Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Αλέξανδρος Μυλωνάς - Μαρία Ξανθοπουλίδου: Δημιουργία χωρίς ρίσκο δεν υφίσταται

Αλέξανδρος Μυλωνάς - Μαρία Ξανθοπουλίδου: Δημιουργία χωρίς ρίσκο δεν υφίσταται

Η β’ σκηνή του Θεάτρου Κεφαλληνίας διαγράφει από φέτος μία νέα εποχή υπό τη διεύθυνση του Αλέξανδρου Μυλωνά και της Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Η μικρή σκηνή του επιτυχημένου θεάτρου, φιλοδοξεί να μπει στην καρδιά του θεατρόφιλου κοινού με ιδιαίτερες ρεπερτοριακές επιλογές, δίνοντας ταυτόχρονα βήμα σε νέους δημιουργούς. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, οι δύο καλλιτεχνικοί διευθυντές απαντούν στις ερωτήσεις μας και αποκαλύπτουν το όραμά τους για τη νέα εποχή, όσο και τις αποχρώσεις που θέλουν αυτή να έχει.

 

Συνέντευξη: Αναστασία Ρίζου

 

Cul. N.: Η β’ σκηνή του Θεάτρου Κεφαλληνίας επιδιώκει να δημιουργήσει κάτι νέο και ξεχωριστό. Πείτε μας πώς οραματίζεστε αυτή την διαδρομή.

 

Απ.: Η β’ σκηνή του Θεάτρου Κεφαλληνίας υπήρξε πάντα ένα φυτώριο νέων  δημιουργών. Αυτή η προοπτική είναι και για μας ένας στόχος. Φέτος το θέατρο άνοιξε με ένα φεστιβάλ σύγχρονου χορού και video art, το «Freedom Of Expression» υπό την αιγίδα του παγκόσμιου δικτύου καλλιτεχνών IETM. Θέμα είχε την Ελευθερία της Έκφρασής. Τέτοιες δράσεις και συνεργασίες είναι μέσα στα πράγματα που επιθυμούμε να υλοποιήσουμε,  παράλληλα με τις θεατρικές παραστάσεις που φιλοξενούμε.

 

Cul. N.:  Τι σκέψεις σας γεννά η ανάληψη τέτοιων καθηκόντων σε μια εποχή, αρκετά δύσκολη για τον χώρο του πολιτισμού;

 

Απ.: Δημιουργία χωρίς ρίσκο δεν υφίσταται. Οπότε κι εμείς αναλαμβάνουμε ένα σημαντικό ρίσκο προκειμένου να στηρίξουμε και να κάνουμε πράγματα που αγαπάμε.

 

Cul. N.: Μιλήστε μας για το πώς σκέφτεστε να κινηθείτε ρεπερτοριακά.

 

Απ.: Έχουμε χωρίσει τη χρονιά σε τρείς περιόδους. Στην πρώτη περίοδο λειτουργίας του θεάτρου που διαρκεί από τον Οκτώβρη μέχρι τον Ιανουάριου έχουμε σύγχρονα έργα, από τη Σκωτία, Αργεντινή, Κροατία, Γαλλία. Στο δεύτερο μέρος προχωράμε σε πιο κλασικούς συγγραφείς και τελειώνουμε τη χρονιά με «πειραματισμούς». Στην πραγματικότητα όμως, αυτό που μας μετρά περισσότερο είναι η συνεργασία με τους ανθρώπους και τις ομάδες που  ταιριάζουν στα ενδιαφέροντά μας και στον τρόπο δουλειάς.

 

Cul. N.: Υπάρχουν κάποια ανακοινώσιμα σχέδια για το «μετά»;

 

Απ.: Ένα ζήτημα πολύ σημαντικό, κατά τη γνώμη μας ,το κορυφαίο  της εποχής, είναι το ζήτημα του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής. Έχουμε στο πρόγραμμα μια σειρά από δράσεις και παραστάσεις που στηρίζονται σ ΄ ένα τέτοιον  άξονα.

