Παραγωγές που αγαπήθηκαν και συνεχίζουν, διαμορφώνουν ένα δυναμικό θεατρικό τοπίο που εκτείνεται από το κλασικό ρεπερτόριο έως το σύγχρονο ελληνικό και διεθνές έργο, ενώ απευθύνονται σε θεατρόφιλους κάθε ηλικίας.

Ο νέος χρόνος «μπαίνει» δυναμικά στις σκηνές του ΚΘΒΕ (Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος) με μεγάλες παραγωγές, σημαντικούς δημιουργούς και συναντήσεις καταξιωμένων καλλιτεχνών με νεότερες, δυναμικές φωνές του θεάτρου. Ένα πρόγραμμα που αναδεικνύει τη δύναμη της συλλογικότητας, της δημιουργίας και της ζωντανής επαφής, προσκαλώντας το κοινό να μοιραστεί έντονες συγκινήσεις, προβληματισμούς αλλά και τη χαρά και την ψυχαγωγία μέσα από την τέχνη του θεάτρου.

Το ΚΘΒΕ εύχεται το 2026 να είναι μια χρονιά γεμάτη υγεία, έμπνευση και δημιουργικές συναντήσεις. Με οδηγό το «Θέατρο ξανά, μαζί, παντού», συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε, να αφηγούμαστε ιστορίες και να συναντιόμαστε εκεί όπου η τέχνη μάς ενώνει, μέσα από τη θεατρική εμπειρία που αφηγείται το σήμερα, συνομιλεί με το χθες και ανοίγει δρόμους για το αύριο.

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΘΒΕ

  • «Οι Δελφίνοι ή Καζιμίρ και Φιλίστωρ» σε κείμενο και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
  • «Οι γείτονες από πάνω» του Cesc Gay, μια συμπαραγωγή του ΚΘΒΕ με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, σε σκηνοθεσία της Νικολέτας Φιλόσογλου στο Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
  • «Αυτή η νύχτα μένει», η μεγάλη μουσικοθεατρική παραγωγή, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή, σε θεατρική απόδοση-σκηνοθεσία του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ, Αστέριου Πελτέκη και με πρωτότυπη σύνθεση – μουσική επιμέλεια του Σταμάτη Κραουνάκη στο Βασιλικό Θέατρο
  • «Πολυξένη», της Στέλλας Μιχαηλίδου, για δεύτερη χρονιά από την Παιδική Σκηνή του ΚΘΒΕ στο Βασιλικό Θέατρο.
  • «Κου-κουτί!»,  η παραγωγή της Δράσης- Βρεφικού Προγράμματος του ΚΘΒΕ για δεύτερη χρονιά στο Βασιλικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία/δραματουργία των Ελένης Γιαννούση & Σωτήρη Ρουμελιώτη.
  • «Η αγάπη άργησε μια μέρα», η θεατρική μεταφορά του εμβληματικού βιβλίου της Λιλής Ζωγράφου, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι, ο οποίος συνυπογράφει μαζί με τη Ροδή Στεφανίδου και τη διασκευή- δραματουργική επεξεργασία, για δεύτερη χρονιά στη Μονή Λαζαριστών (Σκηνή «Σωκράτης Καραντινός»).
  • «Οι Διψασμένοι» (Assoiffés) του Ουαζντί Μουαουάντ (Wajdi Mouawad), η νέα παραγωγή της Εφηβικής Σκηνής του ΚΘΒΕ στη Μονή Λαζαριστών (Σκηνή Σωκράτης Καραντινός), σε μετάφραση Αλέξη Τζίμα και σκηνοθεσία–μουσική & σκηνογραφική ιδέα του Γιάννη Τσεμπερλίδη.
  • «Τρέμω» του Ζοέλ Πομμερά, νέα παραγωγή σε μετάφραση Θοδωρή Καφάση και σκηνοθεσία- δραματουργική επεξεργασία Άρη Κακλέα, στη Μονή Λαζαριστών (Μικρό Θέατρο)
Αυτή η νύχτα μένει

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα παραστάσεων Ιανουαρίου 2026

ΘΕΑΤΡΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
«Οι Δελφίνοι ή Καζιμίρ και Φιλιντόρ»- ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Λήξη παραστάσεων: Κυριακή 25 Ιανουαρίου

