Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Χριστίνα Μαξούρη: Τα Δανεικά Παπούτσια

Χριστίνα Μαξούρη: Τα Δανεικά Παπούτσια

Η Χριστίνα Μαξούρη γράφει για τα «Δανεικά Παπούτσια» της λίγο πριν τα φορέσει και έρθει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

_______

 

Πριν από λίγα χρόνια, προέκυψε μια βαθιά ανάγκη να συμφιλιώσω τον μέσα μου κόσμο με την καθημερινή πραγματικότητα. Προσπάθησα λοιπόν να φτιάξω μια συνθήκη, μέσα στην οποία θα μπορούσα να έχω το δικό μου φυσικό ρυθμό, ανεξάρτητα ή παράλληλα με την καταιγιστική πραγματικότητα. Θέλησα να αντισταθώ στο οτιδήποτε προσπαθούσε να με αποκόψει από αυτά που αγαπώ και να ενωθώ ξανά μαζί τους. Είτε ήταν άνθρωποι, είτε ήταν μνήμες, είτε ήταν όνειρα. Θέλησα να φτιάξω μια συνθήκη, κατά την οποία  θα μπορούσα πιθανόν να μοιραστώ τις σκέψεις μου, να ακουμπήσω κάπου ήσυχα το βλέμμα και το συναίσθημα. Μια ανάγκη να συναντηθώ μ’ έναν τρόπο, με ανθρώπους κοντινούς και ξένους. Μια ανάγκη να ζήσω ξανά, ανενδοίαστα πια, τις περασμένες ηλικίες μου, τις ήδη γερασμένες και να ονειρευτώ αυτές που έρχονται, τις νεόκοπες και γι’ αυτό νεανικές. Μια απόπειρα να βρεθεί μια ειρήνη και μια ζεστασιά, μέσα στην πολύβουη πραγματικότητα. Αυτήν που βάλλεται από την πολυγνωμία και τη συνεχή αγωνία της ύπαρξης. Αυτήν που σε κάνει ενίοτε να σαστίζεις και να σωπαίνεις. Ή να τραγουδάς.

 

Κάπως έτσι προέκυψαν τα Δανεικά Παπούτσια. Μια συνθήκη που βασίζεται στην a cappella ερμηνεία και συνδυάζει το τραγούδισμα με αυτήν τη σιωπή. Μια συνθήκη που εύχομαι να αφήνει τον χώρο στους ακροατές/θεατές να βρουν αυτήν την ησυχία και ζεστασιά που κι εγώ αναζητούσα. Ένας χώρος που δημιουργήθηκε από τραγούδια, ποιήματα , αποσπάσματα κειμένων και λόγια της στιγμής. Ένας χώρος που ‘μεγάλωσε’ πολύ, χάρη στη συμμετοχή σημαντικών δημιουργών της ελληνικής μουσικής και ασφαλώς χάρη στη ζεστή αποδοχή που δέχθηκε όλον αυτόν τον καιρό, σε Αθήνα, περιοδεία κι εξωτερικό.

 

Info: Η Χριστίνα Μαξούρη είναι αριστούχος απόφοιτος της σχολής ‘Νέο Ελληνικό Θέατρο’ του Γιώργου Αρμένη. Από το 2003 μέχρι σήμερα έχει εργαστεί πάνω σε κείμενα της αρχαίας και σύγχρονης δραματουργίας κι έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες, στο Εθνικό Θέατρο, το ελεύθερο θέατρο και το Φεστιβάλ Αθηνών. Υπήρξε 2 φορές υποψήφια για το βραβείο Μελίνα Μερκούρη , για την παράσταση ‘Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες’ σε κείμενο και σκηνοθεσία του Γιάννη Καλαβριανού. Ως ερμηνεύτρια έχει συνεργαστεί με τους Φοίβο Δεληβοριά, Γιώργο Ψυχογιό, Δημήτρη Καμαρωτό, Νίκο Ζούδιαρη, Απόστολο Ρίζο, Κώστα Μακεδόνα, Μαριώ, Γιάννη Μπέζο κ.ά. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει τη μουσική παράσταση Δανεικά Παπούτσια, στην Αθήνα και σε εκτενή περιοδεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τον Μάρτιο του 2017 θα κυκλοφορήσει ο πρώτος της προσωπικός δίσκος, σε μουσική Άγγελου Τριανταφύλλου και στίχους Ελένης Φωτάκη, από τη Feelgood Records.

