Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Αντιγόνη Γύρα: Εδώ μέσα…

Αντιγόνη Γύρα: Εδώ μέσα…

Εκεί έξω: άνθρωποι χτυπιούνται από το ΜΑΤ απροκάλυπτα, κάνουν απεργία πείνας γι’ αυτά που είναι δεδομένα. Κοιμούνται άπατρεις έξω απ’ τη Βουλή .

Εκεί έξω: η Σύλβια το πρωί καθαρίζει σπίτια και το βράδυ φοιτά στη δραματική σχολή, η Ιωάννα δουλεύει 24ωρο 6 μέρες τη βδομάδα για 350 ευρώ, η Μαρία καταστρέφεται οικονομικά από τη μια μέρα στην άλλη ως εξιλαστήριο θύμα του τραπεζικού συστήματος. Εκεί έξω: ο Βασίλης έχει HIV, η Έφη είναι διπολική, ο Μανώλης ταξιδεύει με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, η Δάφνη ζει με το φόβο του άντρα της.

Και ο Κινητήρας: Ο Κινητήρας είναι το μέσα. Είναι το καταφύγιο από τον πόλεμο της καθημερινότητας. Είναι μια όαση φτιαγμένη με μεράκι, κόπο, ιδρώτα και βρωμιά πραγματική. Που λερώνει μπλουζάκια και κάνει τις μασχάλες να στάζουν.


Εδώ μέσα θα βρεις ΠΑΝΤΑ ένα φλιτζάνι ζεστό καφέ το χειμώνα να σε περιμένει. Τον πιο φθηνό συνήθως. Αλλά αυτός ο καφές είναι γεμάτος από συντροφικότητα και αγκαλιές. Από κουράγια κι από ατέλειωτη πίστη στην ουτοπία. Αυτή την ουτοπία της τέχνης. Αυτή την ουτοπία των ελεύθερων ανθρώπων.

 

«Μ’ ΕΝΑΝ ΚΑΦΕ ΠΑΜΕ ΜΑΚΡΥΑ

ΠΑΜΕ ΚΟΝΤΑ ΜΕΝΟΥΜΕ ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΚΕΙ

Μ’ ΕΝΑΝ ΚΑΦΕ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

ΔΩΣ ΜΟΥ ΦΙΛΙ ΧΕΙΛΙΑ ΠΙΚΡΑ

ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ

ΕΙΣΑΙ ΚΟΝΤΑ ΕΙΜΑΙ ΜΑΚΡΥΑ

ΚΟΙΤΑ ΚΑΛΑ ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ

ΕΧΕΙΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ, ΤΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΣ;

ΚΟΙΤΑ ΚΑΛΑ ΤΩΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ

ΟΡΜΑ ΘΑ ΔΕΙΣ

ΘΑ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΕΙΣ

Μ’ ΕΝΑΝ ΚΑΦΕ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

ΔΩΣ ΜΟΥ ΦΙΛΙ ΧΕΙΛΙΑ ΓΛΥΚΑ

ΠΟΛΛΑ ΒΑΡΥΣ Μ’ ΟΛΙΓΗ ΓΛΥΚΗΣ

 

ΜΙΑ ΦΡΑΠΕΔΙΑ, ΚΟΥΝΑ ΚΑΛΑ

ΧΤΥΠΑ ΚΑΛΑ, ΚΑΪΜΑΚΙ ΝΑ ΔΕΙΣ

ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΦΡΟ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ

ΝΑ ΣΕ ΠΑΕΙ ΨΗΛΑ

ΚΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ

ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ

ΠΟΥ ΜΥΡΙΖΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ

ΠΟΛΛΑ ΒΑΡΥΣ Μ’ ΟΛΙΓΗ ΓΛΥΚΗΣ

ΦΟΥΣΚΩΝΕΙ»*

 

*Στίχοι: Δήμητρα Ζαγορά. Οι παραπάνω στίχοι ανήκουν στο τραγούδι της παράστασης (σύνθεση του Ορέστη Τάνη) «Ο καφές» που θα παρουσιαστεί στο Κινητήρας Studio Artistic Residency Centre, στις 19, 20, 21, 22 και 23/12/2014  & 2, 3, 4, 5 και 6/1/2015.

