Ο νεαρός αριστοκράτης Πιερ Γκλεντίνινγκ ζει με τη μητέρα του στην πατρογονική ιδιοκτησία τους, στην ειδυλλιακή εξοχή του Σαντλ Μέντοουζ. Απολαμβάνει με σύνεση και ευθυμία κάθε προνόμιο που του χάρισε η τύχη και η φύση, και το επιστέγασμα της ευτυχίας του είναι ο αρραβώνας με την πανέμορφη, καλόψυχη και «φωτεινή» Λούσι. Όμως μέσα σε μια στιγμή μια μυστηριώδης επιστολή αλλάζει τα πάντα. Ο Πιερ έρχεται σε επαφή με μια αλήθεια που θα γκρεμίσει το ψέμα στο οποίο έχει στηρίξει τη ζωή του και θα διαλύσει τις ψευδαισθήσεις του, αναγκάζοντάς τον να στηριχτεί για πρώτη φορά στις δικές του ηθικές και πνευματικές δυνάμεις προκειμένου να φέρει σε πέρας τον άθλο που αναλαμβάνει, όταν γνωρίζει τη «σκοτεινή», ανεξιχνίαστη, απόμακρη και αλλόκοτη Ίζαμπελ.

«Ω, η Χαρά δεν μένει πολύ όταν έρχεται πράγματι η Αλήθεια· ούτε θ’ αργήσει να έρθει η Θλίψη. Ίσως σκύβω τώρα το κεφάλι· είναι βαρύ πολύ· ίσως χτυπά η καρδιά δυνατά στα πλευρά μου – ανυπόμονος αιχμάλωτος μέσα στα σίδερα της φυλακής του. Ω, οι άνθρωποι είναι όλοι δεσμοφύλακες, δεσμοφύλακες του εαυτού τους· και στον κόσμο της Κοινής Γνώμης κρατούν, οι αδαείς, το καλύτερο κομμάτι τους αιχμάλωτο του χειρότερου…»

Χέρμαν Μέλβιλ – Πληροφορίες για τον συγγραφέα

Ο Χέρμαν Μέλβιλ (Herman Melville) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1819, όπου και πέθανε το 1891. Μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος και ποιητής, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς λογοτέχνες, με σπουδαιότερο επίτευγμά του το μυθιστόρημα Μόμπι-Ντικ ή Η φάλαινα. Σε νεαρή ηλικία εργάστηκε ως δάσκαλος κι ακολούθως ταξίδεψε για κάμποσα χρόνια σε εμπορικά καράβια και φαλαινοθηρικά, με τις εμπειρίες αυτές να του προσφέρουν έμπνευση για να γράψει τις περίφημες ναυτικές του περιπέτειες. Το Πιερ, ή οι αμφισημίες (1852) είναι το έβδομο μυθιστόρημά του και θεωρείται το πλέον αυτοβιογραφικό του έργο. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο βιβλίο, ειρωνικό, σατιρικό, γεμάτο τόσο αφηγήσεις σπάνιας ομορφιάς όσο και ιστορικές, φιλοσοφικές και υπαρξιακές παρεκβάσεις, χαρακτηριστικό δείγμα ενός λαμπρού πνεύματος όπως ο Μέλβιλ. Το έργο του αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατό του, μόλις κατά τον 20ό αιώνα, χαρίζοντάς του μια θέση στο πάνθεον της παγκόσμιας λογοτεχνίας.