Η πρόσφατη ενότητα έργων μου με τίτλο «Περιτονία (Fascia)» αναβιώνει μνήμες από την άμεσα οικογενειακή μου ιστορία. Πάντα με συνάρπαζαν διηγήσεις του παππού μου που ως μεταξέμπορος από το Σουφλί με έφερε για πρώτη φορά σε επαφή με τη σηροτροφία. Πέρα λοιπόν από κάποιο πιθανό γενετικό ντετερμινισμό ασχολούμαι και εγώ με την εκτροφή του μεταξοσκώληκα, όχι για το τελικό προιόν του μεταξιού αλλα για να ερμηνεύσω γλυπτικά τις συγκεκριμένες αυτές αναμνήσεις. Ακριβώς όπως η περιτονία περιβάλλει και συγκρατεί μεμονομένα μέρη του σώματος, έτσι αυτή ενότητα αποτελεί ένα ψυχαναλυτικό εγχείρημα σύνδεσης της γλυπτικής μου ταυτότητας με το λυρισμό της εποχής των προγόνων μου.
Με τη καθοδήγηση του καθηγητή σηροτροφίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργου Γκόρα, επιστρατεύω λοιπόν μεταξοσκώληκες σε ένα κάλεσμα διαισθητικής επικοινωνίας με τη γλυπτική μου. Μια επικοινωνία που βασίζεται στο έμφυτο και στο ενστικτώδες. Τα έργα μου, προσομοιώσεις ξύλου και κλαδιών από χυτό αλουμίνιο, θα ενταχθούν στον κύκλο της ζωής των εντόμων (κλάδωμα) ή με ποιόν άλλο τρόπο; Τα έργα θα μορφοποιούνται ως κοινωνική/συλλογική γλυπτική ανάλογα με το στάδιο ζωής των μικρών συναδέλφων μου. Αυτή είναι και η απάντησή μου στο “Πώς να εξηγήσετε εικόνες σ’ έναν νεκρό λαγό” του Joseph Beuys.
-Δημήτρης Αντωνίτσης, Μάιος 2026
Κεντρική εικόνα θέματος: ΠΕΡΙΤΟΝΙΑ, 2026 αλουμίνιο , γνάθαλα μεταξιού , διαστάσεις μεταβλητές
