Η άνοιξη ελπίζουμε να σημαίνει μια νέα εποχή, γεμάτη φως, χρώμα και μικρές αφορμές για ανανέωση. Είναι η στιγμή που η διάθεση αλλάζει, οι μέρες μεγαλώνουν και η ανάγκη για νέες ιστορίες γίνεται πιο έντονη. Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, τα βιβλία γίνονται οι ιδανικοί συνοδοιπόροι — άλλοτε για να μας ταξιδέψουν, άλλοτε για να μας προβληματίσουν και άλλοτε απλώς για να μας χαρίσουν στιγμές απόλαυσης. Παρακάτω συγκεντρώσαμε μερικές ξεχωριστές προτάσεις βιβλίων που αξίζει να ανακαλύψεις αυτή την Άνοιξη.

***

  • Πολ Λιντς – Πιο πέρα από τη θάλασσα  (Εκδόσεις Gutenberg)
    Ένα συναρπαστικό και υποβλητικό μυθιστόρημα, όπου ο Πολ Λιντς (ο συγγραφέας του βραβευμένου με Booker βιβλίο του «Το τραγούδι του προφήτη») μεταφέρει τον αναγνώστη σε μια βάρκα στον ωκεανό για να αντιμετωπίσει τα ίδια πανανθρώπινα ερωτήματα με τους ήρωές του.

Πιεσμένος από χρέη ο Μπολίβαρ, έμπειρος ψαράς, βγαίνει με τη βάρκα του στον Ειρηνικό, παρά τις προειδοποιήσεις για έντονη κακοκαιρία. Από ανάγκη παίρνει μαζί του για βοηθό τον μόνο πρόθυμο να τον ακολουθήσει, τον νεαρό Χέκτορ. ῾Η καταιγίδα ξεσπά και γρήγορα βρίσκονται χαμένοι στον ωκεανό. Χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας και έχοντας ελάχιστες ελπίδες σωτηρίας, αναγκάζονται να παλέψουν όχι μόνο με τα κύματα, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό και όσα τους στοιχειώνουν.

  • Ασάκο Γιουζούκι – Βούτυρο (Εκδόσεις Πατάκη)
    Εμπνευσμένο από την πραγματική υπόθεση, το 2012, της μαύρης χήρας Κανάε Κιτζίμα, κατά συρροήν δολοφόνου καταδικασμένης σε θάνατο, το Βούτυρο είναι μια συναρπαστική εξερεύνηση της περίπλοκης σχέσης υπερφαγίας και τραύματος, του βαθιά ριζωμένου μισογυνισμού και σεξισμού της σημερινής Ιαπωνίας.

Η καλοφαγού μαγείρισσα Μανάκο Κάτζιι είναι έγκλειστη στις φυλακές του Τόκιο, καταδικασμένη για τους φόνους τριών μοναχικών επιχειρηματιών, τους οποίους φημολογείται ότι σαγήνευσε με το υπέροχο σπιτικό φαγητό της. Η υπόθεση εξάπτει το φαντασιακό της ιαπωνικής κοινωνίας, η δε Κάτζιι αρνείται οποιαδήποτε επικοινωνία με τον Τύπο. Μέχρι τη στιγμή που η δημοσιογράφος Ρίκα Ματσίντα τής γράφει ένα γράμμα ζητώντας της τη συνταγή για βραστό βοδινό –το τελευταίο δείπνο ενός εκ των θυμάτων της– και η Κάτζιι της απαντά.

  • Μαρία Αγκούντεθ – Σπίτια Καθαρά (Εκδόσεις Carnívora)
    Γραμμένο με αδυσώπητη αίσθηση χιούμορ και βλέμμα διαυγές, το βιβλίο Σπίτια Καθαρά κρατάει έναν αιχμηρό καθρέφτη: τον καθρέφτη που αντανακλά τον πατερναλισμό και τις πολλές ασυνέπειες που αναδύονται όταν κάποιος ασκεί την υποτιμημένη και συνήθως κακοπληρωμένη εργασία της καθαρίστριας. 

Η Σολ ζει με τον φίλο της. Εκείνος εργάζεται ως οδηγός σε κινηματογραφικά πλατό, σε βάρδιες τουλάχιστον 12 ωρών. Η ίδια μισεί τη δουλειά της, είναι βοηθός ενός καλλιτέχνη, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι «τα κάνει όλα», από τη δουλειά του μέχρι το καθάρισμα του σπιτιού του. Τη Σολ την ενδιαφέρει επίσης πολύ τι θα πει ο κόσμος, από τη γειτόνισσα και τη μαμά της μέχρι την Ντιάνα με την Έμιλι που κάθε εβδομάδα πηγαίνουν σπίτι της για να το καθαρίσουν. Κάθε φορά που αυτές εμφανίζονται, εκείνη φροντίζει να εξαφανιστεί, για να μη βρεθεί σε δύσκολη θέση. Ώσπου όταν μένει έγκυος κι ενώ τα οικονομικά της πάνε κατά διαόλου, κόντρα σε ό,τι πιστεύουν οι δικοί της άνθρωποι και ο περίγυρός της, συνειδητοποιεί ότι αυτό που θέλει να κάνει στη ζωή της, αυτό που της δίνει την πολυπόθητη «ηρεμία», όσο κι αν δεν το περίμενε κανείς, είναι να καθαρίζει η ίδια τα σπίτια των άλλων!

ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!

  • Αλεξία Κέπελη – Η μέντορας (Εκδόσεις Διόπτρα)
    Ένα συναρπαστικό βιβλίο για τον κοινωνικό αυτοματισμό και τη νεοφιλελεύθερη κοινωνία, τοποθετημένο σε μια Αθήνα οικεία αλλά και ταυτόχρονα μυστηριώδη. Η συγγραφέας υφαίνει μια ιστορία που αντλεί στοιχεία από τη δυστοπική λογοτεχνία, προσθέτοντας όμως τη δική της ξεχωριστή σφραγίδα. Τα ερωτήματα που θέτει δεν μένουν αναπάντητα — επιστρέφουν τελικά στον ίδιο τον αναγνώστη, δοκιμάζοντας την ακεραιότητά του.

Θα έκανε τα πάντα.
Θα ήταν σαν αγρίμι.
Θα άρπαζε τα πιο μαλακά κομμάτια του εαυτού της και θα τα ξέσκιζε.
Θα τα έτρωγε ένα ένα.
Μέχρι να απομείνει ξανά μόνο εκείνο το πράγμα…

Όταν δεν είσαι κανένας, η επιλογή είναι πολυτέλεια. Το ίδιο ισχύει και για τη Λητώ. Εγκλωβισμένη σε μια εξαντλητική εργασία, προσπαθεί να φροντίσει τον μικρότερο αδελφό και την απούσα μητέρα της. Ώσπου, μια ατυχής συνάντηση αλλάζει βίαια τη ζωή της. Απρόσμενα αναγκάζεται να υπομείνει μια βάναυση εκπαίδευση και να ενταχθεί στο σώμα των Ρυθμιστών, υπό τη σκληρή επίβλεψη της Μονάδας Hope της Vis – ευθύνη της είναι η πειθαρχία στους δρόμους, στους πολίτες, σε μια ολόκληρη χώρα. Ψηλά στην ιεραρχία της μονάδας βρίσκεται η θέση του Μέντορα – μια ελπίδα για κάτι καλύτερο. Χρήματα, ασφάλεια, εξουσία, επιλογή. Η Λητώ είναι διατεθειμένη να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για μια τέτοια ευκαιρία. Ό,τι χρειαστεί.

  • Ντέιβιντ Μπόουι: Η τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις (Key Books)
    Σε αυτές τις συνεντεύξεις, συγκεντρωµένες από όλη τη διάρκεια της µυθικής καριέρας του ο Ντέιβιντ Μπόουι µιλά για τα παιδικά του χρόνια στους δύσκολους δρόµους του Νότιου Λονδίνου, τη σύνθεση τραγουδιών, τις καταχρήσεις, την επιρροή του Άντι Γουόρχολ, τη σεξουαλικότητα, τις ταινίες του, τη µόδα, τη συνεργασία του µε τον Μπράιαν Ίνο, τη φιλία του µε τον Τζον Λένον και πολλά άλλα.

«Προσωπικά, δεν µε απασχολεί καθόλου το γκλάµουρ.
Μου φαίνεται γελοίο να πασχίζει κανείς γι’ αυτό. Σκασίλα µου εντελώς.
Ένα καθαρό ζευγάρι παπούτσια κανονικά πρέπει να είναι υπεραρκετό».
—Ντέιβιντ Μπόουι

Εύστροφος στον λόγο του και µε το εκλεπτυσµένο, σαρκαστικό, αγγλικό χιούµορ του πάντα σε ετοιµότητα, ο Μπόουι αποδεικνύει µέσα από τις συνεντεύξεις του γιατί θεωρούνταν πάντα µπροστά από την εποχή του — τόσο στην καλλιτεχνική δηµιουργία όσο και στον κοινωνικό σχολιασµό.

«Η ζωή αλλάζει απότομα. Η ζωή αλλάζει στη στιγμή. Μια συνηθισμένη στιγμή. Αυτές ήταν οι πρώτες λέξεις που έγραψα αφότου συνέβη. Για πολύ καιρό δεν έγραψα τίποτε άλλο.

Εν περιλήψει. Είναι τώρα, καθώς ξεκινάω να το γράφω αυτό εδώ, το απόγευμα της 4ης Οκτωβρίου 2004. Πριν από εννέα μήνες και πέντε μέρες, γύρω στις εννέα το βράδυ της 30ής Δεκεμβρίου 2003, ο σύζυγός μου, Τζον Γκρέγκορι Νταν, φάνηκε να παθαίνει (ή όντως έπαθε), στο τραπέζι όπου μόλις είχαμε καθίσει οι δυο μας για δείπνο στο καθιστικό του διαμερίσματός μας στη Νέα Υόρκη, ένα αιφνίδιο, εκτεταμένο, οξύ στεφανιαίο επεισόδιο που προκάλεσε τον θάνατό του.

Έτσι ξεκίνησε για μένα η χρονιά της μαγικής σκέψης.»

Photo Credit: Valentina Ivanova, via UnSplash