Μορφές γκροτέσκες και αινιγματικές, μορφές αφύσικες με δυσανάλογα σώματα και μάσκες, φασματικές παρουσίες, σιωπηλές συγκεντρώσεις ζώων, θεατρικοί χώροι με υπερβολικές και περίπλοκες μπαρόκ διακοσμήσεις –που προέρχονται από ένα φωτογραφικό αρχείο αμερικανικών θεατρικών σκηνών του vaudeville της περιόδου 1880-1930 – στους οποίους απουσιάζουν οι θεατές, με άδειες σκηνές ή, κάποιες φορές, με απροσδόκητους ηθοποιούς – πρωταγωνιστές όπως μια ομάδα δεινόσαυρων ή ένα απόκοσμο ανδρείκελο: αυτό είναι το ζωγραφικό σύμπαν της Αλίκης Παππά στην ενότητα Nullibi nemo (Πουθενά κανείς).
Υλικό για τα έργα αυτής της ενότητας αντλεί από το αρχείο του φωτογράφου και εθνολόγου Edward S. Curtis (1868-1952) και από stop carré κινηματογραφικών ταινιών (από τον Οκτώβρη του Sergei Eisenstein έως το Frozen της Disney), αλλά κυρίως από προσωπικές, θραυσματικές και ακατέργαστες, εικόνες μνήμης. Οι συνθέσεις της, δυνατές, πρωτότυπες και ευαίσθητες, επιβάλλονται με εικόνες που δίνουν την αίσθηση ότι βρίσκονται σε ένα μεταίχμιο, αιωρούνται ανάμεσα στην απουσία και την παρουσία, τη σιωπή και τη μοναξιά, εικόνες ονειρικές και αμφίσημες, παγωμένες στον χώρο και στον χρόνο, εικόνες που αιφνιδιάζουν, αποκρύπτουν και αποκαλύπτουν, ενέχουν έναν μαγικό – συμβολικό χαρακτήρα, εγείρουν ζητήματα υπαρξιακής και οντολογικής τάξεως, επικαλούνται μια βαθύτερη επικοινωνία.
Η Αλίκη Παππά παρουσιάζει έναν κόσμο σε ταραχή, έναν ενδιάμεσο, μυστικό κόσμο, τη σκηνή ενός φανταστικού και αλλόκοτου θεάτρου της ανθρώπινης ζωής. Η σχεδιαστική οξύτητα, η εικονοπλαστική δεινότητα και η τεχνική δεξιοτεχνία αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της ζωγραφικής της. Η πλαστικότητα και οι τονικές διαβαθμίσεις των γκρίζων συμβάλλουν καθοριστικά στην υποβλητική και υπαινικτική ατμόσφαιρα των συνθέσεών της.
Η αργή και χρονοβόρα διαδικασία ολοκλήρωσης της κάθε σύνθεσης με μολύβι, το οποίο ως υλικό έχει μια απλότητα και μια πυκνότητα, μοιάζει να αντιδρά στη ροή του χρόνου, να λειτουργεί, όπως χαρακτηριστικά τονίζει η ίδια, σαν «δύναμη επιβράδυνσης» στους αχαλίνωτους ρυθμούς του σήμερα και ταυτόχρονα να αντιστέκεται στην ταχύτατη παραγωγή και κατανάλωση εικόνων. Μια ζωγραφική πρόταση σύγχρονη και διεισδυτική, μεστή σε περιεχόμενο, ανοιχτή σε πολλαπλές ερμηνείες και προσεγγίσεις.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Επιμέλεια: Γιάννης Μπόλης, Ιστορικός της Τέχνης
Κεντρική εικόνας θέματος: Aλική Παππά 2017, Eisenstein-Strike No4, μολύβι και γραφίτης σε χαρτί, 295×21εκ (λεπτομέρεια έργου)
