Από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορεί το μυθιστόρημα, Έγκλημα στο Πέρα του Αχμέτ Ουμίτ σε μετάφραση του Θάνου Ζαράγκαλης.

Παραμονή Πρωτοχρονιάς, το πτώµα ενός ωραίου νέου άντρα εντοπίζεται στα πίσω σοκάκια µιας γωνιάς του Πέρα, στην καρδιά της Πόλης, που κάποτε ήταν η πιο περιζήτητη γειτονιά της. Το αίµα του βάφει κόκκινο το φρέσκο χιόνι. Το πιο ωραίο θύµα, ίσως και το πιο µοχθηρό.. 
Μια φοβερή αλήθεια που τη φέρνουν στην επιφάνεια σκοτεινά µυστικά. Άντρες θύµατα της περηφάνιας τους, γυναίκες που υποχρεώνονται να ζήσουν τη ζωή αυτών των αντρών. Σε αυτό το άντρο των εγκληµάτων, σε αυτό τον κήπο της κακίας, σε αυτή την αγορά όπου πουλιέται η ανθρώπινη σάρκα, ένας άντρας προσπαθεί να κρατήσει την αγνότητά του. 
«Γυναίκες…» λέει µια φωνή απ’ τα βάθη της ψυχής του. «Με τις γυναίκες δεν µπορείς να παίζεις… Μπορεί να έχεις την εντύπωση ότι παίζεις, αλλά κάποια στιγµή καταλαβαίνεις ότι εσύ ο ίδιος έγινες παιχνιδάκι». Στο οδόστρωµα εµφανίζονται τα πρόσωπα των γυναικών της ζωής του. Μία προς µία οι εικόνες τους περνούν κάτω απ’ τα πόδια του. Όλες οι γυναίκες έχουν σκυµµένο κεφάλι και θλιµµένα µάτια. Όλες είναι λυπηµένες. Αδιαφορεί. Προχωράει πατώντας πάνω τους σαν να’ναι µια λακκούβα µε νερό. Όµως σε λίγο τα πρόσωπα εµφανίζονται και πάλι. «Γυναίκες…» ακούει ξανά την ίδια φωνή. «Απ’ τις γυναίκες δε γλιτώνεις ποτέ? τα φαντάσµατά τους θα σε ακολουθούν σ’ όλη σου τη ζωή».

Όπως ο Στιγκ Λάρσον ανέδειξε τη Στοκχόλµη σε εµβληµατικό τόπο της λογοτεχνίας, έτσι κι ο Ουµίτ µε το βιβλίο αυτό δίνει νέα λογοτεχνική πνοή στην ιστορική συνοικία του Πέρα για τον εικοστό πρώτο αιώνα. 
Εφ. Zaman


Ο Αχμέτ Ουμίτ γεννήθηκε στο Γκαζιαντέπ της Τουρκίας το 1960 και ζει στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά και Πολιτικές Επιστήμες στην Ακαδημία Πολιτικών Επιστημών της Μόσχας. Παρ’ όλο που ξεκίνησε τη συγγραφική του ζωή γράφοντας ιστορίες, το πρώτο του έργο που κυκλοφόρησε ήταν η ποιητική ανθολογία με τίτλο «Η κρυψώνα του δρόμου». Το 1992, όταν εξέδωσε το «Η ξυπόλητη νύχτα», πήρε το βραβείο «Συγγραφής και Τέχνης του Φερίτ Μπαγίρ». Το 1994 εκδόθηκαν η ιστορία «Μια κραυγή σκίζει την νύχτα» και το παιδικό βιβλίο «Παραμύθι μέσα στο παραμύθι». Η ένταση που υπήρχε σε όλα του τα βιβλία εμφανίστηκε ολοκληρωτικά στο «Ομίχλη και νύχτα», που εκδόθηκε το 1996. Το 1998 εκδόθηκε το «Άρωμα φόβου», το οποίο ανέτρεψε τα μέχρι τότε καλούπια των αστυνομικών μυθιστορημάτων και δημιούργησε πρότυπο. Ακολούθησε «Το κλειδί της Αγκάθα», που περιλαμβάνει αστυνομικές ιστορίες και το «Εγκλήματα με ονομασία προέλευσης». Το 2010 εξέδωσε το βιβλίο «Οι μνήμες της Κωνσταντινούπολης» με τεράστια επιτυχία.