 

 

◊ Η Χριστίνα Μαξούρη φορά ξανά τα Δανεικά της Παπούτσια κι έρχεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου! Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

Σχετικές ειδήσεις
George Gaudy: Heroes - Ένα αφιέρωμα στον David Bowie
09.05.2016 16:49
Όταν μου είπε ο Γιώργος (Μπίλιος) την ιδέα για τo tribute στο David Bowie, η πρώτη μου, ενστικτώδης, αντίδραση ήταν να του πώ όχι. To μέγεθος της προσωπικότητας και η ιδιοφυής γραφή αλλά και η αντικειμενική δυσκολία των τραγουδιών με τρομοκράτησε - πως θα μπορούσα να τραγουδήσω πχ το Space Oddity? Πως θα γίνει το πνεύμα των διαφορετικών εποχών του Bowie να αποδοθεί, ποιά θα είναι η συγκινησιακή διάσταση αυτών των τραγουδιών;
Echo Train: Κορεσμός στη μουσική και μια άλλη οπτική
22.04.2016 15:46
Μιλάνε χρόνια τώρα για κορεσμό στη μουσική, αλλά και γενικότερα στις τέχνες, στις συνήθειες, στις ιδέες. Αναρωτιέμαι αν αυτό όντως ισχύει ή θα έπρεπε να το δούμε μέσα απο ένα άλλο πρίσμα. Υπάρχει η τάση όταν ακούμε μια μουσική σήμερα να τη χαρακτηρίζουμε ανάλογα με το ποια δεκαετία μας θυμίζει ή σε ποια βασίζεται.
Παντελής Κυραμαργιός: Το άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου
06.04.2016 14:42
Από μικρός αγαπούσα τους θεματικούς δίσκους, εκείνους όπου στο βιβλιαράκι υπάρχει μια ιστορία και τα τραγούδια αποτελούν στην ουσία μια μουσική αφήγηση αυτής της ιστορίας. Η δημιουργία και κυκλοφορία του άλμπουμ “Ως την άκρη της κλωστής” σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός ονείρου. Στη συγκεκριμένη δουλειά έγινε η προσπάθεια το κάθε τραγούδι να στέκεται νοηματικά αυτόνομο.
Ημισκούμπρια: Όταν οι σοβαροφανείς ταράζονται
05.04.2016 14:38
Μια σκοτεινή βραδιά στα early 90’s και ένα λεωφορείο που κουνάει και τρίζει σαν πειραματική industrial. Ένα μικρό Walkman με μπαταρίες στο τελείωμα τους και Public Enemy “Don’t believe the hype” στα ακουστικά «ψείρες». Όνειρα και αναζητήσεις στην μουσική που γνωρίζεις ότι την λένε Rap αλλά δεν φαίνεται να σκοτίζει τον διπλανό σου που ακούει την τελευταία συλλογή από λαϊκά τραγούδια ,ούτε τον παραδιπλανό σου που ακούει ροκ του 60.Σε κοιτούν γιατί φοράς ένα καπελάκι μέσα στην νύχτα.
Βαγγέλης Στεφανόπουλος: Πρώτα το μαθαίνεις και ύστερα το ξεχνάς
11.03.2016 16:55
Από όλα τα είδη μουσικής η τζαζ ίσως είναι το πιο ελεύθερο και αφηρημένο. Ο ερμηνευτής ή συνθέτης μπορεί να παίξει ή να γράψει ό, τι θέλει την στιγμή της έμπνευσης του χωρίς να δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες όπως στην κλασσική μουσική ή την ποπ (πολλοί δεν γνωρίζουν ότι και η ποπ μουσική έχει κανόνες και ίσως τους πιο αυστηρούς).