Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017
Ένα δώρο στον εαυτό μου
Δημοσίευση: Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014 10:08
Ένα δώρο στον εαυτό μου

Μου αρέσει αυτό το παιχνίδι που δίνει και παίρνει κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Οι λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς. Είναι ένα παιχνίδι που όλοι έχουν δικαίωμα να παίξουν, ανεξάρτητα από το αν άκουσαν πολλά ή λίγα, ανεξάρτητα από το αν τα ακούσματα τους παρουσιάζουν εύρος ή είναι εξειδικευμένα, ακόμη και «κολλημένα».


Πάντα κάτι έχεις να κερδίσεις από κάθε λίστα, πάντα κάτι σου έχει ξεφύγει, κάτι που δεν πρόλαβες να ακούσεις ή που αγνοείς την ύπαρξη του.
Αυτό συνέβαινε και  τον καλό καιρό. Τότε που προλάβαινες να αφομοιώσεις ένα άλμπουμ μιας κι αν σου άρεσε το άκουγες ξανά και ξανά για εβδομάδες στη σειρά.


Τότε ήταν ακόμη μουσική .

Τώρα είναι περισσότερο πληροφορία.


Για ορισμένους τουλάχιστον. Οι οποίοι  γκρινιάζουν ότι κυκλοφορεί μεν πάρα πολύ μουσική αλλά ότι δεν είναι όπως παλιά, και δεν βγαίνουν πλέον καλοί δίσκοι  και άλλα τέτοια. Αυτό που δεν βλέπουν είναι ότι πάντα κυκλοφορούσε πάρα πολύ μουσική απλά δεν το έπαιρναν είδηση. Και μπλέκουν την πληροφορία για την κυκλοφορία ενός άλμπουμ (και την πρώτη συνήθως επιπόλαια ή/και αποσπασματική ακρόαση που τη συνοδεύει) με το άλμπουμ το ίδιο.


Κι όμως είναι τόσο απλό να τα ξεχωρίσεις αυτά τα δύο. Το ότι έμαθες ότι βγήκε το καινούργιο άλμπουμ του τάδε και άκουσες δύο δείγματα στο you tube σημαίνει ότι ενημερώθηκες για την κυκλοφορία. Δεν σημαίνει ότι άκουσες το άλμπουμ.


Και βέβαια χρειάζεται να διαλέξεις. Θα ενημερώνεσαι; Ή θα ακούς; Μπορείς να επιλέξεις απλά να ενημερώνεσαι. Προσωπικά υπάρχουν κάποιες περίοδοι (κρατάνε μήνες καμιά φορά) που επιλέγω ακριβώς αυτό. Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να κάτσεις να ακούσεις πριν αρχίσεις την γκρίνια ότι «δεν κυκλοφορεί τίποτε της προκοπής» και «τίποτε δεν είναι όπως παλιά».  


Το 2014 ήταν μια χρονιά… αχαρτογράφητη. Έλειψαν τα αδιαφιλονίκητα «καλύτερα». Προσωπικά το βρίσκω συναρπαστικό αυτό. Αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων ανακαλύψεων, και τώρα που τελειώνει η χρονιά αλλά κυρίως για το μέλλον. Τώρα, αν κανείς επιλέγει να μην μπαίνει σε περιπέτειες και  προτιμά την έτοιμη μασημένη τροφή…. Αυτό είναι άλλη ιστορία.  


Φέτος στις γιορτές λέω να κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου.

Να ακούσω ξανά και ξανά κάποια άλμπουμ που σε πρώτη ακρόαση μου άρεσαν πάρα πολύ, τόσο ώστε να τα συμπεριλάβω στη λίστα μου με τα καλύτερα της χρονιάς που μου ζητήθηκε από μουσικό περιοδικό.  Το “V2.0”  των Go-Go Penguin που είναι ικανοί να βάλουν τη σύγχρονη jazz σε κάθε σπίτι, το “Enter” των Fire! Orchestra και άλλα.


Επίσης να ακούσω άλμπουμ ξανά και ξανά άλμπουμ στα οποία έμεινα στο επίπεδο της «πληροφορίας» όπως το “Dead Computer Blues” των δικών μας Sigmatropic.


Και βέβαια να βουτήξω μέσα στις λίστες και να τρυγήσω κάποια άλμπουμ που θα μου τραβήξουν την προσοχή και να τα ακούσω όπως τους αρμόζει.


