Ποιοι είναι «Οι 7 τρελοί» της Ελεάνας Τσίχλη;

Το έργο βασίζεται στο μυθιστόρημα του Αργεντίνου συγγραφέα Ρομπέρτο Αρλτ, και, παρόλο που μετρά εκατό χρόνια ζωής περίπου, μετατρέπεται σε μια παράσταση που μιλάει για τους «τρελούς» του σήμερα.

Γραμμένο το 1929, λίγο πριν ξεσπάσει η διεθνής οικονομική κρίση και πριν την πρώτη στρατιωτική δικτατορία στην Αργεντινή, το μυθιστόρημα του Αρλτ μας εισάγει σ’ ένα σύμπαν βίας και τρομοκρατίας, όπου κυριαρχεί η δυστοπία των μηχανών, η φαντασίωση του εύκολου πλούτου και το φλερτ με την παρανομία και το έγκλημα.

Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου υπάρχει η ερώτηση «τι κάνουμε με τη ζωή μας». Και σε αυτό ο Αρλτ δίνει πολλές απαντήσεις. Δημιουργεί τη συνθήκη των μεγαλουπόλεων, καθώς για πρώτη φορά το Μπουένος Άιρες μετατρέπεται σε μεγαλούπουλη, οι άνθρωποι χάνουν την ταυτότητά τους, τον προορισμό τους. Από κει και πέρα, ο άνθρωπος μικραίνει μπροστά στους ουρανοξύστες και το υπαρξιακό του ζήτημα μεγαλώνει.

Υπό τη σκιά του ολοκληρωτισμού αλλά και των επαναστατικών θεωριών της εποχής που βράζουν, οι «τρελοί» του έργου, σε ευθεία συνομιλία με τους ήρωες του Ντοστογιέφσκι, φωτογραφίζουν τον άνθρωπο των αχανών μεγαλουπόλεων, αναλώσιμο εξάρτημα σε αυτοματοποιημένες γραμμές παραγωγής, που συντρίβεται σ’ ένα εμπρηστικό μίγμα πλήξης και απόγνωσης.

Στο επίκεντρο ένας ήρωας, μαζί με άλλους μιας αντίστοιχης συνομοταξίας που μπορεί να διαβαστούν από κάποιους ως «τρελοί» επειδή ψάχνουν έναν τρόπο να καρπωθούν κάτι από τη ζωή που ζούνε. Κάπως έτσι σχεδιάζουν μια μυστική οργάνωση – μια γκροτέσκα συνωμοσία παγκόσμιας κυριαρχίας, που παραπαίει ανάμεσα σε ακραία ιδεολογήματα και αυταπάτες.

Ποιοι είναι, λοιπόν, «Οι 7 τρελοί» της Ελεάνας Τσίχλη;

Σημειώνει η ίδια: «Είμαστε μια γενιά που ακούμε για μέρες ευημερίας, βλέπουμε φωτογραφίες με μεγάλα τραπέζια από τα παλιά, ξεκινάμε με αυτή την προϋπόθεση, και καθώς συνειδητοποιούμε ότι δεν εκπληρώνεται, τρέχουμε, δουλεύοντας άπειρες ώρες, χάνοντας τον προσωπικό μας χρόνο και τη χαρά μας, προσπαθώντας να γίνουμε καλύτεροι σε όλα. Οι “τρελοί” σήμερα είμαστε όλοι εμείς που κινούμαστε, αγχωνόμαστε, κλαίμε, απογοητευόμαστε, σκεφτόμαστε πατέντες που δεν υπήρχαν για να βρούμε την «τρύπα» στην αγορά, επινοούμε πράγματα που δεν συμβαίνουν σαν παυσίπονα στην ύπαρξή μας».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση Έφη Γιαννοπούλου
Σκηνοθεσία Ελεάνα Τσίχλη
Σκηνικά – Κοστούμια Τίνα Τζόκα
Κίνηση Κατερίνα Φώτη
Μουσική Θοδωρής Αμπαζής
Σχεδιασμός φωτισμών Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός σκηνοθέτιδας Μαριάνθη Παντελοπούλου
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου Σταύρος Μπαλής
Διεύθυνση παραγωγής Ρένα Ανδρεαδάκη, Ζωή Μουσχή

Παίζουν Μιχάλης Βαλάσογλου, Στέλλα Βογιατζάκη, Μπάμπης Γαλιατσάτος, Γιάννης Καράμπαμπας, Γιώργος Κριθάρας, Γιώργος Σύρμας, Φιντέλ Ταλαμπούκας

Σάββατο 25 Ιουνίου: Μετά την παράσταση ακολουθεί συζήτηση με την Ελεάνα Τσίχλη. Συντονίζει η Έλλη Γαβριήλ.

Με αγγλικούς υπέρτιτλους και με ελληνικούς στην πρεμιέρα, για άτομα με προβλήματα ακοής.

Διαβάστε επίσης: 

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου: Γυναίκες δημιουργοί στην Πειραιώς 260
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου: Το Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα για το 2022