Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017
Οι νύχτες του Σαν Φρανσίσκο - Caryl Ferey: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015 10:19
Οι νύχτες του Σαν Φρανσίσκο - Caryl Ferey: Κριτική βιβλίου

Στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο, η μορφή του Ινδιάνου Σαμ περιπλανιέται ακαθόριστα στο απέραντο τίποτα, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, αναζητώντας μετά από πολλές και αποτυχημένες επιχειρήσεις εύρεσης της θείας τύχης, την θέση που θέλει να εξασφαλίσει στον εαυτό του. Στην πορεία για την πραγμάτωση μίας κάποιας προσωπικής ικανοποίησης και οικονομικής ευμάρειας, θα φέρει στην μνήμη του όλα εκείνα που τον πλήγωσαν βαθιά όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την λαβωμένη από τον Εμφύλιο φυλή του.


Σκοπός του η απομάκρυνση από αναμνήσεις που σκοτώνουν το νου του και τον σκορπίζουν ψυχικά. Σαν φάντασμα του καιρού του θυμάται τα αιματοκυλίσματα χωρίς κανέναν αντίκτυπο, τα αποτρόπαια εγκλήματα μεταξύ ανθρώπων που μιλάνε την ίδια γλώσσα, όλα αυτά στοιχειώνουν ανεπανόρθωτα το παρόν του. Περικυκλωμένος από την δίνη των γεγονότων που κατέστησαν απαραίτητη την φυγή του για να σωθεί ο ίδιος και η προσωπική του ευτυχία σέρνεται σαν σχεδία ξεχασμένη στο πέλαγος σε μία πόλη ξένη και αφιλόξενη που τεμαχίστηκε από την ίδια της την ιστορία και φορτωμένη με το ίδιο της το παρελθόν να την ακολουθεί.


Ο Σαμ είναι ο άνθρωπος εκείνος που καλείται να επιβιώσει στον βούρκο που έχει βυθιστεί από τα αλλεπάλληλα χαστούκια που του επιφυλάσσει η καθημερινότητα καθώς αγωνίζεται να βρει μία γωνιά να κοιμηθεί, ένα πιάτο φαγητό να γεμίσει το κενό του στομάχι και έναν άνθρωπο να ανταλλάξει μία ζεστή κουβέντα. Αυτός ο αφανής ήρωας , βγαλμένος από το σήμερα και το πάντα, έχει βυθιστεί και μάχεται να έρθει στην επιφάνεια πολεμώντας τις σκιές του διαγράφοντας από το χρονοντούλαπο του δαιδαλώδους μυαλού του όλα αυτά που τον κρατάνε δέσμιο. Άνθρωποι και εικόνες περνούν από εμπρός του σαν το τρένο που δεν έχει στάση και τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο άπειρο. Αυτά που κάποτε ήταν η ζωή του ήταν τελικά αυτά που τον έδιωξαν μακριά σε ξένο τόπο να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί και να στερείται άδικα ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για να ατενίσει ένα πιο βέβαιο και τυχερό μέλλον.


Οι νύχτες του Σαν Φρανσίσκο είναι παγωμένες, μοναχικές, πετρωμένες και αγχωτικές έτσι όπως τις ζει δίχως συντροφιά θύμα του εαυτού του. Μέσα σε αυτή την άνευ προηγουμένου σκοτεινιασμένη υπόσταση, θα εμφανιστεί ένα άστρο φωτεινό σαν αυτό που οδήγησε τους τρεις μάγους. Το άστρο έχει όνομα, Τζέην και είναι ένα ανάπηρο κορίτσι ξεχασμένο από τον Θεό να σπέρνει ελπίδα με την δύναμη του χαρακτήρα της και να παλεύει για την δική της επιβίωση. Αυτός ο από μηχανής θηλυκός ήρωας παρά την σκληρότητα, την βαναυσότητα και την βαρβαρότητα που βίωσε, όταν βρέθηκε να θίγεται η αξιοπρέπειά της από μία ορδή αγριμιών που είχαν την πολυτέλεια να λέγονται άνθρωποι, θα γίνει το λιμάνι του, το δικό του λιμάνι. Τους ενώνει μία κοινή συνισταμένη βιωμάτων, η ίδια αναφέρει όταν ο Σαμ τον ρωτάει σχετικά: "Οι μοίρες μας συναντήθηκαν {...} η τύχη μας ένωσε". Ο ένας θα κληθεί να επουλώσει τις πληγές του άλλου, να αφουγκραστεί τον πόνο του που είναι εσωτερικά ανοιχτός και ψάχνει γιατρειά. Η Τζέην και ο Σαμ, δύο λουλούδια στο μαύρο της εποχής τους θα ανθίσουν μέσα από τις στάχτες τους και θα εναποθέσουν τις ελπίδες τους στον επαναπροσδιορισμό των κοινών τους επιθυμιών. Ανταλλάσσουν τρυφερές κουβέντες, γλυκά χάδια, αφιερώνουν ο ένας χρόνο στον άλλο και η μαγεία της επικοινωνίας τους βρίσκεται στο γεγονός που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα και δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα γιατί απλά δεν τους ανήκει τίποτα. Είναι πολύ πιο εύκολο να έρθεις πιο κοντά σε έναν άλλο άνθρωπο του ίδιου ή του άλλου φύλου όταν δεν φοβάσαι να χάσεις τα κεκτημένα σου. Έτσι, συνοδοιπόροι  διάγουν παράλληλους βίους γεμάτους κατανόηση και έγνοια αληθινή σε έναν κόσμο που δεν τους αξίζει αλλά τους έτυχε να ζήσουν σε αυτόν μήπως και βρουν τον δικό τους παράδεισο και κρυφτούν μέσα του.


