Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 17:00-22:00, ενώ η έκθεση θα διαρκέσει έως την Τρίτη 30 Δεκεμβρίου.
Όπως σημειώνει η ίδια η Ελευθερία Τσέικο: «Η δουλειά αυτή γεννήθηκε από εμπειρίες που δεν μπορούσαν να ειπωθούν με λέξεις· στιγμές αγωνίας, τρυφερότητας, φόβου και δύναμης, που ζητούσαν έναν διαφορετικό δρόμο για να υπάρξουν. Οι μορφές μου βρίσκονται σε μια συνεχή μετάβαση ανάμεσα στο τραύμα και την αντοχή· φέρουν πάνω τους το βάρος της μνήμης και ταυτόχρονα την υπόσχεση της επούλωσης. Δεν είναι ποτέ τέλειες είναι ανθρώπινες. Και μέσα από αυτή την ατέλεια ζητούν επαφή.»
Το Γάλα
Το γάλα είναι η αρχή και το τέλος μου.
Είναι αυτό που δίνω κι αυτό που μου λείπει.
Μέσα του υπάρχει η πρώτη ανάσα, είναι η πρώτη τροφή,
το πρώτο χάδι, η πρώτη απώλεια.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Όλα αρχίζουν εκεί, μέσα σε μία κίνηση σώματος
που δίνει και χάνει ταυτόχρονα.
Δίνω και χάνω μαζί.
Όπως η μάνα που τρέφει και αδειάζει.
Όπως η αγάπη που σώζει και σκοτώνει.
Ζωγράφισα το γάλα σαν κραυγή.
Δεν είναι λευκό είναι κόκκινο, μπλε, μαύρο,
το χρώμα που παίρνει η σιωπή όταν δεν αντέχεται άλλο.
Οι μορφές που είναι σπασμένες,
όπως τα σώματα που γέννησαν και μετά έμειναν μόνα.
Χέρια που αγγίζουν, στόματα που φωνάζουν,
μάτια που ψάχνουν μέσα στο κενό
ένα βλέμμα που να τα αναγνωρίζει.
Όλα αυτά είναι το γάλα
που κύλησε και στέγνωσε πάνω στο δέρμα.
Δεν είναι γλυκό.
Είναι βαρύ σώμα, σκιά, βάρος που κρατάς
και δεν μπορείς να αφήσεις.
Είναι προσφορά και στέρηση,
πένθος και έρωτας μαζί.
Ζωγραφίζω με τα χέρια που κάποτε κράτησαν,
που κάποτε άφησαν.
Ζωγραφίζω με τη μνήμη του σώματος,
όχι με το μυαλό.
Κάθε φιγούρα είναι ένας κόμπος
ανάμεσα σε μένα και ό,τι αγάπησα.
Κάθε γραμμή, ένα κομμάτι από εμένα
που αρνήθηκε να σωπάσει.
Δεν είναι ωραία τα πρόσωπα είναι αληθινά.
Δεν είναι ήσυχα, είναι εκεί για να θυμίζουν
πως το γάλα είναι η ζωή,
αλλά και το αίμα που τη συνοδεύει.
Το γάλα είναι η φωνή μου
όταν δεν μπορώ να μιλήσω.
Είναι η φρίκη που έγινε εικόνα,
η αγάπη που πόνεσε,
η αγάπη που έμεινε.
-Ελευθερία Τσέικο
Ελευθερία Τσέικο – Σύντομο Βιογραφικό:
Η Ελευθερία Τσέικο γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, με καθηγητές τους Μιχάλη Μανουσάκη, Πάνο Χαραλάμπους, Μάριο Σπηλιόπουλο και Ζάχαρη Αρβανίτη. Σπούδασε επίσης χαρακτική με τον Γιάννη Γουρζή και ψηφιδωτό με τη Δάφνη Αγγελίδου. Έχει εργαστεί σε ποικίλους δημιουργικούς χώρους και έχει διδάξει εικαστικά σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες, με ιδιαίτερη έμφαση στη θεραπευτική και βιωματική διάσταση της τέχνης. Το έργο της επικεντρώνεται στον άνθρωπο, στο σώμα, στο συναίσθημα και στη μνήμη που αυτά κουβαλούν. Με χρώματα έντονης ψυχικής φόρτισης και χειρονομιακή γραφή, διερευνά τις έννοιες της ευαλωτότητας, της αντοχής και της φροντίδας.
Κεντρική εικόνα θέματος: Η αγάπη, 2025
