περισσότερο σε αυτό το έργο είναι ο ρόλος της μοίρας στη ζωή μας. Δηλαδή κατά πόσο η ζωή μας είναι ένα σύνολο δικών μας ελεύθερων αποφάσεων ή ένας δρόμος ήδη φτιαγμένος για εμάς που δεν μπορούμε να παρεκκλίνουμε. Υπό αυτό το πρίσμα ο έρωτας του Λεόντιου και της Λένας εξετάζεται τελείως διαφορετικά. Επέλεξαν ο ένας τον άλλον όχι για αυτό που ήταν, αλλά για αυτό που νόμιζαν πως ήταν.
Όπως το διαβάζω εγώ, ο Λεόντιος έψαχνε μανιωδώς κάτι ή κάποιον να βαφτίσει σανίδα σωτηρίας και να γαντζωθεί, διότι αποφεύγει να αναλάβει την ευθύνη του εαυτού του. Η Λένα παράλληλα έχει τόσο ψηλά την ιδέα του έρωτα όπως τη διάβαζε στα βιβλία μαζί με την γκουβερνάντα της, που ήταν σχεδόν αναπόφευκτο να μην ερωτευτεί τον καταθλιπτικό και γοητευτικό αγόρι του δάσους. Αυτός είναι ο λόγος που όταν αποκαλύπτονται οι πραγματικές τους ταυτότητες μετά τον γάμο, και δηλαδή είναι αναγκασμένοι να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους μαζί, τα πρόσωπα του έργου διαλύονται, γιατί διαλύεται και η ψευδαίσθηση της πραγματικότητάς που είχαν πλάσει μέσα τους ώστε να καταφέρουν να επιβιώσουν σε έναν κόσμο που δεν τους ήταν αρκετός.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Δεν πιστεύω πως το θέμα του έργου είναι ο τρόπος που διαχειριζόμαστε τις ερωτικές μας σχέσεις. Αντιλαμβάνομαι τον έρωτα στην παράσταση ως μέσο για να δούμε καλύτερα τον εαυτό μας και τη θέση του στη ζωή. Παρακολουθούμε τους ήρωές μας περισσότερο μέσα από ένα σκληρό ταξίδι ενηλικίωσης, να μαθαίνουν ή να μην μαθαίνουν να διαχειρίζονται την πραγματικότητα του κόσμου. Βλέπουμε τον Λεόντιο ο οποίος πασχίζει συνεχώς να φτιάξει για τον εαυτό του ένα happy end και ακόμα και στο τέλος να αρνείται την πραγματικότητα, ενώ η Λένα μάλλον με τον τρόπο της την αποδέχεται.
Κλείνοντας, δεν είμαι σίγουρη αν ο Μπύχνερ είχε καταλήξει στο ότι η μοίρα μας είναι προδιαγεγραμμένη, αλλά αν είναι, την μεγαλύτερη σημασία έχει ο τρόπος που στεκόμαστε απέναντι της.
Πληροφορίες
Λεόντιος και Λένα
Θέατρο 104
Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21:15
Photo Credit Κεντρικής Εικόνας Θέματος: arisvedertsis
Διαβάστε επίσης:
Λεόντιος και Λένα, του Γκέοργκ Μπύχνερ σε σκηνοθεσία Ειρήνης Λαφαζάνη στο Θέατρο 104
