Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

ALTRIBE: An Out of the Blues – Band, presents «SPOOKY TRAIN»

ALTRIBE: An Out of the Blues – Band, presents «SPOOKY TRAIN»

Τα τρένα συμβολίζουν μια καρμική πορεία.

 

Όσους σταθμούς κι αν έχει η πορεία – το ταξίδι είναι προδιαγεγραμμένο. Κάπως έτσι θεωρούμε και την μεταξύ μας συνάντηση. Το τελευταίο cd έχει τραγούδια που προέκυψαν από τις ζυμώσεις των τελευταίων δύο ετών. Άλλαξαν αρκετά πράγματα στον τρόπο που νιώθουμε και εκφραζόμαστε. Συνέβαλλε η περίοδος στο Βερολίνο, αλλά και οι καταστάσεις που βιώνουμε ο καθένας χωριστά και μαζί στον κόσμο αυτό. Ζυμώσεις έγιναν. Αλλαγές. Αναγεννήσεις…

 

Ετοιμάσαμε το νέο άλμπουμ SPOOKY TRAIN τιμώντας το ταξίδι της ζωής μας μέσα από τη μουσική , δείχνοντας μεν αφοβία στο καινούριο, στο άγνωστο, αλλά ξέροντας δε ότι οι αντιστάσεις και οι αρνήσεις σε ο,τιδήποτε καινούριο καραδοκούν. Είμαστε ετοιμοπόλεμοι όμως!

 

Όλους μας στο συγκρότημα , μας δένει η ανάγκη μας να ξεπερνάμε την άγονη καθημερινότητα και η επιθυμία μας να την βελτιώνουμε μέσω της τέχνης μας. Και οι τέσσερίς μας, προερχόμαστε από διαφορετικές μουσικές οικογένειες. Jazz, funk, opera…με κοινή όμως αγάπη για το Blues. Ήταν η αφετηρία. Ονομάσαμε την μουσική μας Out of the Blues, γιατί έχει σαν ρίζα το blues αλλά είναι και πέρα από αυτό. Έχουμε στοιχεία rock και psychedelic στην μουσική μας. Αυτό όμως που κυρίως αναζητήσαμε, ήταν η απλότητα και η καθαρότητα στο συναίσθημα. Χωρίς επιδειξιομανίες και υπερβολές. Είναι και για μας ένα στοίχημα με τους εαυτούς μας. Στο album αυτό απενδυθήκαμε αρκετά κατάλοιπα ο καθένας μας. Απελευθερωθήκαμε και θέλουμε να το μοιραστούμε, αλλά καί να προχωρήσουμε σε ακόμη μεγαλύτερα βάθη.

 

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου album ξεκινάμε τις εμφανίσεις μας στην Αθήνα από το ΙΛΙΟΝ Plus, έναν καινούριο και πολλά υποσχόμενο συναυλιακό χώρο, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015. Υπάρχει ανάγκη στην πόλη μας, από μουσικές σκηνές και χώρους που να είναι ανοιχτοί να φιλοξενούν original μουσικές και νέους δημιουργούς. Καινούρια πράγματα. Ευχόμαστε και ελπίζουμε η Τέχνη, να συνεχίσει να αντιστέκεται και να ανοίγει δρόμους στις ζωές και στα μυαλά των ανθρώπων.

 

Info: Οι ALTRIBE band είναι ένα τετραμελές συγκρότημα, που δημιουργήθηκε από τον drummer – συνθέτη Albert Παναγιωτόπουλο. Η μουσική των ALTRIBE έχει βαθιές ρίζες στο Blues και το Rock, ενώ παίζεται με μία σύγχρονη προσωπική, moody, post psychedelic άποψη.

Εκτός από τον Albert, οι ALTRIBE είναι η Fiona Λαμπρίδη στη φωνή και ακουστική κιθάρα, ο Απόστολος Καρατζάς στην ηλεκτρική κιθάρα και ο Δημήτρης Μπίλλιας στο μπάσο . Tα μέλη του συγκροτήματος έχουν εμπειρία και συνεργασίες στο παρελθόν, με groups και διακεκριμένους καλλιτέχνες σε διαφορετικά είδη μουσικής, πράγμα που συμβάλλει στην ευρύτητα του ήχου των ALTRIBE. Έχουν εμφανισθεί σε μουσικές σκηνές των Αθηνών, της περιφέρειας και σε festivals, παίζοντας τα δικά τους original τραγούδια σε αγγλικό στίχο και επιλεγμένες διασκευές στο ύφος της μπάντας.

Έχουν λάβει άδεια επανεκτέλεσης από την εταιρεία των Rolling Stones, για την επιτυχημένη προσαρμογή στο τραγούδι Gimme Shelter.

