Ο θεατρικός τόπος γίνεται μεταφορικά αυτός ο ά-τοπος τόπος της περιπλάνησης, όπου η πραγματικότητα και η μυθοπλασία, οι ηθοποιοί, οι ρόλοι, τα προσωπεία και οι θεατές συναντώνται σε μία περιπλάνηση νοημάτων, στην οποία η ταυτότητα των υποκειμένων εναλλάσσει θέσεις μέσω διαφόρων ταυτίσεων μεταξύ αφηγηματικής και ρεαλιστικής πραγματικότητας. Οι αφίσες με την σειρά τους, ως τεκμήρια, αποτελούν ένα τρίτο επίπεδο τόπου περιπλάνησης μεταξύ όλων αυτών των οπτικών, γραφιστικών, νοηματικών, χωρικών και χρονικών αναφορών.
Η προβολή αυτή συνιστά έναν διάλογο ανάμεσα στον φαντασιακό χώρο όπου εκτυλίσσονται τα έργα των μεγάλων αρχαίων Ελλήνων τραγικών και τους τόπους –αρχαία ή σύγχρονα θέατρα– όπου παρουσιάστηκαν τα έργα αυτά από το ΚΘΒΕ, όπως καταγράφονται στις αφίσες που εκτίθενται.
Κάθε αφίσα αποτελεί τεκμήριο που συνδέει τον δραματουργικό τόπο της πλοκής του έργου με τον τόπο και τον χρόνο παρουσίασης της παράστασης, προσφέροντας έτσι μια πολλαπλή ανάγνωση του Αρχαίου Δράματος στον σύγχρονο πολιτισμικό του περίγυρο.
Τα τεκμήρια προέρχονται από τη Συλλογή Αφισών των Ειδικών Συλλογών της ΕΒΕ.
