Την έκθεση “Pοst Tenebras Lux” επιμελείται και μας συστήνει η εξίσου νέα Ιστορικός Tέχνης Καλυψώ Γιαννακοπούλου.
Συμμετέχουν οι εικαστικοί Denisa Koci, Γιώργος Κουρσουμπάς, Aλέξης Μαγιάρ-Αγγελόπουλος, Δημήτρης Παπαδάτος, Παπαδημητρίου, Krizia Rodriguez και Στέφανος Τσιαμούλης.
Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο χώρο της τέχνης με κάποιους από από αυτούς να έχουν ήδη στο ενεργητικό τους εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων ενώ υπάρχουν και κάποιοι που συνεχίζουν τις σπουδές τους στην τέχνη.
Η Post Tenebras Lux συγκροτείται ως μια συλλογική πράξη εισόδου νέων καλλιτεχνών στο πεδίο της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής. Πρόκειται για μια συνειδητή απόφαση ομαδικής παρουσίας, η οποία υπερβαίνει την απλή παράθεση ατομικών έργων και λειτουργεί ως δήλωση θέσης απέναντι στη σύγχρονη καλλιτεχνική και κοινωνική συνθήκη.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Η Ιστορικός Τέχνης Καλυψώ Γιαννακοπούλου που επιμελείται την έκθεση αναφέρει στο κείμενο τεκμηρίωσης της έκθεσης: «Παρότι τα έργα προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες και χρησιμοποιούν ποικίλα μέσα όπως ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία και μεικτές τεχνικές, συγκλίνουν σε μια έντονα δραματική εικαστική γλώσσα. Το σκοτεινό στοιχείο λειτουργεί ως κοινός τόπος αναφοράς, όχι ως επιφανειακή αισθητική επιλογή, αλλά ως αναγκαίο εκφραστικό εργαλείο. Η έκθεση προτείνει το σκοτάδι ως χώρο νοηματοδότησης, ως πεδίο μέσα στο οποίο η σύγχρονη εμπειρία αποκτά ορατότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η Post Tenebras Lux συνομιλεί με την ιστορική παράδοση του Ρομαντισμού και του Συμβολισμού, όπου το συναίσθημα, το υπαρξιακό άγχος και το υπαινικτικό στοιχείο υπερβαίνουν την πιστή αναπαράσταση. Η εικόνα δεν περιγράφει αλλά υποδηλώνει· η μορφή δεν λειτουργεί ως αναγνωρίσιμο σώμα, αλλά ως φορέας μνήμης, φόβου και εσωτερικής έντασης. Παράλληλα, η έκθεση ενσωματώνει στοιχεία εξπρεσιονιστικής και υπερρεαλιστικής σκέψης, όπου το υποκειμενικό και το ασυνείδητο διαμορφώνουν την εικαστική αφήγηση.»
Ένώ συνεχίζει γράφοντας «Κεντρικό ρόλο κατέχει η ένταση μεταξύ οικείου και ανοίκειου, έννοια που διατρέχει μεγάλο μέρος της σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής. Το γνώριμο μετασχηματίζεται σε απειλητικό, ενώ το ρεαλιστικό συνυπάρχει με το υπερρεαλιστικό. Η πραγματικότητα και η φαντασία δεν λειτουργούν ως αντίθετοι πόλοι, αλλά ως συγκοινωνούντα δοχεία μιας εμπειρίας που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και ρευστότητα. Ο τίτλος της έκθεσης, δεν λειτουργεί ως υπόσχεση λύτρωσης, αλλά ως αλληγορική διαδρομή. Το φως δεν αναιρεί το σκοτάδι· το ακολουθεί.»
H έκθεση αυτή αποτυπώνει την υπαρξιακή κρίση που βιώνει η σύγχρονη γενιά τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά. Το σκοτεινό στοιχείο ενώνει τα έργα μεταξύ τους παρουσιάζοντας διαφορετικές ιστορίες ανθρώπων.
Κεντρική εικόνα θέματος: Γιώργος Κουρσουμπάς