Δύο Δελφίνοι, ο Καζιμίρ και ο Φιλιντόρ, αναμένουν την απόφαση για το ποιος από τους δύο θα γίνει ο μελλοντικός βασιλιάς. Ανυπόμονος, ανασφαλής και αυταρχικός ο Καζιμίρ. Πράος, ευγενικός και καλοσυνάτος ο Φιλιντόρ. Ή μήπως όχι; Ανάμεσά τους ένας υπηρέτης, υπεύθυνος για την ασφάλειά τους, φροντίζει ταυτόχρονα όλη τη διαδικασία της αναμονής. Πώς λειτουργεί όμως η αναμονή, όταν το μεγάλο ρολόι δίνει λάθος μηνύματα για τον χρόνο; Πότε θα φτάσει η μεγάλη απόφαση και ποιος από τους δύο Δελφίνους είναι κατάλληλος για τον θρόνο;

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος πραγματεύεται τα θέματα της εξουσίας και του ανταγωνισμού, σε ένα κείμενο που συνομιλεί ανοιχτά με τον Μπέκετ, τόσο σε επίπεδο γραφής όσο και περιεχομένου. Σε ένα κλειστοφοβικό περιβάλλον που ενυπάρχει το στοιχείο της απειλής, περιμένουμε συνεχώς κάτι να συμβεί, ενώ οι χαρακτήρες συνομιλούν πασχίζοντας να επικοινωνήσουν. Μια επικοινωνία που σαμποτάρεται από λεκτικά παιχνίδια και κωμικές στιχομυθίες μέσα σε έναν διαρκή αγώνα επιβολής και … επιβίωσης. Η πάλη για εξουσία σταδιακά μετατρέπεται σε υπαρξιακή αγωνία, την ώρα που οι δύο Δελφίνοι διανύουν μια διαδρομή πτώσης και έκπτωσης.

ΦΟΥΑΓΙΕ ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
«Οι γείτονες από πάνω» του Cesc Gay- ΝΕΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Μετάφραση: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία: Νικολέτα Φιλόσογλου
Συμπαραγωγή ΚΘΒΕ – ΔΗΠΕΘΕ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

Παρασκευή βράδυ ο Χούλιο επιστρέφει στο σπίτι του από τη δουλειά και έρχεται αντιμέτωπος με μια δυσάρεστη έκπληξη. Η Άνα, η γυναίκα του, έχει προσκαλέσει για φαγητό τους γείτονες- το ζευγάρι που μένει στον επάνω όροφο. Πρόκειται για το ίδιο ζευγάρι που κατά τον Χούλιο, δεν δείχνει τον απαραίτητο σεβασμό στους κανόνες της ομαλής συμβίωσης σε μια πολυκατοικία. Από την άλλη, ο Σάλβα και η Λάουρα καταφθάνουν στο καινούργιο τους διαμέρισμα, προσφέροντάς τους αναπάντεχες εκπλήξεις και κερνώντας τους ένα κοκτέιλ ελευθερίας, αυθορμητισμού και απρόσμενων αποκαλύψεων· γιατί ένα απλό δείπνο μπορεί να ξεγυμνώσει όχι μόνο τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά, αλλά και την αλήθεια για το πόσο εύθραυστη —ή πόσο αληθινή— μπορεί να είναι μια σχέση. Άρα η ίδια η ζωή.

ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
«Αυτή η νύχτα μένει» -ΝΕΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Bασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή
Θεατρική απόδοση-Σκηνοθεσία: Αστέριος Πελτέκης
Πρωτότυπη σύνθεση – Μουσική επιμέλεια: Σταμάτης Κραουνάκης

Μια δημοσιογράφος πασχίζει να ανακαλύψει στοιχεία για τον κόσμο της νυχτερινής διασκέδασης, στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 και του ’90, τότε που οι άνθρωποι της μεταπολιτευτικής περιόδου έβλεπαν μια καλύτερη ζωή να ανοίγεται μπροστά τους. Ένας ηθοποιός κατρακυλάει από την υψηλή τέχνη στον κόσμο της νύχτας και των σκυλάδικων. Κατρακυλάει ή απογειώνεται; Πώς βιώνει το ταξίδι αυτό με τα εφόδια που κουβαλάει, σε μια σκοτεινή πραγματικότητα όπου οι άνθρωποι αφήνουν τα πάθη τους να αναδύονται αχαλίνωτα, για να επιστρέψουν το πρωί στις καθημερινές τους ζωές; Γνωρίζει τους νόμους της νύχτας και επιβιώνει στα όρια της απόλαυσης και της καταστροφής. Εκεί που οι αντιστάσεις χαλαρώνουν και που οι πελάτες εμφανίζουν τον αληθινό τους εαυτό.

