Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Το πιάνο στα φόρτε του: Οι σολίστ της περσινής διοργάνωσης μας συστήνουν τον πιανιστικό κύκλο του Παρνασσού

Το πιάνο στα φόρτε του: Οι σολίστ της περσινής διοργάνωσης μας συστήνουν τον πιανιστικό κύκλο του Παρνασσού

 Ο κύκλος ρεσιτάλ πιάνου «Το piano στα forte του» συνεχίζεται στον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» για δεύτερη χρονιά. Εκτός των εξαίρετων σολίστ, φέτος οι ακροατές θα απολαύσουν και δώρα προς τέρψιν της ψυχής και του σώματος, χάρη στους γενναιόδωρους χορηγούς μας.

 

 

Σύνταξη – Επιμέλεια αφιερώματος: Νάγια Ζαχαρή*

 

 

Διαφορετικοί επιχειρηματίες σε καθεμιά από τις πέντε συναυλίες , προσφέρουν προϊόντα τους είτε επιτόπου, είτε στον δικό τους χώρο μετά από αυτές στο κέντρο της Αθήνας: τα κεράσματα αφορούν όλους τους ακροατές, ενώ τα δώρα ορισμένους τυχερούς εξ αυτών.

Πέραν όμως από το κοινό, υπάρχουν και οι σολίστ, οι οποίοι αποτελούν το επίκεντρο του κύκλου συναυλιών. Ορίστε πως περιγράφουν την συμμετοχή τους οι περσινοί σολίστ.

 

Ο πρώτος κύκλος άνοιξε με τον -ηλικιακά μεγαλύτερο όλων- Θοδωρή Τζοβανάκη.

Αφιερωμένο αποκλειστικά στην πιανιστική τέχνη, «Tο piano στα forte του» υπηρετεί διπλό σκοπό. Με άξονα το ανεξάντλητο ρεπερτόριο του οργάνου, προσφέρει στους Έλληνες πιανίστες την δυνατότητα να παρουσιάσουν τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβάνονται. Παράλληλα, δίνει την αφορμή σε όσους βρεθούν στο ιστορικό κέντρο της πόλης, να συνδιαλλεχθούν με το πιανιστικό έργο και τους ανθρώπους του. Εύχομαι ο θεσμός αυτός να συνεχιστεί και να μεγαλώσει ανταποκρινόμενος στο πάθος και στη φροντίδα του αξιόλογου συναδέλφου Στέφανου Νάσου.

 

Δεύτερος στη σειρά ήταν ο -νεότερος όλων- Κωνσταντίνος Βαλιανάτος.

Σε εποχές που ο πολιτισμός είναι ελπίδα και όχι πολυτέλεια, «Το piano στα forte του» ξεχωρίζει. Όχι μόνο μεταφέρει το πνεύμα της κλασσικής μουσικής και ιδιαίτερα του πιάνου στο κοινό, αλλά και προωθεί εξαίρετους Έλληνες καλλιτέχνες που αξίζουν προσοχής. Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια!

 

Ακολούθησε η Νεφέλη Μούσουρα.

Η συμμετοχή μου στον κύκλο τον Φεβρουάριο του 2013 ήταν μια ευχάριστη και εποικοδομητική εμπειρία, τόσο από προσωπική όσο και από καλλιτεχνική απόψη. Η  διοργάνωση υπήρξε υποδειγματική με απέραντη κατανόηση για τον καλλιτέχνη και βαθειά γνώση των αναγκών του. Μέσα σε ατμόσφαιρα άνετη και φιλική δίνεται ένα σοβαρό βήμα, και σε νέους πιανίστες, να επικοινωνήσουν με το φιλόμουσο κοινό.

 

Προτελευταίος ήταν ο Νίκος Κυριόσογλου -στο ντεμπούτο του στην Αθήνα.

Ο Στέφανος Νάσος αγαπάει και τιμά το πιάνο , καθώς και τους καλούς συναδέλφους του. Ο κύκλος επιβεβαίωσε και δικαίωσε το όραμά του να προάγει το πιάνο στην ωμή του δύναμη, το ρεσιτάλ. Το ελληνικό πιανιστικό στερέωμα, πλαισιωμένο από ταλαντούχους, εμπνευσμένους και τολμηρούς πιανίστες, έχει να πατήσει πλέον σε υγιή θεμέλια.

