Η αγγλική λέξη nursery, έχει δυο ερμηνείες, η μια αναφέρεται στο βρεφοκομείο ενώ η άλλη στο φυτώριο φυτών. Το εγχείρημα [email protected] μετουσιώνει την έννοια nursery ως φυτώριο σε ένα περιβάλλον καλλιτεχνικής δημιουργίας. Σε αυτό το πολιτισμικό φυτώριο καλλιεργούνται ιδέες, σκέψεις, εκφράσεις που άλλοτε μεταγράφονται σε εικαστικά έργα και άλλοτε μπολιάζουν νέες έρευνες, συζητήσεις, συνεργασίες και εικαστικές δράσεις, με σκοπό την βαθιά επικοινωνία με το κοινό και τον δημιουργικό και γόνιμο διάλογο μαζί του. Η αλληλοεπίδραση και η συνδιαμόρφωση του πεδίου της εικαστικής έρευνας και παραγωγής αποτελούν τις βασικές αρχές του. Η δυναμική του έγκειται στην αναζήτηση, στην αποδοχή, στην προβολή και στην ανάδειξη της διαφορετικότητας των μερών του μέσα από τις εννοιολογικές και υφολογικές συγκλίσεις και αποκλίσεις τους.**

Στην παρούσα έκθεση στον χώρο της Γκαλερί 7 τα έργα που παρουσιάζονται χαρακτηρίζονται από τις πολλαπλές εννοιολογικές και εικαστικές τους αναζητήσεις.

Η έννοια του χρόνου παραμένει η βασική ιδέα που συνδέει νοηματικά τα έργα της έκθεσης. Καθένα από αυτά αποτελεί έναν διαφορετικό στοχασμό πάνω στην έννοια του χρόνου και της εικαστικής του μεταγραφής. Η σχέση του έργου τέχνης με το χώρο και με το χρόνο είναι ποικίλη και πολλαπλή. Το έργο τέχνης συμπυκνώνει και διαστέλλει παρόν παρελθόν και μέλλον. Η μεταβλητή έννοια του χρόνου ενσωματώνεται και προσεγγίζεται διαφορετικά σε κάθε έργο της έκθεσης, παρουσιάζοντας με αυτόν τον τρόπο την συνθετότητα της κριτικής σκέψης γύρω από την πρόσληψη, κατανόηση και ερμηνεία της πραγματικότητας ως χώρο-χρονική συνθήκη.**

Η προσοχή στην λεπτομέρεια, στην δομή, στην υφή, στην εκτέλεση του χρώματος και της σύνθεσης που χαρακτηρίζουν τα έργα της έκθεσης προσκαλούν τον θεατή να τα παρατηρήσει προσεκτικά. Κάθε έργο αποκαλύπτεται ως ένα ορατό αρχείο – ίχνη χρόνου.

Οι χρονικές διαδικασίες των έργων «συναντούν» τον χρόνο του βλέμματος του θεατή. Ένα ποίημα-χαϊκού «γραμμένο» με κλωστές, μια εικαστική σημείωση σε ένα σημειωματάριο, το σπάσιμο της ζωγραφικής φόρμας, η αποτύπωση του ουρανού, η αναπαράσταση ενός σώματος συνιστούν υποκειμενικές μορφικές προσεγγίσεις που δημιουργούν ένα συλλογικό βίωμα. Η στοχαστική αξία της έκθεσης, ως τόπος συνάντησης, έγκειται στην χρονική και τοπική αμεσότητα των σχέσεων μεταξύ έργων και θεατών. Έργο και θεατής βρίσκονται μέσα σε έναν μοναδικό ίδιο πάντοτε χωροχρόνο. Το νόημα-η σημασία στα οντολογικά ερωτήματα που θέτει ο χρόνος προκύπτει ως προϊόν αυτής της αλληλεπίδρασης, αυτής της σχέσης έργου και θεατή.

Η τέχνη μας μαθαίνει πώς να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο που μας περιβάλλει και ως θεμελιωτικός παράγοντας κοινωνικότητας και προώθησης του διαλόγου συνεισφέρει στην δημιουργία μιας σφαίρας διανθρώπινων σχέσεων, ενός χώρου έκφρασης της ανθρώπινης επιθυμίας για επαφή με τους άλλους.

**Από τον κατάλογο της [email protected], Platforms Project 2020_2021.

Η ομάδα [email protected] απαρτίζεται από εικαστικούς καλλιτέχνες που συνεργάζονται με τον Δημήτρη Ζουρούδη, καθώς και από προσκεκλημένους καλλιτέχνες.

Συντελεστές

Οργάνωση: Δημήτρης Ζουρούδης
Επιμέλεια-κείμενα: Νίκη Παπασπύρου
Επιμέλεια καταλόγου: Τζένη Φαλιαρίδου
Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: Γιώτα Ανδριάκαινα, Δημήτρης Ζουρούδης, Αικατερίνη Κανακάκι, Βλάσης Κότιος, Ανδρέας Λάσκαρης, Νίκος Lavazzo, Νίνα Προύσαλη, Κύριλλος Σαρρής, Πέτρος Σουφλερός, Τζένη Φαλιαρίδου

Κεντρική εικόνα θέματος: Έργο του Δημήτρη Ζουρούδη