Το Αυτή η νύχτα μένει του Θάνου Αλεξανδρή, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1994. Στο βιβλίο αποτυπώνεται η προσωπική εμπειρία του συγγραφέα, όταν αναγκάστηκε να εργαστεί σε νυχτερινά κέντρα. Απολαμβάνοντας τη διαδρομή αυτή, ο Αλεξανδρής καταθέτει έναν πλούτο εμπειρίας, που μέσα από μαρτυρίες και πραγματικά γεγονότα μας δίνουν ένα πολύτιμο υλικό για την κοινωνική πραγματικότητα της επαρχίας μέσα από τη νυχτερινή ζωή της. Δεν είναι τυχαίο που η Μαλβίνα Κάραλη χαρακτήρισε το βιβλίο ως μια «εμπεριστατωμένη κοινωνιολογική μαρτυρία για τον ευρύ χώρο που λέγεται ελληνικό σκυλάδικο». Οι νομικές σπουδές του συγγραφέα και η εκπαίδευσή του στη δραματική σχολή του Κάρολου Κουν, του έδωσαν τα εργαλεία, όχι μόνο να περιγράψει αυτά που έζησε αλλά και να τα αποτυπώσει με απόσταση και νηφαλιότητα.

ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ, ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
«Πολυξένη» – ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Κείμενο– Σκηνοθεσία: Στέλλα Μιχαηλίδου
Καθημερινές παραστάσεις για σχολεία και κάθε Κυριακή στις 11 π.μ

Ποια είναι η Πολυξένη; Το κοριτσάκι με το γαλάζιο τριαντάφυλλο στο μάγουλο, που δυσκολεύεται να μιλήσει γρήγορα όπως τα υπόλοιπα παιδιά, και στο σχολείο νιώθει πολύ πολύ ξένη; Αλλά όταν τραγουδάει η γλώσσα της πάει ροδάνι;

Η Πολυξένη είναι ένα κορίτσι που μιλάει με τα πάντα: το πινέλο, τα πουλάκια, τους φανταστικούς της φίλους. Μόνο με τους ανθρώπους δυσκολεύεται. Μαζί τους τα πράγματα περιπλέκονται και εκείνη φοβάται και προσπαθεί να αμυνθεί. Θα καταφέρει να σπάσει το τοίχος της μοναξιάς της; Θα μπορέσει να επικοινωνήσει, να εμπιστευτεί και να αγαπήσει;

ΔΡΑΣΗ- ΒΡΕΦΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ- ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΚΑΤΩ ΦΟΥΑΓΙΕ)
«Κου-κουτί!»- ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Σύλληψη Ιδέας: Ελένη  Γιαννούση,  Σωτήρης Ρουμελιώτης, Ιόλη Ρώσσιου
Σκηνοθεσία/Δραματουργία: Ελένη Γιαννούση, Σωτήρης Ρουμελιώτης
Λήξη παραστάσεων: Σάββατο 3 Ιανουαρίου

Ένα ανθρωπάκι βρίσκεται ανάμεσα σε λευκά χαρτόκουτα. Όταν προκύψει η ανάγκη να φτιάξει σπιτάκια για το ίδιο αλλά και τους φίλους του, ένας ολόκληρος κόσμος ξετυλίγεται μπροστά του, αφού με τη φαντασία του τα κουτιά αποκτούν χρώμα, μορφή, κίνηση. Η παράσταση υπενθυμίζει την ανάγκη κάθε πλάσματος να φτιάξει τη φωλίτσα του, να κατοικήσει το δικό του «σπίτι» και τελικά να νιώσει ασφάλεια στο καταφύγιο που πλάθει μέσα στον μεγάλο κόσμο.

ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ- ΣΚΗΝΗ «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΟΣ»
«Η αγάπη άργησε μια μέρα» της Λιλής Ζωγράφου- ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Διασκευή- Δραματουργική επεξεργασία: Ροδή Στεφανίδου- Ένκε Φεζολλάρι
Σκηνοθεσία: Ένκε Φεζολλάρι

