Το έργο «Λευκό Τριαντάφυλλο» εμπνέεται από τις Ρουσάλκι*, ένα θρύλο για τη σλαβική μυθολογία και μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης για πολλούς σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Πούσκιν, ο Λέρμοντοφ, ο Ντραγκομίσκι, ο Ντβόρζακ και δεκάδες άλλοι. Αναφέρεται στις ψυχές πρόωρα χαμένων γυναικών που επιστρέφουν στον τόπο που πέθαναν για να εκδικηθούν αυτούς που τις αδίκησαν.

Το «Λευκό Τριαντάφυλλο» είναι ένας ύμνος αγάπης αφιερωμένος σ’ αυτές τις αδικημένες, περιπλανώμενες ψυχές. Στον πυρήνα του έργου δεν τοποθετείται ένας προδομένος έρωτας, όπως γίνεται στο διάσημο μπαλέτο «Ζιζέλ» αλλά ο τραγικός θάνατος πολλών μικρών παιδιών που δολοφονήθηκαν μυστηριωδώς στο παρελθόν από τις ίδιες τις μητέρες τους. Οι ψυχές τους επιστρέφουν μετά από χρόνια στη λίμνη που δολοφονήθηκαν για να εκδικηθούν ολόκληρη την τοπική κοινωνία για την αδιαφορία που έδειξε, και συνεχίζει να δείχνει, απέναντι στο προσωπικό τους δράμα.

Η πλοκή του έργου ενώ στην αρχή διατηρεί μια σταθερή, συγκινητική πορεία, συναφή με τον μύθο των Ρουσάλκι, στη συνέχεια αποκτά έντονα δραματικό χαρακτήρα και αναπτύσσεται προς πολλές και απρόσμενες κατευθύνσεις.

Η ιστορία:

Η Ίρμα, μια νέα κοπέλα από το Κίεβο, πηγαίνει να περάσει στο χωριό τις καλοκαιρινές διακοπές της μαζί με τη Ραΐσα, την αγαπημένη της ξαδέρφη. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα σκοτεινό μυστικό και μια αλήθεια που θα συνταράξουν συθέμελα όλη της την ύπαρξη…

Τα ερωτήματα που θέτει το «Λευκό Τριαντάφυλλο» είναι πολλά και διαχρονικά. Προσεγγίζει με απέραντο σεβασμό την ουσία της ανθρώπινης ψυχής ως αιώνιο μέγεθος και ισορροπεί με λυρισμό στα όρια του κτιστού με τον άκτιστο κόσμο, χωρίς όμως να χάνει ούτε στιγμή την επαφή του με τη γήινη πραγματικότητα.

Το έργο – που γράφτηκε το 2020 – αν και διαδραματίζεται στην Ουκρανία του 19ου αιώνα, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ένα έργο, με φιλοσοφικές αναζητήσεις και έντονες κοινωνικές προεκτάσεις που φτάνουν μέχρι το σήμερα…

Συντελεστές:

  • Συγγραφείς: Αντώνης Χανιώτης – Λάμπρος Κομζιάς
  • Μουσική: Αντώνης Χανιώτης – Timo Tolki
  • Στίχοι: Αντώνης Χανιώτης – Λάμπρος Κομζιάς
  • Σκηνοθεσία: Αντώνης Χανιώτης
  • Βοηθός σκηνοθέτη / Υπεύθυνη Δραματουργίας: Δώρα Μπαρουτάκη
  • Χορογραφίες: Ραλλού Κρινή
  • Διδασκαλία χορογραφιών: Ραλλού Κρινή, Χριστίνα Ξηρόκωστα, Δέσποινα Σωτηρέλη
  • Κινησιολογία: Ίρις Λιακάκου
  • Ενδυματολογία: Λίλη Πόνου
  • Φωτογραφίες, video, trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας
  • Μουσικός παραγωγός – Ηχοληψία: Βασίλης Αβραντίνης
  • Η ηχογράφηση του soundtrack έγινε στο Athens Music Studio. Έπαιξαν οι μουσικοί: Αντώνης Χανιώτης, Βασίλης Αβραντίνης, Βαλεντίνος Ντούλιας.
  • Casting Director: Κυριάκος Κουρουτσαβούρης
  • Παίζουν, τραγουδούν και χορεύουν επί σκηνής (αλφαβητικά): Ραφαήλ Αριστοτέλους, Φαίη-Νεφέλη Γαλάνη, Ρεβέκκα Γιαννάκη, Μελίνα Κόφα, Ίρις Λιακάκου, Ελένη Λύρα, Αίπυτος Μακαρουνάς, Μίνα Νταλή, Χριστίνα Ξηρόκωστα, Αργιέττα Οκκαλίδου, Φιλήμων Ορκόπουλος, Μαρία Πετσόρη, Νικολέτα Πολυζώη, Κλέλια Σίμου, Βάλια Φιλιάγκου και η εφηβική ομάδα μιούζικαλ των Δυτικών Πινελιών.

Διάρκεια: 120’

* Στη σλαβική μυθολογία, οι ρουσάλκι ήταν γυναικείες οπτασίες, νύμφες του νερού, σούκουμπι ή γοργόνες, δαιμονικά πλάσματα που ζούσαν κοντά σε νερά ή στα βάθη των ποταμών, πιο συγκεκριμένα. Τις νύχτες, έβγαιναν στις όχθες και χόρευαν στα λιβάδια. Αν πετύχαιναν στο δρόμο τους όμορφους άνδρες, τους μάγευαν με τα τραγούδια και το χορό τους, τους υπνώτιζαν και τους έπαιρναν στο βυθό του ποταμού για να ζήσουν μαζί. Οι μύθοι και οι θρύλοι έχουν κοινά στοιχεία με τις νεράιδες, τις νύμφες, τις γερμανικές Όντινε ή Ούντινε, τις ιρλανδικές μπάνσι και τις Bean Nighe της Σκωτίας. | Πηγή: wikipedia