 

Τον κύκλο έκλεισε η Μαρία Ζήση -επίσης στην πρώτη εμφάνισή της- στην Αθήνα.

Ένα εκπληκτικό πιάνο, μια πανέμορφη αίθουσα, ένα κοινό που σχεδόν δεν ανέπνεε και ωραία μουσική: αυτά υπήρξαν τα συστατικά της συναυλίας μου στα πλαίσια του «piano στα forte του». Ήταν μεγάλη χαρά και εξαιρετική τιμή για μένα η συμμετοχή μου. Ελπίζω και εύχομαι αυτή η προσπάθεια, της οποίας κίνητρο είναι η αγάπη για την μουσική και για το πιάνο, να έχει φέτος ακόμη μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό.

 

*Η κυρία Νάγια Ζαχαρή είναι βοηθός παραγωγής του κύκλου «Piano στα forte του».


Ο δεύτερος κύκλος συναυλιών του project «Το piano στα forte του» θα πραγματοποιηθεί στο Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» από τις 7 Δεκεμβρίου μέχρι τις 12 Απριλίου. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ


Σχετικές ειδήσεις
Παντελής Κυραμαργιός: Το άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου
06.04.2016 14:42
Από μικρός αγαπούσα τους θεματικούς δίσκους, εκείνους όπου στο βιβλιαράκι υπάρχει μια ιστορία και τα τραγούδια αποτελούν στην ουσία μια μουσική αφήγηση αυτής της ιστορίας. Η δημιουργία και κυκλοφορία του άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου. Στη συγκεκριμένη δουλειά έγινε η προσπάθεια το κάθε τραγούδι να στέκεται νοηματικά αυτόνομο.
Ημισκούμπρια: Όταν οι σοβαροφανείς ταράζονται
05.04.2016 14:38
Μια σκοτεινή βραδιά στα early 90’s και ένα λεωφορείο που κουνάει και τρίζει σαν πειραματική industrial. Ένα μικρό Walkman με μπαταρίες στο τελείωμα τους και Public Enemy “Don’t believe the hype” στα ακουστικά «ψείρες». Όνειρα και αναζητήσεις στην μουσική που γνωρίζεις ότι την λένε Rap αλλά δεν φαίνεται να σκοτίζει τον διπλανό σου που ακούει την τελευταία συλλογή από λαϊκά τραγούδια ,ούτε τον παραδιπλανό σου που ακούει ροκ του 60.Σε κοιτούν γιατί φοράς ένα καπελάκι μέσα στην νύχτα.
Βαγγέλης Στεφανόπουλος: Πρώτα το μαθαίνεις και ύστερα το ξεχνάς
11.03.2016 16:55
Από όλα τα είδη μουσικής η τζαζ ίσως είναι το πιο ελεύθερο και αφηρημένο. Ο ερμηνευτής ή συνθέτης μπορεί να παίξει ή να γράψει ό, τι θέλει την στιγμή της έμπνευσης του χωρίς να δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες όπως στην κλασσική μουσική ή την ποπ (πολλοί δεν γνωρίζουν ότι και η ποπ μουσική έχει κανόνες και ίσως τους πιο αυστηρούς).
Θοδωρής Κότσυφας: Ελληνική jazz σκηνή...
24.02.2016 11:13
Ακούω ολοένα και συχνότερα αυτές τις λέξεις τα τελευταία χρόνια. "Ελληνική", "Τζαζ", "σκηνή".
Γεωργία Νταγάκη: Η λύρα ταξιδεύει…
29.01.2016 13:31
Στην ερώτηση "Γιατί ασχολήθηκες με τη μουσική" μπορώ να δώσω πολλές διαφορετικές απαντήσεις. Όμως, όσο τα χρόνια περνούν η απάντηση τείνει να είναι μία: Γιατί η λύρα με εκπλήσσει συνεχώς. Η έκπληξη μου πάντα, είναι στο τι διαστάσεις μπορεί να πάρει και μέχρι που μπορεί να σε ταξιδέψει αλλά και να ταξιδευτεί.