Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017
Κανείς δεν κυβερνά αθώα
Δημοσίευση: Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016 09:55
Κανείς δεν κυβερνά αθώα
Η πολιτική και η Ιστορία συνάντησαν τη λογοτεχνία μια μέρα του 1938 στο πρόσωπο ενός εκκεντρικού Ούγγρου εβραϊκής καταγωγής που μόλις είχε αποσκιρτήσει από το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας. Ο Άρθουρ Καίσλερ έγραψε το αριστουργηματικό αφήγημα των χαμένων ιδεολογιών του 20ου αιώνα με τον τίτλο "Έκλειψη Ηλίου" που στα Αγγλικά μεταφέρθηκε ως "Το Σκοτάδι του μεσημεριού", για να καταλήξει ως "Το μηδέν και το άπειρο" στη Γαλλία. Χρησιμοποιώντας την ελεφάντινη μνήμη του πρωταγωνιστή του Ρουμπάσοφ, στο πρόσωπο του οποίου συναιρούνται οι "παλιοσειρές" του Μπολσεβικισμού, στηλιτεύει όχι μόνο τις Σταλινικές προγραφές και τις δίκες της Μόσχας που ξεκλήρισαν τα στελέχη της πρώτης περιόδου αλλά και κάθε μορφή ανελευθερίας και αυταρχισμού  που γεννά μια Ιστορία  χωρίς ηθική, μια ιδέα χωρίς ανθρωπισμό. Ο Ρουμπάσοφ, ένα κοσμοπολίτης της Επανάστασης, θα υποκύψει στην συλλογική ενοχή της χαμένης επανάστασης και θα ομολογήσει εγκλήματα που δεν έκανε, υπό το βάρος της πρόθεσής του να αντιταχθεί στο κατακλυσμιαίο ρεύμα της ανάλγητης Ιστορικής αναγκαιότητας. Ο Καίσλερ συνομιλεί με το ντοστογιεφσκικό "Έγκλημα και Τιμωρία", προσπαθώντας να λύσει τον παράγοντα Χ της Ιστορίας μέσα από την δεδομένη βαρβαρότητα του ανθρώπινου γένους. Σε όλο το μυθιστόρημα δεσπόζουσα νότα παραμένει το αρχικό μότο του Σαιν Ζυστ "Κανείς δεν κυβερνά αθώα".
Εκτύπωση
Περισσότερα
Το
13.01.2017 16:45
Όταν η Ρώσικη πεζογραφική παράδοση διέφυγε στη Δύση, πήρε μαζί της όλα τα φετίχ με τα οποία σαγήνευσε το αναγνωστικό κοινό απανταχού της γης.
Οι Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ
02.01.2017 12:31
Αλήθεια, τι είχε στο μυαλό του ο Χέρμαν Μπροχ όταν συνέθετε την εμβληματική τριλογία του; Η αφηγηματική πορεία του μνημειώδους έργου του οδηγεί με στοχευμένα βήματα από την πεζογραφία στην ποίηση και στο πυκνό δοκιμιακό λόγο.
Μήπως είδατε την Ντόρα Μπρούντερ;
15.12.2016 14:20
Μπορώ να φανταστώ τον Πατρίκ Μοντιανό να παραμερίζει τις παραπανίσιες λέξεις οι οποίες συνωστίζονται στο μυαλό του δημιουργού όταν εκείνος ετοιμάζεται για το δρομολόγιο της συγγραφής. Ο Γάλλος νομπελίστας είναι ένας αργυραμοιβός του πνεύματος, σφιχτοχέρης με τη γλώσσα και τα συναισθήματα. Σε αυτή την αναζήτηση -αναζήτηση της Ντόρας Μπρούντερ ή του ίδιου του Παρισιού της Κατοχής;- εμπιστεύεται περισσότερο την γραφειοκρατία της εποχής ή αφήνει να φανεί κάτι τέτοιο για τη δημιουργία ενός ύφους που διαπνέει το βιβλίο του από την πρώτη ως την τελευταία αράδα του.
Ο Άμλετ δεν μένει πια εδώ
05.12.2016 15:09
Ανάμεσα στις αρχέγονες αφηγήσεις που συνέχουν το παγκόσμιο σώμα της λογοτεχνίας, ο υπερβόρειος μύθος του Άμλετ παραμένει αναλλοίωτος. Στο τέλος του εικοστού αιώνα ένας αμερικανός συγγραφέας, ο Τζον Απντάικ, επιχειρεί ένα σχόλιο που φωτίζει αλλιώς τη μοίρα του καταραμένου πρίγκιπα. Στο μυθιστόρημά του "Γερτρούδη και Κλαύδιος" ο Απντάικ παραδίδει ένα μάθημα προοικονομίας ενώ την ίδια στιγμή σκιαγραφεί με το δικό του τρόπο τα πρόσωπα του μύθου.
Ο ιδιοφυής κύριος Μπρεχτ
29.11.2016 16:45
Τα υλικά κάνουν τον μάγειρα ή ο μάγειρας τα υλικά; Στον "Κύκλο με την κιμωλία" του Μπρεχτ, ένας απλός, απλούστατος μύθος αποκτά φτερά με τη δύναμη της αλληγορίας.
Όταν άρχιζε η κρίση...
14.11.2016 12:25
Όταν άρχιζε η νέα οικονομική κρίση στην Αμερική της νέας χιλιετίας ο Πολ Όστερ βρισκόταν εκεί κι έδινε το παρών ως συγγραφέας. Στην παράδοση των μεγάλων Αμερικανών μυθιστοριογράφων που από την εποχή του "Μόμπι Ντικ" καταγγέλλουν ήδη το αμερικανικό όνειρο, ο Όστερ γράφει το "Σάνσετ Παρκ" σαν χρονικό κατάρρευσης ενός ολόκληρου κόσμου.
Κάθε αρχή και δύσκολη
03.11.2016 13:57
Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν... Ax! Σπούδασα Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική...
Μεταξύ Οθέλου και Φάουστ
18.10.2016 12:45
Διαβάζεις τη "Σονάτα του Κρόιτσερ" του Τολστόι και νομίζεις πως έχει αναποδογυρίσει τον καμβά της "Ανάστασης" και την ξαναγράφει. Ακόμα και αν δεν είναι ο Τολστόι της Άννας Καρένινα, αποδεικνύει πως ξέρει καλύτερα από τον καθένα να μιλήσει για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο: για την τυραννία των γιατρών, για τη ζωή στις πόλεις, για το γλυκό βάσανο των παιδιών, για τις συζυγικές δυσκολίες.