Αγαπώ τη Nicci French, καθώς και το συγγραφικό δίδυμο που κρύβεται πίσω από το συγκεκριμένο ψευδώνυμο. Αγαπώ τα βιβλία τους, την κεντρική τους ηρωίδα, την Φρίντα Κλάιν, αλλά και τις περιπέτειες στις οποίες η ίδια μπλέκεται.

Όταν διάβασα το «Blue Monday», το πρώτο βιβλίο της σειράς, είχα ενθουσιαστεί, ωστόσο, διατηρούσα κάποιες μικρές, απειροελάχιστες επιφυλάξεις. Διαβάζοντας το «Tuesday’s Gone», ακόμα και τα ψήγματα αμφιβολίας που μπορεί να είχα, ξεχάστηκαν και σβήστηκαν από το μυαλό, την καρδιά και τη συνείδησή μου, σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Η Φρίντα, είχε γίνει κι επισήμως η νέα καλύτερή μου φίλη και ειλικρινά, μέτραγα μέρες μέχρι να έχω το επόμενο βιβλίο με τις περιπέτειές της στα χέρια μου. Και επιτέλους, αυτή η πολυπόθητη μέρα έφτασε και παράτησα οτιδήποτε άλλο είχα να κάνω, για να χαθώ για μια ακόμη φορά στο μοναδικό της κόσμο που όχι μόνο άγγιξε τις προσδοκίες μου, που ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ ψηλά, αλλά κατάφερε να τις ξεπεράσει.

Ενόσω η Φρίντα προσπαθεί να αναρρώσει έπειτα από την επίθεση που δέχτηκε στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, η οποία παραλίγο να στοιχίσει τη ζωή της, ο επιθεωρητής Κάρλσον αναλαμβάνει μια νέα υπόθεση, αυτή της δολοφονίας της Ρουθ, μιας φαινομενικά τέλειας γυναίκας, μητέρας τριών παιδιών και υποδειγματικής συζύγου. Όλα τα στοιχεία δείχνουν πως μάλλον πρόκειται για μια ληστεία με ατυχή κατάληξη, όμως, ο Κάρλσον, πιστεύει πως πίσω από όλα όσα φαίνονται κρύβεται κάτι περισσότερο. Η Φρίντα, που έχει απομακρυνθεί από τις έρευνες έπειτα από απόφαση του διοικητή της αστυνομίας, βρίσκεται άθελά της να έχει σχέση με την οικογένεια της Ρουθ, κάτι που θα οδηγήσει τον Κάρλσον να της ζητήσει άτυπα, για ακόμα μια φορά, τη βοήθειά της. Παράλληλα, η Φρίντα βρίσκεται μπλεγμένη με μία ακόμα υπόθεση, η οποία και απειλεί το κύρος της ως επιστήμονα όμως εκείνη, έχει άλλους προβληματισμούς γύρω από αυτήν αφού ακολουθώντας ένα φαινομενικά ασήμαντο στοιχείο, αρχίζει να βυθίζεται σε μια ιστορία οι ρίζες της οποίες, πάνε πολύ πιο μακριά απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστεί.

Ίσως γίνω κουραστική, ίσως και να επαναλαμβάνομαι, αλλά δεν μπορώ να μην αναφέρω την πολυπλοκότητα των μυθιστορημάτων της Nicci French, και το πόσο πολυδιάστατα είναι αυτά. Κι ενώ θα περίμενε κανείς όσο η σειρά των περιπετειών της Φρίντα προχωράει, να μην υπάρχει εξέλιξη και με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς, να έρχεται η στασιμότητα, η συγγραφέας αποδεικνύει πως έχει την μοναδική ικανότητα να οδηγεί το κάθε σκέλος της ιστορίας της, ένα βήμα παραπέρα. Με αριστοτεχνικό τρόπο, καταφέρνει να συνδυάσει στοιχεία από τα δύο προηγούμενα βιβλία της σειράς και να τα ενσωματώσει στο συγκεκριμένο, χωρίς αυτό να γίνεται με τρόπο επιπόλαιο, ανούσιο, ή και κουραστικό ακόμα. Αντίθετα, εντείνει την αγωνία μας και κάνει το συνολικό story να φαντάζει πολύ πιο περίπλοκο, αλλά και δημιουργικό συνάμα, με τις μικρές αυτές λεπτομέρειες που αξιοποιεί να αποτελούν κάθε φορά, μείζων και ζωτικό κομμάτι σε κάθε βήμα των εξελίξεων που παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα και με αμείωτο ενδιαφέρον.