Ο συγγραφέας καταφέρνει μόλις σε λίγες σελίδες να αποτυπώσει, σε μία ιστορία που επιδέχεται διαφόρων ερμηνειών και προσεγγίσεων, μία πραγματικότητα χωρίς έλεος, για δύο νέους ανθρώπους που ο καθένας για τους λόγους του βρέθηκε να κυνηγάει αυτό που δεν του δόθηκε υπό κανονικές συνθήκες γιατί το χτύπημα της μοίρας ταξίδεψε προς άλλη κατεύθυνση. "Homeless χωρίς όνομα πλέον, ούτε ιστορία, χαμένη ταυτότητα, αγώνας δρόμου στους λόφους της πόλης, στην καρδιά της ομίχλης, εκεί ψηλά κάπου". Αυτά τα λόγια είναι η περίληψη της ζωής του Σαμ και της Τζέην, δύο σημερινών πρωταγωνιστών που θα μπορούσαν να ζουν ανάμεσά μας και εμείς μέσα στον πυρετό της καθημερινότητας μπορεί και να τους αγνοήσουμε γιατί δεν μάθαμε να κοιτάμε γύρω μας, ίσως από εδώ και πέρα να κουρδίσουμε περισσότερο τις χορδές της ευαισθησίας μας.

 

"Το πνεύμα του βρισκόταν στα σκοτεινά, το είχε στη φυλακή εδώ και αιώνες"


Το βιβλίο του Caryl Ferey, Οι νύχτες του Σαν Φρανσίσκο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα .


Εκτύπωση
Περισσότερα
Φαμπέρ Ο καταστροφέας - Tristan Garcia: Κριτική βιβλίου
20.02.2017 10:07
"Ίσως να ξαναγυρίσει, αλλά δεν είναι πια εδώ. Η ανάμνησή του ξεθωριάζει. Κάτι δικό του μιλάει μέσα μου και με βάζει κατά καιρούς ακόμα σε πειρασμό, όταν κάθομαι στο τραπέζι μου και γράφω. Ζει στα βιβλία μου. Εκεί μόνο, κατά τα άλλα έχει τελειώσει ͘ με στοίχειωσε και με παράτησε" γράφει ο συγγραφέας κλείνοντας την κουρτίνα της αφήγησής του και το μάτι στον ήρωά του Φάμπερ.
Τα αστέρια του Σίντι Μουμέν - Mahi Binebine: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 12:08
Η Κόλαση ίσως να απέχει μόλις λίγο από τον επικαλούμενο Παράδεισο, έναν όροφο, ένα τετράγωνο, λίγα χιλιόμετρα, ποιος μπορεί να ξέρει! Μπορεί πάλι ο Παράδεισος για κάποιον να είναι η Κόλαση που εύχεται για τον διπλανό του και τότε γεμίζει με χαρά από το μίσος που νιώθει, ανθρώπινο και αυτό αν και δυστυχώς ακραίο.
1913, Η χρονιά πριν από τη θύελλα - Florian Illies: Κριτική βιβλίου
31.01.2017 10:08
Δεν είναι τυχαίο που ο συγγραφέας αποφάσισε να αφιερώσει ένα ολόκληρο βιβλίο σε αυτή την χρονιά. Το 1913 είναι πράγματι μια χρονιά ορόσημο για τα ευρωπαϊκά δρώμενα, είναι μια χρονιά πέρα για πέρα κομβική, σημαδιακή και χαρακτηριστική για όλα αυτά που έμελλε να επακολουθήσουν.
Η ιστορία μιας ώρας και άλλα διηγήματα - Κέιτ Σοπέν: Κριτική βιβλίου
17.01.2017 10:09
Η Μπερτ Μοριζό υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες ζωγράφους του ιμπρεσιονισμού, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ απεικόνισε στους πίνακές της, τους τολμηρούς για την εποχή, μία γυναίκα ελεύθερη, ανεξάρτητη, σίγουρη για τον εαυτό της και μακριά από την αντρική επίβλεψη και πίεση.
Η ώρα του αστεριού - Κλαρίσε Λισπέκτορ: Κριτική βιβλίου
09.01.2017 12:45
Η γέννηση ενός έργου λογοτεχνικού κρύβει μυστήριο, αν δε κρύβει και πόνο, ταλαιπωρία και ανηφορίζει έναν Γολγοθά, τότε καθίσταται έργο που αντέχει στον χρόνο. Δεν είναι σε καμία περίπτωση μία τυπική διαδικασία ή μία υπόθεση απλή αν ο συγγραφέας παλεύει με τον εσώτερο κόσμο του, το σύμπαν του, τον ψυχισμό του.
Μια από τις δύο - Ντανιέλ Σάδα: Κριτική βιβλίου
20.12.2016 10:37
Η Αδριάνα Χιμένες Γκαρσία στην τελευταία φράση στο επίμετρο του βιβλίου γράφει: "Του φαινόταν αδύνατο να γίνει κανείς συγγραφέας χωρίς να έχει αυτί ͘ του ήταν ασύλληπτο να είναι κανείς καλός αφηγητής χωρίς να έχει διαβάσει ποίηση". Αυτά τα λόγια αντανακλούν την πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα και την φιλοσοφία του συγγραφέα περί συγγραφής, ο κόσμος των λέξεων δεν συνάδει με τον κοινό παρονομαστή.
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.