 

Επιπλέον, με την ευκαιρία της επανάληψης της ιδιαίτερης παράστασης «Μαυροπούλι», ρωτήσαμε τον Αλέξανδρο Μυλωνά σχετικά με το έργο και τις ενδιαφέρουσες προεκτάσεις που αποκτούν τα νοήματά του στην εποχή μας.

 

Cul. N: Η παράσταση «Μαυροπούλι» επιστρέφει στην β σκηνή του θεάτρου της οδού Κεφαλληνίας. Μιλήστε μας λίγο για το περιεχόμενό της. Υπάρχουν κάποιες αλλαγές ή προσθήκες σε σχέση με το προηγούμενο ανέβασμα;

 

Αλ. Μ.: Το έργο αναφέρεται στη σχέση ενός σαραντάρη και μιας δωδεκάχρονης. Μια ανεπίτρεπτη ερωτική σχέση. Συνέβη πριν από είκοσι χρόνια, ο Ρέη μπήκε φυλακή για παιδεραστία- και έτσι έπρεπε να γίνει -και τώρα βρισκόμαστε 20 χρόνια μετά, με εκείνη να εμφανίζεται στo χώρο της δουλειάς  του για να τον «εκδικηθεί», φορτώνοντας πάνω του όλη την ενοχή της υπαιτιότητας για το που εκείνη έχει καταλήξει. Θέλει να πάρει πίσω την εξουσία που τότε ως ανήλικη του έδωσε κι εκείνος την εκμεταλλεύτηκε. Μπορεί όμως ο Ρέη να ήταν πράγματι ερωτευμένος μαζί της τότε και να την αγάπησε πραγματικά;

 

Ένας καινούργιος χώρος φέρνει πάντα αλλαγές. Και από την άλλη μεριά ο χρόνος που έχει περάσει, κάνει το ηθοποιό να σταθεί ωριμότερα απέναντι στο ρόλο.

 

Cul. N:  Σκιαγραφήστε μας την ψυχοσύνθεση και την προσωπικότητα του ρόλου που καλείστε να ερμηνεύσετε.

 

Αλ. Μ.: Είναι ένας αποτυχημένος, φοβισμένος, θυμωμένος, αμήχανος άνθρωπος.

 

 

Cul. N: Τι σημασία έχουν στο έργο οι έννοιες της μνήμης και της λήθης και πώς αναδεικνύονται μέσα από αυτήν την ιδιότυπη ερωτική ιστορία;

 

Αλ. Μ.: Η ιστορία του Ρέη και της Ούνα, είναι μια ιστορία που θέλουν και οι δύο να ξεχάσουν, αλλά έχει τόσο στιγματίσει τις ζωές τους που δεν μπορούν. Γλιστρούν στα ανείπωτα συναισθήματα που ένιωσαν τότε και κινδυνεύουν να τα ανασύρουν σε κάθε στιγμή.

 

Cul. N: Κατά τη γνώμη σας γιατί αξίζει να ειπωθεί μια τέτοια ιστορία σήμερα;

 

Αλ. Μ.: Το θέμα με το οποίο ασχολείται το έργο είναι απολύτως διαχρονικό γιατί φέρνει στο τραπέζι το ερώτημα του τί μπορεί πραγματικά να είναι έρωτας και ποια τα όρια του. Μπορούν να μπουν όρια στα συναισθήματά μας;

 

______________

◊ Η παράσταση "Μαυροπούλι" παρουσιάζεται για 2η χρονιά στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας. Περισσότερα εδώ


◊ Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα της Β’ σκηνής Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας για τη νέα σεζόν εδώ