Αν κάτι λάτρεψα στο συγκεκριμένο βιβλίο, είναι το χαρακτηριστικό εκείνο που το κάνει, τελικά, να ξεχωρίζει από τα δύο προηγούμενα βιβλία της σειράς. Ενώ φαινομενικά έχουμε να κάνουμε με μία και μοναδική υπόθεση, ή τουλάχιστον, αυτό ισχύει αρχικά, στην πορεία της εξέλιξης της ιστορίας, οι ανατροπές είναι τόσες πολλές και ποικίλες που δίνουν νέα διάσταση στο κάθε τι, σε κάθε μικρή λεπτομέρεια και ενώ μπορεί να φαντάζει ασήμαντη, πίσω της, κρύβεται κάτι περισσότερο. Έτσι, μέχρι το βιβλίο να ολοκληρωθεί, έχουμε τουλάχιστον τέσσερις διαφορετικές ιστορίες μέσα στην κεντρική ιστορία, οι οποίες εξελίσσονται παράλληλα και η κάθε μία από αυτές έχει τη δικιά της χρήση, εξυπηρετεί τους δικούς της σκοπούς και τελικά, μόνο ασήμαντες και άσχετες δεν μπορούμε να τις χαρακτηρίσουμε. Η κάθε μία από αυτές, έχει τον χώρο και τον χρόνο που χρειάζεται για να εξελιχθεί, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο και η μία δεν παρελμβάλει στην πορεία της άλλης, εκτός από τα σημεία εκείνα που οι δρόμοι τους συναντιούνται για να οδηγήσουν σε ένα νέο κύκλο ανατροπών και τελικά, σε μια νέα σειρά αποκαλύψεων, μέσω των οποίων βλέπουμε παράλληλα τα διάφορα πρόσωπα που μπορεί να κρύβει κανείς πίσω από την μάσκα της καθημερινότητάς του.

Σκοτεινό, αγωνιώδες και μυστηριώδες, το «Σκοτεινή Τετάρτη» έρχεται για να καθηλώσει τους αναγνώστες αλλά και για να τους αποδείξει πως ένας δημιουργός, ή και δύο όπως στην προκειμένη περίπτωση, όταν έχει κέφι, μεράκι, όρεξη κι αγάπη γι’ αυτό που κάνει, μπορεί να μεγαλουργήσει και μέσα από την πιο απλή ιδέα, να χτίσει κάτι τόσο περίπλοκο και όχι μπερδεμένο, που θα σε γοητεύσει και θα σου κλέψει την ανάσα, παιδεύοντας το μυαλό σου τόσο ώστε να βρει την λύση του μυστηρίου την οποία ακόμα κι αν καταφέρεις να πλησιάσεις, στο τέλος, θα βρεθείς χιλιόμετρα μακριά από την πραγματική αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα πρόσωπα, τις λέξεις και τις καταστάσεις. Εξερευνώντας τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, τα πιο μύχια μυστικά του μυαλού, της καρδιάς, αλλά και της συνείδησης, η Nicci French, μέσα από το κοφτερό μυαλό, την οξυδέρκεια και την παρατηρητικότητα της Φρίντα, μας χαρίζει ένα ακόμα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν είναι απλά διαφορετικό από τόσα και τόσα άλλα, αλλά που καταφέρνει να αποφύγει να χαρακτηριστεί προβλέψιμο και τετριμμένο. Το σίγουρο είναι πως όσοι το διαβάσετε, θα το λατρέψετε και θα περιμένετε με αγωνία το επόμενο.

Δείτε το βιβλίο της Nicci French, Σκοτεινή Τετάρτη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα εδώ.