Έχουν τιμηθεί με platinum awards από εταιρείες A&R της Αμερικής (TuneΗog, Taxi), ενώ έχουν βρεθεί στη θέση Νο 1 σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, στο top10 της διεθνούς πλατφόρμας συγκροτημάτων  ReverbΝation (Οκτώβριος 2013).

Το βρετανικό περιοδικό Stencil Magazine έχει κάνει εκτενή παρουσίαση του group.

 

Το 2015 κυκλοφόρησαν το digital single “Spooky Train”.

Μάρτιος του 2014 / cd “Aphrodisiac”.

Από τον Απρίλιο του ίδιου έτους και για τρείς μήνες, διέμειναν στο Βερολίνο, πραγματοποιώντας συναυλίες .

 

Official band site: www.altribeband.com

Facebook Community: www.facebook.com/groups/Altribe/

Youtube Channel: www.youtube.com/user/ALTRIBEband


____________________________

Οι ALTRIBE θα παρουσιάσουν μια OUT OF THE BLUES οπτικοακουστική παράσταση , την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου στο νέο χώρο του Ilion Plus. Περισσότερες πληροφορίες

Σχετικές ειδήσεις
Echo Train: Κορεσμός στη μουσική και μια άλλη οπτική
22.04.2016 15:46
Μιλάνε χρόνια τώρα για κορεσμό στη μουσική, αλλά και γενικότερα στις τέχνες, στις συνήθειες, στις ιδέες. Αναρωτιέμαι αν αυτό όντως ισχύει ή θα έπρεπε να το δούμε μέσα απο ένα άλλο πρίσμα. Υπάρχει η τάση όταν ακούμε μια μουσική σήμερα να τη χαρακτηρίζουμε ανάλογα με το ποια δεκαετία μας θυμίζει ή σε ποια βασίζεται.
Παντελής Κυραμαργιός: Το άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου
06.04.2016 14:42
Από μικρός αγαπούσα τους θεματικούς δίσκους, εκείνους όπου στο βιβλιαράκι υπάρχει μια ιστορία και τα τραγούδια αποτελούν στην ουσία μια μουσική αφήγηση αυτής της ιστορίας. Η δημιουργία και κυκλοφορία του άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου. Στη συγκεκριμένη δουλειά έγινε η προσπάθεια το κάθε τραγούδι να στέκεται νοηματικά αυτόνομο.
Ημισκούμπρια: Όταν οι σοβαροφανείς ταράζονται
05.04.2016 14:38
Μια σκοτεινή βραδιά στα early 90’s και ένα λεωφορείο που κουνάει και τρίζει σαν πειραματική industrial. Ένα μικρό Walkman με μπαταρίες στο τελείωμα τους και Public Enemy “Don’t believe the hype” στα ακουστικά «ψείρες». Όνειρα και αναζητήσεις στην μουσική που γνωρίζεις ότι την λένε Rap αλλά δεν φαίνεται να σκοτίζει τον διπλανό σου που ακούει την τελευταία συλλογή από λαϊκά τραγούδια ,ούτε τον παραδιπλανό σου που ακούει ροκ του 60.Σε κοιτούν γιατί φοράς ένα καπελάκι μέσα στην νύχτα.
Βαγγέλης Στεφανόπουλος: Πρώτα το μαθαίνεις και ύστερα το ξεχνάς
11.03.2016 16:55
Από όλα τα είδη μουσικής η τζαζ ίσως είναι το πιο ελεύθερο και αφηρημένο. Ο ερμηνευτής ή συνθέτης μπορεί να παίξει ή να γράψει ό, τι θέλει την στιγμή της έμπνευσης του χωρίς να δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες όπως στην κλασσική μουσική ή την ποπ (πολλοί δεν γνωρίζουν ότι και η ποπ μουσική έχει κανόνες και ίσως τους πιο αυστηρούς).
Monsieur Minimal (Χρήστος Τσιτρούδης): Ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν τηv μουσική και τους δημιουργούς της?
24.12.2015 15:03
Κατά καιρούς διαβάζω βαρύγδουπες κριτικές διαφόρων δισκοκριτικών οι οποίοι στην προσπάθεια τους να εντυπωσιάσουν χάνουν το πραγματικό νόημα της μουσικής και αναλώνονται άλλοτε σε καλές άλλα τις περισσότερες φορές σε κακόγουστες φαντεζί φρασεολογίες. Αυτό φαντάζομαι ότι γίνεται γιατί με κάποιο τρόπο και αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα δικό τους έργο τέχνης με τις λέξεις τους με αποτέλεσμα να ξεχνάν το πραγματικό έργο, τη μουσική.