Σχετικές ειδήσεις
Μπέττυ Αρβανίτη: Πιστεύω στους ανθρώπους, την ομαδικότητα και τις συνεργασίες
22.11.2016 16:51
Η Μπέττυ Αρβανίτη κάνει «Πράξη» το όραμά της για καλές παραστάσεις και εκλεκτές συνεργασίες. Φέτος, συμπληρώνονται τα 30 χρόνια του «Θεάτρου της οδού Κεφαλληνίας» και το γιορτάζει με την Ρούλα Πατεράκη, ανεβάζοντας την παράσταση «Τρωάδες σήμερα». Συζητώντας μαζί της με αφορμή το έργο, είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια όμορφη αναδρομή στα τόσα όμορφα θεατρικά χρόνια και να μάθουμε ενδιαφέρουσες πτυχές προσώπων και παραστάσεων που καθόρισαν την επιτυχημένη πορεία του θεάτρου.
Νάνσυ Σιδέρη - Μαρία Μοσχούρη: Η λύση στην αβεβαιότητα ονομάζεται ...«Ο Θείασως πέζη Κάφκα»
13.05.2016 14:15
Δύο νέα και φρέσκα κορίτσια, απόφοιτες της Δραματικής Σχολής του Εθνικού θεάτρου, ετοιμάζονται να μοιραστούν έναν κοινό ρόλο στο νέο εγχείρημα που ανεβαίνει αυτόν τον καιρό στο Bios, με τίτλο «Ο θείασως πέζη Κάφκα». Η Νάνσυ Σιδέρη και η Μαρία Μοσχούρη εκπληρώνουν μαζί με άλλους αποφοίτους του Εθνικού, έναν στόχο που είχαν θέσει από τα χρόνια της σχολής και μιλούν στο culturenow.gr, σχετικά με την παράσταση, τον Κάφκα, καθώς και το πώς βλέπουν την κρίση στο χώρο του πολιτισμού στο ξεκίνημα της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας
Δημήτρης Μυλωνάς: Νιώθω τυχερός και ευτυχής που πραγματοποιώ το όνειρό μου
28.03.2016 16:48
Το «Διασκεδάζοντας με τον κύριο Σλόουν», ένα από τα ιδιαίτερα, σαρκαστικά κείμενα του Τζο Όρτον («Τι είδε ο Μπάτλερ», «Loot») παρουσιάζεται στο Αγγέλων Βήμα, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μυλωνά, ο οποίος κρατά και έναν από τους ρόλους του έργου. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μας περιγράφει το τι πρέπει να περιμένουμε από την παράσταση και πόσο επίκαιρη φαντάζει σε κάθε κοινωνία και εποχή. Ωστόσο, δεν παραλείπει να αναφερθεί στο πόσο τυχερός αισθάνεται για όσα δημιουργεί καλλιτεχνικά μέσα στα χρόνια της κρίσης και σε ποια σημαντικά πρόσωπα του θεάτρου μας, χρωστά ευγνωμοσύνη για τα όσα του δίδαξαν.
Προμηθέας Αλειφερόπουλος: Είναι πολύ δύσκολο να ανθίσει κανείς μέσα στο βάλτο
15.02.2016 16:59
Στο έργο του Σλάβομιρ Μρόζεκ "Οι Εμιγκρέδες", δύο μετανάστες ο ΑΑ και ο ΧΧ, βρίσκονται να συγκατοικούν σε ένα υπόγειο, ξένοι σε ξένη χώρα. Ο ένας διανοούμενος, πολιτικός εξόριστος και ο άλλος εργάτης, οικονομικός μετανάστης. Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Με αφορμή την θεατρική εκδοχή του έργου που παρουσιάζεται την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος, ο ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών, μας μίλησε για το έργο του Μρόζεκ, τα θέματα που θίγει η παράσταση, καθώς και τα επόμενα καλλιτεχνικά του σχέδια που τον βρίσκουν ξανά επί σκηνής μαζί με τον Θάνο Τοκάκη.
Αλέξανδρος Βάρθης: Θα ήθελα να συνεργάζομαι με όσους αγαπούν αυτό που κάνουν
12.02.2016 10:55
Ο Αλέξανδρος Βάρθης έχει κερδίσει ήδη τις εντυπώσεις στο χώρο του θεάτρου. Ο ίδιος, εργατικός και συνεπής στα «θέλω» του, εμφανίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Κιβωτός και συγκεκριμένα στον «Ταρτούφο», υποδυόμενος τον «Δάμη». Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μας ξεναγεί στον κόσμο του Μολιέρου και ανάμεσα σε διάφορες σκέψεις του, μας αποκαλύπτει ενδιαφέρουσες ιδέες για το τι θα ήθελε να καταπιαστεί στο μέλλον.