 

 

Σχετικές ειδήσεις
Κατερίνα Κασιούμη: 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
08.07.2016 14:55
Θυμάμαι σαν παιδί να περπατάω στους δρόμους των Ιωαννίνων, πηγαίνοντας από το ένα μάθημα στο άλλο, με αγωνία, να προλάβω… και ένα σύννεφο σκέψεων πάνω από το κεφάλι μου για το αν έχουν νόημα όλα αυτά… Αναρωτιόμουν αν όλη αυτή η γνώση θα ησύχαζε την αγωνία που όλοι οι άνθρωποι, ακόμη και τα μικρά παιδιά, έχουν για το μέλλον. Το μόνο μάθημα στο οποίο πήγαινα ανάλαφρα, νιώθοντας κάτι μαγικό να συμβαίνει, ήταν το μάθημα του χορού. Ήδη από τη διαδρομή, πηγαίνοντας, περπατούσα με ένα διαφορετικό τρόπο, με έναν τρόπο σαν να με πήγαινε κάποιος άλλος εκεί που εγώ ήθελα.
Inner Movers: Ανακαλύπτοντας το μυστήριο της ανθρώπινης μετακίνησης…
13.04.2016 11:27
Νέοι προβληματίζονται, επικοινωνούν, εκφράζονται, δημιουργούν, κινούνται και μετακινούνται από τη θέση τους για να ανακαλύψουν το μυστήριο της ανθρώπινης μετακίνησης. Το project Inner Movers είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για νέους με θέμα τις παραστατικές και ψηφιακές τέχνες και συγκεκριμένα την τέχνη του videodance και της site-specific performance.
Μαριάννα Βαρβιάνη: Η ιδέα πίσω από το ‘Vortex’
15.03.2016 13:47
Πριν από δυο χρόνια περίπου καθόμουν σε ένα πεζούλι ενός πανηγυριού στην Ικαρία και παρακολουθούσα τον κόσμο να χορεύει. Χόρευαν, ακολουθώντας ένα σπειροειδές σχήμα, χωρίς να συγκρούονται μεταξύ τους και το σχήμα που ακολουθούσαν έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε αρχή και τέλος, ότι θα μπορούσε να κινείται έτσι για πάντα.
Μαρίνα Μαυρογένη: Ο φόβος της γελοιότητας στην τέχνη του χορού
05.02.2016 11:36
Μου αρέσει να δημιουργώ με άξονα το χιούμορ και να βρίσκω τον τρόπο εκείνο της ανεπιτήδευτης έκφρασης. Αυτό το Φεβρουάριο χορογραφώ και σκηνοθετώ δύο performances στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων με τίτλους «4» και «Η Χαρά της Αποτυχίας». Είναι δύο έργα που φλερτάρουν με τη γελοιότητα, με το άτεχνο καλλιτεχνικό δημιούργημα.
Χρυσηίς Λιατζιβίρη – SYNDRAM dance co: Ο Χορός δεν είναι απλά 'Φαίνεσθαι'
22.12.2015 14:43
- Σ’ αρέσει να κρύβεσαι; - Όχι. Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι…Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι με τον τρόπο που το «σήμερα» μπορεί να εκθέσει παραμορφώνοντας το οτιδήποτε… Δεν μ’ αρέσει να κοινοποιώ τις κρίσεις μου… Δεν μ’ αρέσουν οι κρίσεις μου έτσι όπως αυτές γεννιούνται και προβάλλουν το «εγώ» μου μέσα από την κρίση… Δεν μ’ αρέσει να με αλλοτριώνουν το «φαίνεσθαι», η κρίση, η κατάκριση…