Τη «Μήδεια» του Μποστ, με τον Παντελή Καναράκη στον πρωταγωνιστικό ρόλο, και σε σκηνοθεσία Εύης Σαρμή παρουσιάζει το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) το φετινό καλοκαίρι! Ένα ανέβασμα με την πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη, που έχει προκαλέσει ηχηρά γέλια στους πρώτους σταθμούς της περιοδείας του.
Η «Μήδεια» του Μποστ, είναι μια Μήδεια που πάει στον ψυχίατρο, που βοηθάει τον Ευριπίδη να γράψει την τραγωδία του, που περιθάλπει κατατρεγμένες καλόγριες, παίζει γκολφ, βάζει στη θέση τους διεστραμμένους καλόγερους και όπου δεν πίπτει ο λόγος της πίπτει η μάχαιρα που την χειρίζεται με την ίδια ευκολία! Μια ξεκαρδιστική παράσταση με τον υπέροχο, καυστικό και πάντα επίκαιρο σατιρικό λόγο του Μποστ.
***
-Η «Μήδεια» του Μποστ είναι μια τολμηρή σάτιρα, την οποία χαρακτηρίσατε ως «λαϊκό θέαμα που μιλάει στην καρδιά του θεατή». Ποια είναι, τελικά, αυτή η «Μήδεια» και τι την καθιστά τόσο επίκαιρη σήμερα;
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
H Μήδεια είναι ένα σατιρικό έργο που μέσα από τη Μποστική γραφή αποδομεί τον αρχαίο μύθο της Μήδειας, τονίζοντας τις κοινωνικοπολιτικές και πολιτισμικές αντιφάσεις του τότε και του τώρα. Είναι ένα έργο που απευθύνετε σε όλους και όλες και μέσα από το χιούμορ αγγίζει διαχρονικά ζητήματα όπως τα στερεότυπα, την θρησκεία, το εκπαιδευτικό σύστημα, τον κρατικό μηχανισμό, την τέχνη, τις δομές της εξουσίας. Όσο θα υπάρχει κοινωνία με παθογένειες, η Μήδεια του Μποστ θα παραμένει επίκαιρη.
-Ο Χορός είναι βασικό στοιχείο του έργου. Ποιος είναι ο ρόλος του στη δική σας σκηνική ανάγνωση και πώς επιλέξατε να τον παρουσιάσετε;
Στην παράσταση μας ο Χορός είναι δομικό στοιχείο. Είναι μια πολύχρωμη και πολυφωνική οντότητα που λειτουργεί ως σχολιαστής, ως την κοινωνία που βλέπει και κρίνει και ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην πλοκή και το κοινό. Έχουμε φτιάξει ένα πολυπρόσωπο σύστημα που δεν λειτουργεί ως παρατηρητής αλλά ως ενεργό στοιχείο της δράσης.
-Παρότι διατηρείτε το αυθεντικό κείμενο του Μποστέχετε κάνει μια μοναδική παρέμβαση-προσθήκη. Τι μπορείτε να μας πείτε γι’ αυτήν;
Επιλέξαμε να ξεκινήσουμε την παράσταση με ένα μπουλούκι, που ταξιδεύει και έρχεται στον κάθε τόπο για να παίξει την Μήδεια του Μποστ. Η επιλογή του μπουζουκιού, ως λαϊκού φορέα τέχνης καθώς και η σύμβαση του Θεάτρου μέσα στο Θέατρο, δημιουργεί μια στέρεη γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και παρόν υπενθυμίζοντας στον θεατή ότι παρακολουθεί μια κατασκευή, ένα παιχνίδι ρόλων και καταστάσεων.
-Η γλώσσα του Μποστ είναι ιδιότυπη, γεμάτη παιχνίδια, ανατροπές και σαρκασμό. Πώς θα την περιγράφατε εσείς ως σκηνοθέτρια, και ποιες δυσκολίες ή δυνατότητες προέκυψαν κατά την προετοιμασία της παράστασης;
Η γλώσσα του Μποστ είναι μοναδική. Είναι ένα μείγμα καθαρεύουσας και δημοτικής, γεμάτη λεκτικές ανατροπές. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να κρατήσουμε αυτό το ιδιαίτερο ύφος του συγγραφέα χωρίς να χαθεί η κατανόηση ή το χιούμορ. Όταν καταφέραμε να εξοικειωθούμε με τον ρυθμό και την μουσικότητα του λόγου, αποκτήσαμε και μεγάλη ελευθερία τόσο στην ερμηνεία όσο και στην σκηνική λειτουργία.
-Υπάρχει κάποια ατάκα από το έργο που ξεχωρίζετε ή που σας έχει εντυπωθεί από το έργο;
«Μύδια, μύδια, μύδια, έβγα Μήδεια πάρε μύδια….»
Είναι ατάκα που λέει ο Ψαράς όταν έρχεται στο ανάκτορο της Μήδειας για να της πουλήσει…μύδια!
-Και εγώ αντίστοιχη ατάκα ξεχωρίζω! Από τον Ιάσονα («Αφού το ξέρεις Μήδεια – δεν αγαπώ τα μύδια») … Αλήθεια, εσάς σας αρέσουν;
Τα λατρεύωωωω!
-Το κοινό που παρακολουθεί την παράσταση, γνωρίζει τι να περιμένει από αυτή τη διαφορετική «Μήδεια» ή εκπλήσσεται από τη «Μποστική» εκδοχή της;
Για τους θεατές που γνωρίζουν τον Μποστ, η Μήδεια είναι μια αναγνωρίσιμη απόλαυση παρόλο που και αυτοί εκπλήσσονται γιατί καθε ανέβασμα είναι πολύ διαφορετικό. Οι θεατές που δεν έχουν παρακολουθήσει Μποστ, βλέποντας τη Μήδεια γρήγορα καταλαβαίνουν ότι θα παρακολουθήσουν μια τραγωδία…αλλιώς. Ότι θα γνωρίσουν έναν καινούργιο κόσμο. Τον κόσμο του Μποστ!
-Σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις και ανασφάλεια, πόσο σημαντικό θεωρείτε το γέλιο;
Το γέλιο είναι δύναμη. Είναι ένας τρόπος να σταθούμε όρθιοι όταν όλα μας πιέζουν. Και ειδικά το γέλιο που προκύπτει από το χιούμορ του Μποστ εμπεριέχει σαρκασμό, σχόλιο και κριτική. Αυτό το γέλιο μπορεί να ξεσκεπάσει τα παράλογα της κοινωνίας, να τα σαρκάσει και αυτό είναι μια πράξη αντίστασης. Γελάμε, παίρνουμε μια ανάσα…και συνεχίζουμε.
-Πώς βλέπετε εσείς τη θέση του θεάτρου στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού; Τι μπορεί να προσφέρει στο κοινό που δεν φεύγει από την πόλη;
Η Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι είναι γεμάτη θέατρο, συναυλίες και πολλές άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Οι άνθρωποι που δεν φεύγουν διακοπές και μένουν στην πόλη γεμίζουν τα θέατρα, υποστηρίζουν την τέχνη. Η τέχνη στην καλοκαιρινή Θεσσαλονίκη είναι δυνατή και παρούσα. Η τέχνη δεν κάνει διακοπές. Είναι εδώ. Και πιο απαραίτητη από ποτέ.
Photo Credit: Mike Rafail | That long black cloud
Διαβάστε επίσης:
Μήδεια, του Μποστ σε σκηνοθεσία Εύης Σαρμή σε καλοκαιρινή περιοδεία
Καλοκαίρι 2025: Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος «Θέατρο ξανά μαζί και παντού»