Στο Νεοχώρι της Κρήτης, την περίοδο της Κατοχής, η πολυμελής οικογένεια Φτενούδου, ζει υπό το βάρος της ενοχής, της θρησκευτικής καταπίεσης και των άκαμπτων ηθικών κανόνων της επαρχίας. Μέσα σε αυτό το αρρωστημένο περιβάλλον, η μικρότερη κόρη, Ερατώ, η πολυαγαπημένη της μητέρας της, ερωτεύεται έναν Ιταλό στρατιώτη, που κρύβεται στο υπόγειο του σπιτιού τους και μένει έγκυος από αυτόν. Μετά τον θάνατο του πατέρα, η μεγάλη κόρη της οικογένειας αναλαμβάνει τα ηνία του σπιτιού, επιβάλλοντας τη θέλησή της μέσα από την απόλυτη υπακοή στο αναχρονιστικό σύστημα αξιών, τον ενσωματωμένο μισογυνισμό, τα μίση και τα απωθημένα της ερωτικής στέρησης. Ταυτόχρονα, η ανάγκη προάσπισης της εικόνας μιας φαντασιωσικής υπεροχής της οικογένειας Φτενούδου, την οδηγεί σε μια άνευ νοήματος μεγαλομανία, που ανατροφοδοτεί την κοινωνική υποκρισία: αποκρύπτει (ή θανατώνει) ό,τι πλήττει την οικογενειακή τιμή και επιδεικνύει κάθε ανούσια σύμβαση που προσδίδει κύρος στην παρηκμασμένη τους ζωή. Σε αυτό το περιβάλλον κάθε μορφή αγάπης και έρωτα αποκλείεται, ποινικοποιείται και διώκεται. Κάθε ανάγκη για ζωή μαραίνεται.

«Η αγάπη άργησε μια μέρα»

ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ- ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ
«Τρέμω» του Ζοέλ Πομμερά -ΝΕΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Μετάφραση: Θοδωρής Καφάσης
Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία: Άρης Κακλέας
Σε πρώτη πανελλήνια παρουσίαση

Ένας παρουσιαστής εμφανίζεται στη μισοσκότεινη σκηνή και υπόσχεται στους θεατές μια ιδιαίτερη βραδιά, στο τέλος της οποίας ο ίδιος θα πεθάνει μπροστά στα μάτια τους. Από εκείνη τη στιγμή ένας παράδοξος κόσμος ξετυλίγεται μέσω διαδοχικών σκηνών, παρουσιάζοντάς μας οικεία αλλά και παράξενα πρόσωπα. Ο ρεαλισμός συναντά το μεταφυσικό σε μια κινηματογραφική αφήγηση, με την οποία ο συγγραφέας επιχειρεί να συναντήσει την πραγματικότητα μέσω της μυθοπλασίας.

Για τον Ζοέλ Πομμερά η πραγματικότητα δεν είναι κάτι σταθερό αλλά μια δημιουργική διαδικασία, κατά την οποία ο καθένας προσπαθεί να κατανοήσει τον εαυτό του και τη ζωή του. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο κεντρικό πρόσωπο του έργου, στον παρουσιαστή, που κάνει ένα ταξίδι αυτογνωσίας με στόχο την από-ιδανικοποίηση του εαυτού του. Εκεί εκτυλίσσεται ένα θέαμα τρόμου, όπου ένας βίαιος κόσμος γεμάτος εικόνες ξεπροβάλει μέσα από ένα σκοτεινό σόου, που θυμίζει καμπαρέ, με σουρεαλιστικά στοιχεία, μουσικές, τραγούδια και υποβλητικούς φωτισμούς.

ΕΦΗΒΙΚΗ – NEANIKH ΣΚΗΝΗ, ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ-ΣΚΗΝΗ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΟΣ
«Οι διψασμένοι» ( Assoiffés) του Wajdi Mouawad – ΝΕΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Μετάφραση Αλέξης Τζίμας
Σκηνοθεσία- Σκηνογραφική ιδέα- Μουσική: Γιάννης Τσεμπερλίδης
Παραστάσεις για σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

Δύο σώματα αγκαλιασμένα ανασύρονται από τον βυθό, δεκατέσσερα χρόνια μετά την εξαφάνιση ενός εφήβου. Ο δικαστικός ανθρωπολόγος Πολ-Εμίλ Μπορεγκάρ-Νουβό αναλαμβάνει να βρει στοιχεία για την υπόθεση και ανατρέχει στις 6 Φεβρουαρίου του 1991, την ημέρα του Αγίου Γκαστόν. Εκεί έρχεται αντιμέτωπος με το δικό του παρελθόν, τις αναμνήσεις και τις προσδοκίες του. Μια σχολική εργασία τον είχε τότε οδηγήσει στην επινόηση της Νορβέζ∙ ενός κοριτσιού που επέλεξε να σιωπήσει, κλεισμένη στο δωμάτιό της, όταν βρέθηκε μπροστά σε μια τρομακτική αποκάλυψη. Την ημέρα του Αγίου Γκαστόν ο Μπουν, ένα μεγαλύτερο αγόρι, προσπαθώντας να αντισταθεί στην ασχήμια της καθημερινότητάς του, θα συναντήσει τη Νορβέζ σε μια παράλληλη πραγματικότητα.

Κεντρική εικόνα θέματος: Από την παράσταση «Τρέμω»