Το Spyros Manesis Trio είναι το γκρουπ που επέλεξα να στήσω με στόχο να παρουσιάσω μια συνολική εικόνα της δουλειάς μου των τελευταίων περίπου είκοσι χρόνων. Τα piano trios είναι και ήταν πάντοτε κεντρικό θέμα στη μουσική μου ζωή και παρότι λόγω συνθηκών οι συστάσεις τους άλλαζαν, εγώ νιώθω ότι το νήμα που τα διατρέχει μέσα στα χρόνια είναι ενιαίο, απλώς μέσα στα χρόνια αλλάζει μορφές και αποχρώσεις. Αυτήν την ενότητα που εκφράζεται τόσο συνθετικά αλλά και αυτοσχεδιαστικά θέλω να αναδείξω στη συναυλία μου στο Half Note Jazz Club στις 13 Νοεμβρίου, παρουσιάζοντας συνθέσεις τόσο παλαιότερες και δισκογραφημένες όσο και νέες ακυκλοφόρητες. Μαζί με τις δικές μου συνθέσεις θα ακουστούν και ερμηνείες θεμάτων άλλων συνθετών που με έχουν συγκινήσει και εξακολουθούν να με αγγίζουν, όπως του Michel Legrand, της Λένας Πλάτωνος και του συνεργάτη και μουσικού μου αδελφού Αναστάση Γούλιαρη.

Οι συνεργάτες που επέλεξα είναι μουσικοί τους οποίους γνωρίζω καλά και συνδέομαι μουσικά, με τον κοντραμπασίστα Περικλή Τριβόλη έχουμε παίξει αρκετά στο παρελθόν, ενώ ο ντράμερ Αναστάσης Γούλιαρης υπήρξε συνοδοιπόρος μου για πάνω από μια δεκαετία στο Spiral Trio, συνεπώς θα μπορούσα να πω ότι το γκρουπ είναι νέο αλλά ταυτόχρονα με έναν τρόπο και ώριμο – με πολλά ωστόσο ανεξερεύνητα πεδία μπροστά του.

Στις μουσικές μου επιρροές βρίσκονται πιανίστες όπως οι Bill Evans, Keith Jarrett, Paul Bley και Brad Mehldau, όλοι τους διάσημοι όχι μόνο για το προσωπικό τους παίξιμο αλλά και για τα piano trios τους. Αυτό που πάντοτε με συγκινούσε ακούγοντάς τους και με κινητοποιούσε να εξερευνήσω αντίστοιχα πράγματα στη μουσική ήταν η περιπετειώδης διάδραση και το ανοιχτό παίξιμο που χαρακτήριζε τα τρίο αυτά, γεγονός που προέκυπτε από την διαρκή συνομιλία του πιάνου με τα άλλα δύο όργανα και τους πειραματισμούς που γίνονταν με στόχο την προσέγγιση του μέγιστου βαθμού εκφραστικής ελευθερίας στο πεδίο της γλώσσας, της φρασεολογίας, της φόρμας και της διάδρασης μεταξύ όλων των μουσικών.

Αν έπρεπε να περιγράψω με τρεις λέξεις τη συναυλία της 13ης Νοεμβρίου θα έλεγα λυρισμός, διάδραση, ρίσκο.

ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!

Η έννοια του ρίσκου βρίσκεται στον πυρήνα της φιλοσοφίας της τζαζ από τις απαρχές της, μιας φιλοσοφίας που μέσα από την αυτοσχεδιαστική πράξη στέκεται απέναντι σε κάθε βεβαιότητα και τείνει να δημιουργεί ερωτήματα παρά να δίνει απαντήσεις, να προάγει την περιπέτεια αντί της ασφάλειας. Για το λόγο αυτό η μουσική αυτή είναι απαιτητική στην εκτέλεση αλλά και στην ακρόαση – από τη μεριά του μουσικού απαιτεί μελέτη και τεχνική και από την μεριά του ακροατή μια αντίστοιχη παιδεία.

Στη χώρα μας τα πράγματα με την τζαζ βελτιώνονται σταδιακά και σταθερά με την εμφάνιση περισσότερων μουσικών και γκρουπ, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων – σχολών και πανεπιστημίων στις τελευταίες δεκαετίες, παρόλες τις πρακτικές δυσκολίες των καιρών και τις ιδιαίτερες συνθήκες της ελληνικής πραγματικότητας. Στην ερώτηση αν υπάρχει ελληνική φωνή στην τζαζ, με αισθητικούς όρους σίγουρα όχι, δεν υπάρχει δηλαδή «σχολή» που να δίνει ένα συγκεκριμένο αισθητικό στίγμα, αντιθέτως υπάρχει μεγάλη αισθητική ποικιλομορφία που περιλαμβάνει κάποιες φορές και τοπικά μουσικά χαρακτηριστικά. Με όρους παραγωγής μουσικής όμως, σίγουρα ναι, και η απόδειξη είναι όλοι οι μουσικοί υψηλού επιπέδου και τα γκρουπ που ολοένα και περισσότερο παρουσιάζουν τη δουλειά τους στις σκηνές του εξωτερικού.

Πληροφορίες
SPYROS MANESIS TRIO
Πέμπτη 13 Νοεμβρίου Έναρξη 21:30
Half Note Jazz Club Τριβωνιανού 17, Μετς
Τιμές εισιτηρίων: από 12€