Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Bus Και: Η άλλη πλευρά του Improv Theater

Bus Και: Η άλλη πλευρά του Improv Theater

Οι ηθοποιοί-αυτοσχεδιαστές μαζεύονται σιγά-σιγά στο θέατρο.  Έχουν τουλάχιστον μίαμιση ώρα μπροστά τους να ετοιμαστούν, να χαλαρώσουν, να γελάσουν, να αγχωθούν, να πειράξουν ο ένας τον άλλον, να πιούν καφέ, να κάνουν το ζέσταμά τους μέχρι να έρθει η ώρα της παράστασης.

 

Πρώτο κουδούνι. Ακούγονται διάσπαρτα Χάι-Χο-Γιά, Πλάφ-Τσακ-Μπουμ και Μπίμπιρι-Μπίμπιρι-Μπου. Η γλώσσα των αυτοσχεδιαστών. Δεύτερο κουδούνι, ο καναπές του καμαρινιού γεμίζει με μία στοίβα  ανθρώπους που γελώντας παλεύουν για μία θέση (ή μήπως για την ζεστασιά, την ασφάλεια και το άγγιγμα των συμπαικτών και φίλων;). Τα γέλια διακόπτονται από αυστηρά «σσσσσσς» των «γονειών» της ομάδας. Τρίτο κουδούνι. Δευτερόλεπτα πανικού και ενθουσιασμού. Γρήγορα, αλλά ζεστά, χτυπήματα στις πλάτες των παικτών συνοδευόμενα από τις λέξεις «σε καλύπτω». Και πόσο το εννοούν.

 

Σβήνουν τα φώτα και ο θίασος βγαίνει στην σκηνή με άδειο κεφάλι. Όλα τα άφησε στο καμαρίνι. Στις κρεμάστρες μαζί με τα καθημερινά του ρούχα. Χειροκροτήματα. Ακολουθεί ένα φιλικό και άνετο καλωσόρισμα του κοινού που στην συντριπτική του πλειοψηφία, δεν ξέρει τι να περιμένει. Λίγες οδηγίες και εξηγήσεις για ο,τι πρόκειται να ακολουθήσει. Ο παρουσιαστής εμπνέεται μία ερώτηση και την κάνει στο κοινό. Βομβαρδισμός από απαντήσεις. Όλοι θέλουν ν’ ακουστούν. Μία απάντηση πάντα θα ξεχωρίσει στ’αυτιά του παρουσιαστή. Ο θεατής αυτός είναι ο τυχερός. Θα δει την ιδέα του να υλοποιείται μπροστά στα μάτια του. Είναι ο εμπνευστής εκείνης της βραδιάς. Με μία του λέξη γέμισε το μυαλό των αυτοσχεδιαστών με ιδέες. Πέφτει το σύνθημα και ο θίασος ξεκινάει. Ταχύτατοι, γεμάτοι ενέργεια, ορμάνε στην σκηνή πριν η ιδέα τους γίνει παρελθόν. Μιλάνε με τα μάτια: «Όλα καλά», «Ναι μωρέ, θέλω όμως λίγη βοήθεια στην σκηνή», «Έγινε», και φουριόζος ο συμπαίκτης μπαίνει και σώζει την κατάσταση. Ένα μετά το άλλο τα κομμάτια του πάζλ μπαίνουν στην θέση τους. Από το μηδέν φτιάχνουν κάτι. Με παιδικό ενθουσιασμό. Το κοινό γελάει. Διασκεδάζει με την ψυχή του. Φωνάζει καινούριες ιδέες. Ο θίασος δεν αφήνει κανέναν παραπονεμένο. Όλες οι ιδέες χωράνε. Μέντιουμ κάνουν στροφή στην καριέρα τους και γίνονται πιτσαδόροι, δέντρα μεταναστεύουν και γιαγιάδες μάχονται ενάντια στα zombie. Όλα έχουν λογική στον κόσμο των αυτοσχεδιαστών.

 

Σχεδόν 2 ώρες έχουν περάσει και η παράσταση τελειώνει. Μία αντισυμβατική υπόκληση. Στο κάτω κάτω η ιδέα ήταν του κοινού. Επιστροφή στο καμαρίνι. Ξελάφρωμα και ενθουσιασμός (πάλι). Πριν αλλάξουν ρούχα θα βγάλουν την κλασσική κουνημένη, κακοφωτισμένη selfie. Ακολουθεί χαοτική συζήτηση για την παράσταση. Και μπύρα. Και γέλια. Και ο αποχαιρετισμός εκείνης της μοναδικής παράστασης. Δεν θα την ξανακάνουν ποτέ. Και σίγουρα θα τους λείψει.

 

Τώρα ξέρεις τι να περιμένεις.

 

Info: Οι Bus Και είναι ένας θίασος μόλις δύο ατόμων. Πρωτοπαρουσιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2013 στο «The White Rabbit» και συνέχισε με μία πολύ επιτυχημένη σεζόν στο “Θέατρο ΠΚ”. Απαρτίζεται από τους 2 κύριους εκπαιδευτές αυτοσχεδιασμού Improv της ImproVIBE, τον Μενέλαο Πρόκο και την Βασιλική Κίσσα. Έχουν συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Κωμωδίας του θεάτρου Eliart, στο φεστιβάλ Up The W-ALL του all4fun.gr σε συνεργασία με το θέατρο VAULT, στο International Street Theater Festival και σε διεθνή φεστιβάλ Improvised Theater σε Τουρκία, Φινλανδία, Ισπανία και Βέλγιο. Την φετινή σεζόν εμφανίζονται στο Θέατρο Άβατον, με την παράσταση “Improv Comedy Nights”

 


 Improv Comedy Nights με τους «Bus Και» κάθε Κυριακή, στο Θέατρο Άβατον

Σχετικές ειδήσεις
Μάνος Στεφανάκης: Η πρώτη ανάγνωση…
07.02.2017 14:37
Ο Μάνος Στεφανάκης θυμάται την πρώτη φορά που διάβασε τον «Ντέτεκτιβ» του Δημήτρη Χατζή, που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο Skrow Theater σε δική του σκηνοθεσία.
Γιάννης Σοφολόγης: Φυγείν αδύνατον…
20.01.2017 12:43
Ο Γιάννης Σοφολόγης γράφει τις σκέψεις του για την νικήτρια παράσταση του Scratch Night του Bob Theater Festival 2016, «Το Πεπρωμένο Ονομάζεται Κλοτίλδη», η οποία παρουσιάζεται από τις 26 Ιανουαρίου στην ολοκληρωμένη για πρώτη φορά θεατρική εκδοχή της στο Βios.
Γιούλα Μπούνταλη: Μια ιστορία αφιερωμένη σε κάθε τι ανυπότακτο και βαθιά ελεύθερο...
25.05.2016 11:57
Την Αργοπορημένη: το τραγούδι ενός καουμπόυ (Late: a cowboy song) την πρωτοδιάβασα πέρσι το καλοκαίρι. Παρακολουθούσα ένα σεμινάριο υποκριτικής στο Atlantic theater στην Ν. Υόρκη και τρεις συνάδελφοι είχαν διαλέξει να μας παρουσιάσουν μια σκηνή από ένα άλλο έργο της Σάρα Ρουλ το Cleanhouse. Η γραφή και οι χαρακτήρες της Ρουλ άγγιξαν αμέσως μέσα μου αυτή την αίσθηση ότι η ζωή μας είναι τόσο απίστευτα επαναλαμβανόμενη και κοινότυπη, αλλά με μια μικρή μετατόπιση στην καρδιά μας μπορεί να λουστεί από ένα φως υπερβατικό.
Πειραματική Σκηνή - «Θέμα Εμφύλιος»: Βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες
30.03.2016 11:48
Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, που άνοιξε ξανά τις πόρτες της για να δώσει βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες, με καλλιτεχνικούς διευθυντές τους άξιους Ανέστη Αζά και Πρόδρομο Τσινικόρη, διοργανώνει κατά το διάστημα 30 Μαρτίου έως και 3 Απριλίου 2016 ένα Θεματικό φεστιβάλ για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, από την έναρξη του οποίου συμπληρώνονται φέτος 70 χρόνια. Νέοι και ανήσυχοι δημιουργοί (ή συνδημιουργοί), που επιλέχθηκαν για να παρουσιάσουν την δουλειά τους στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, μοιράζονται μαζί μας τις σκέψεις τους για το θέμα «Εμφύλιος» και τις ποικίλες αποτυπώσεις του στο σήμερα…
Κατερίνα Γιαννοπούλου: Το ουρλιαχτό της γενιάς των προδομένων ονείρων
29.03.2016 16:29
«Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου χαλασμένα απ’ την τρέλα…» Τον Οκτώβριο του 1955, στη Six gallery του Σαν Φρανσίσκο, ο εικοσιεννιάχρονος τότε ποιητής Άλλεν Γκίνσμπεργκ διαβάζει για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό το ποίημά του με τίτλο Ουρλιαχτό. Ανάμεσα στους ακροατές ήταν ο Τζακ Κέρουακ και ο Λόρενς Φερλινγκέτι. Το ποίημα αυτό έμελλε να γίνει το μανιφέστο της γενιάς των Beat, συνοψίζοντας όλους τους φόβους, τις προσδοκίες και τα όνειρα της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς της Αμερικής που έβλεπε κάθε ανθρώπινη αξία να θυσιάζεται στον βωμό της ανόδου του καπιταλισμού και να αντικαθίσταται από ακραίο συντηρητισμό.