Σαν να μιλάς σε ένα φίλο. Γιατί «γνωστούς» έχουμε όλοι μας πολλούς.
Φίλους όμως;


Καλές Γιορτές

Εκτύπωση
Περισσότερα
Μικρόκοσμοι
08.02.2017 12:52
Με το που ανακοινώθηκε, πριν από μια εβδομάδα περίπου, άρχισε αμέσως η γκρίνια. Είχαν ακουστεί και νωρίτερα γκρίνιες βέβαια. Όταν ανακοινώθηκε το line-up του Rockwave με Placebo, Sivert Hoyem, Evanescence και λοιπά. Αλλά με την ανακοίνωση της εμφάνισης του Nick Cave στο Eject …ξεσπάθωσαν.
Τα 100 πιο σημαντικά τραγούδια του Dylan εμείς τα ακούσαμε μεγάλοι
30.01.2017 14:54
Έρχονται στο Ωδείο. Είναι 18-19-20 χρονών. Έρχονται είτε στο δικά μου θεωρητικά μαθήματα, είτε στα μαθήματα συναδέλφων (συνήθως κάποιο μουσικό όργανο). Όλο και πιο συχνά διαπιστώνω ότι οι μουσικές αναφορές τους, τα πράγματα που αναφέρουν ως «αγαπημένα» όταν τους ρωτήσεις ή όταν το φέρει η κουβέντα, είναι μουσικές περασμένων δεκαετιών.
Περί της σημασίας της μουσικής: Μια απάντηση
13.01.2017 10:46
Τις πρώτες μέρες του έτους δημοσιεύτηκε στο Popaganda ένα άρθρο του Παναγιώτη Μένεγου με τίτλο «Φτιάχνοντας Λίστες σε μια Εποχή που η Μουσική Έχει Όλο και Λιγότερη Σημασία…»
Για κάθε πράγμα που
04.01.2017 13:03
Για κάθε πράγμα που κάνεις υπάρχει κάτι που δεν κάνεις. Αυτό έμαθα το 2016. Θα μου πεις… τώρα το έμαθες; Θα σου πω ότι το 2016 έγινε ένα κλικ μέσα μου και συνειδητοποίησα για πρώτη φορά την βαθύτερη σημασία του.
Τέλος εποχής
30.12.2016 10:31
Ας μην κρυβόμαστε. Η στήλη έμεινε στην ουσία ανενεργή όλο το φθινόπωρο που μας πέρασε. Το τελευταίο κείμενο που αναρτήθηκε αφορούσε στο “Skeleton Tree” του Nick Cave και ανέβηκε στις 12 Σεπτεμβρίου.
Σκελετοί Τραγουδιών
12.09.2016 10:44
Για το “Skeleton Tree”, το 16ο άλμπουμ στην πορεία του Nick Cave και των Bad Seeds θα έχετε ίσως ήδη διαβάσει αρκετές κριτικές , δημοσιευμένες σε εφημερίδες και site τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού. Δεν είναι η πρόθεση μου μέσα από αυτή τη στήλη να γράφω κριτικές κι ούτε σκοπεύω να αρχίσω να το κάνω τώρα. Υπάρχουν άλλοι πιο κατάλληλοι και πιο δοκιμασμένοι σε αυτό από εμένα.
Παράλληλα σύμπαντα
08.09.2016 11:33
Ακούω στο Spotify τη λίστα με τα charts. Τα «Κορυφαία 50 στην Ελλάδα». Το έχω βάλει να παίζει διακριτικά, σαν χαλί, ενώ κάνω μια δουλειά γραφείου την οποία βαριέμαι αλλά χρειάζεται να γίνει.
Σκέψεις για την (χαμένη) μαζική απήχηση της μουσικής
01.09.2016 14:35
Ξεκίνησα να γράφω ένα κείμενο για την παρούσα στήλη με θέμα τα οικογενειακά hits του καλοκαιριού. Με μια καταγραφή δηλαδή των τραγουδιών που μας έμειναν από τις καλοκαιρινές διακοπές είτε επειδή τα ακούγαμε συχνά στο αυτοκίνητο, είτε μας έμειναν όταν τα ακούσαμε σε κάποιο καφέ, σε κάποια παραλία, είτε απλώς τα ακούσαμε από κάποιο σπίτι όπως περνούσαμε έξω από αυτό περαστικοί.