Το Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου που συνδιοργανώνουν η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, συνεχίζεται με έργα Ρώσων δημιουργών για τσέλο και πιάνο, με ερμηνευτές δύο από τους πλέον ταλαντούχους Έλληνες μουσικούς, τον τσελίστα Τιμόθεο Γαβριηλίδη-Πέτριν και την πιανίστα Αλεξία Μουζά.

H ‘Μπαλάντα για τσέλο και πιάνο σε ντο ελάσσονα, έργο 15’ είναι ένα έργο που ο Σεργκέι Προκόφιεφ ξεκίνησε να συνθέτει σε ηλικία μόλις 11 ετών και ολοκλήρωσε στα 20 του χρόνια. Γεμάτη δραματικές σλάβικες μελωδίες, η μπαλάντα φαίνεται να διηγείται μία τρομακτική ιστορία, πιθανόν με την Μπάμπα Γιάγκα πρωταγωνίστρια, που οδηγεί σε θρήνο για τα θύματά της, πριν καταλήξουμε στην ησυχία μετά την καταιγίδα.

H ‘Σονάτα για τσέλο αρ.2 σε λα ελάσσονα, έργο 81’ του Νικολάι Μιασκόφσκι είναι ένα υπέροχο κομμάτι, πιστό στις παραδοσιακές αξίες της ρωσικής μουσικής, με λαϊκά θέματα παρμένα από τραγούδια και χορούς της ρωσικής υπαίθρου, που προσδίδουν μία ζεστή και παθιασμένη ατμόσφαιρα. Ο συνθέτης αξιοποιεί τις εκφραστικές δυνατότητες των οργάνων και υποστηρίζει τις ρέουσες μελωδικές γραμμές του τσέλου με πλούσιες αρμονίες του πιάνου.

Η ’Μάβρα’ είναι μία μονόπρακτη κωμική όπερα του Ιγκόρ Στραβίνσκι, της νεοκλασικής του περιόδου. Έχει χαρακτηριστεί ως φόρος τιμής στους Ρώσους συγγραφείς, αλλά και ως σάτιρα του αστικού τρόπου ζωής. Το ‘Chanson Russe’ είναι γνωστό ως ‘Ρωσικό Τραγούδι της Κορασίδας’ και πρόκειται για την άρια που ακολουθεί την Εισαγωγή στην όπερα. Είναι η πλέον δημοφιλής άρια του Στραβίνσκι, βαθιά συναισθηματική, αλλά και ειρωνική στον τόνο της. Η διασκευή της για τσέλο και πιάνο έγινε από το συνθέτη και τον Ντμίτρι Μάρκεβιτς.

ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!

Το ’Φιλί της Νεράιδας’ είναι ένα νεοκλασικό μπαλέτο του Ιγκόρ Στραβίνσκι πάνω στο διήγημα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ‘Η Κόρη του Πάγου’ και αποτελεί φόρο τιμής στον Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι για την 35η επέτειο του θανάτου του. Ο ζωγράφος Αλεξάντρ Μπενουά συγκέντρωσε τραγούδια και κομμάτια για πιάνο του Τσαϊκόφσκι με σκοπό να τα χρησιμοποιήσει ως βάση του μπαλέτου ο Στραβίνσκι. Αυτός έθεσε απλώς τον κανόνα πως δεν έπρεπε κανένα από αυτά να έχει ενορχηστρώσει ο Τσαϊκόφσκι. Στη συνέχεια επέλεξε επτά από αυτά, μεταξύ τους και το νοτούρνο ‘Pas de deux’, προσθέτοντας και δική του μουσική, για να καταλήξει σε ένα αποτέλεσμα γεμάτο γλυκύτητα και ρομαντισμό.

H ‘Σονάτα για τσέλο σε ντο μείζονα, έργο 119’ του Σεργκέι Προκόφιεφ γράφτηκε το 1949, μετά από μία συναυλία που παρακολούθησε ο συνθέτης, στην οποία ο μυθικός τσελίστας Μστισλάβ Ροστροπόβιτς ερμήνευε τη ‘Σονάτα αρ.2’ του καλού του φίλου Νικολάι Μιασκόφσκι. Ο Προκόφιεφ ενθουσιάστηκε τόσο, που αποφάσισε να γράψει κι αυτός μια σονάτα για τσέλο, που θα ερμηνεύσει ο Ροστροπόβιτς. Η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα, έστω και 2 χρόνια μετά, με τον Ροστροπόβιτς να πλαισιώνεται από έναν ακόμη σπουδαίο σολίστα, τον πιανίστα Σβιάτοσλαβ Ρίχτερ. Το έργο στο σύνολό του είναι άμεσο και αισιόδοξο, ενώ ο Μιασκόφσκι το χαρακτήρισε ως ‘μουσικό θαύμα’.

Πρόγραμμα:

  • Σεργκέι Προκόφιεφ (1891-1953): Μπαλάντα σε ντο ελάσσονα, έργο 15
  • Νικολάι Μιασκόφσκι (1881-1950): Σονάτα για τσέλο αρ.2 σε λα ελάσσονα, έργο 81
  • Ιγκόρ Στραβίνσκι (1882-1971): ‘Chanson Russe’ από την όπερα ‘Μάβρα’
  • Ιγκόρ Στραβίνσκι (1882-1971): ‘Pas de deux ‘ από το μπαλέτο ‘Το Φιλί της Νεράιδας’
  • Σεργκέι Προκόφιεφ (1891-1953): Σονάτα για τσέλο σε ντο μείζονα, έργο 119

Συντελεστές συναυλίας

  • Συμπαραγωγή: Κ.Ο.Θ. – Α.Μ.Θ.

Συμμετέχουν:

  • Τιμόθεος Γαβριηλίδης-Πέτριν (βιολοντσέλο)
  • Αλεξία Μουζά (πιάνο)

Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού