Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017
Το μάτι του βοριά - Χρυσηίδα Δημουλίδου: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015 10:09
Το μάτι του βοριά - Χρυσηίδα Δημουλίδου: Κριτική βιβλίου

Το βιβλίο που έχει συζητηθεί όσο κανένα άλλο τον τελευταίο καιρό, είναι αναμφίβολα "Το μάτι του βοριά" της Χρυσηίδας Δημουλίδου. Για να είμαστε πιο ακριβείς, είναι ένα βιβλίο που οι συζητήσεις γύρω από αυτό ξεκίνησαν αρκετό καιρό πριν ολοκληρωθεί η συγγραφή του, με πολλούς αναγνώστες να το περιμένουν με αγωνία, όντας φανατικοί αναγνώστες της συγγραφέως, και άλλους τόσους να το πολεμάνε χωρίς καν να έχουν πλήρη και ολοκληρωμένη άποψη γι' αυτό.

Βέβαια, το φαινόμενο αυτό δεν με εξέπληξε ιδιαίτερα, αφού η κυρία Δημουλίδου και τα βιβλία της πάντα καταφέρνουν να "ανάβουν τα αίματα", με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Φυσικά, δεν θα μπορούσα να μην παρασυρθώ από το έκρυθμο κλίμα και τις αντικρουόμενες κριτικές, και να μην το διαβάσω. Εκτός του ότι πρόκειται για ένα βιβλίο διαφορετικό απ' όσα έχει γράψει μέχρι σήμερα η συγγραφέας, η ίντριγκα πάντα σε προκαλεί να την ακολουθήσεις.

Έχουμε, λοιπόν, να κάνουμε με την ιστορία του Δάμου, ενός άντρα που η ζωή του ήταν πλούσια και γεμάτη περιπέτειες, μια ζωή με τα πάνω και τα κάτω της, στιγμές μεγαλείου αλλά και ανέχειας. Ξεκινώντας την πορεία του από την Θεσσαλονίκη όπου και γεννήθηκε, και στιγματισμένος από τον θάνατο της μητέρας του όταν ήταν ακόμα παιδί -και μεγαλώνοντας με έναν πατέρα από τον οποίο δεν εισέπραξε ποτέ αγάπη και τρυφερότητα-, ο Δάμος ανακαλύπτει πολύ νωρίς τις χαρές τις ενεργής σεξουαλικής ζωής , αλλά και συνειδητοποιεί την δύναμη που του προσφέρει το τέλειο παρουσιαστικό του και η φλογερή -στο κρεβάτι και όχι μόνο- προσωπικότητά του. Από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και τα κοσμικά σαλόνια, και από εκεί στον πάτο για να βρεθεί στη Μύνοκο χτίζοντας μια νέα ζωή, ο Δάμος ταξιδεύει στον κόσμο, γνωρίζει ανθρώπους καθώς και τη ζωή της δεκαετίας του '80 και το '90, για να καταλήξει να γνωρίσει τον ίδιο του τον εαυτό και να επιλέξει ποιος θέλει να είναι.

Οφείλω να ομολογήσω πως όταν ολοκλήρωσα την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου, ένιωθα ιδιαίτερα μπερδεμένη. Όχι γιατί δεν μου άρεσε, αλλά επειδή μου άρεσε τόσο που δεν ήμουν σίγουρη πως ακριβώς έπρεπε να το διαχειριστώ ώστε να εκφράσω την άποψή μου. Χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία, "Το μάτι του βοριά" δεν ήταν αυτό που περίμενα. Ήταν κάτι περισσότερο, κάτι καλύτερο, κάτι πολύ πιο δυνατό που μίλησε στην καρδιά μου. Μπορεί ο ίδιος ο χαρακτήρας να μου ήταν σχετικά αδιάφορος, με την έννοια πως στο τέλος δεν ήμουν σε θέση να πω ότι τον συμπαθώ ή τον αντιπαθώ, και μπορεί η ζωή του να μην υπήρξε αυτή που θα χαρακτηρίζαμε ως "κοινωνικά αποδεκτή", ήταν όμως ενδιαφέρουσα και γεμάτη εμπειρίες. Δεν θα κρίνω αν ήταν σωστή ή λάθος, γιατί ήταν η δική του ζωή και την έζησε όπως εκείνος επέλεξε, απολαμβάνοντας τις "σωστές" επιλογές του και πληρώνοντας εκείνες που ήταν "λάθος".

Με γλώσσα ωμή, ρεαλιστική, σύγχρονη, η ιστορία του Δάμου αποτυπώνεται στο χαρτί, μέσα από την προσωπική του αφήγηση , έτσι ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι. Θεωρώ πως η κυρία Δημουλίδου έχει μπει για τα καλά στο πετσί του ανδρικού "ρόλου" που η ίδια έπλασε, και αυτή είναι για μένα η μεγάλη επιτυχία του βιβλίου και το στοιχείο εκείνο που ενισχύει τη δυναμική του. Ο Δάμος είναι ένας άντρας ωμός, ειλικρινής με τον εαυτό του, που έχει θεσπίσει κανόνες που ακολουθεί απαραβίαστα στη ζωή του, και άσχετα από το αν τους αποδεχόμαστε ή όχι, δεν μπορούμε να μην του αναγνωρίσουμε πως υποστηρίζει τον κώδικά του χωρίς να λοξοδρομεί ή να παραστρατεί. Ζει τη ζωή του στα άκρα και τα πάθη του με όλη του τη δύναμη, ακόμα κι αν αυτά απειλούν να τον καταστρέψουν, αλλά το κάνει με μια συνειδητοποίηση που ξαφνιάζει. Το να αποκαλούμε, λοιπόν, "χυδαίο" κάτι που υφίσταται στην πραγματικότητα, είναι μάλλον άτοπο. Το αληθινό δεν μπορεί να είναι "χυδαίο", απλά, διαφορετικό από αυτό που γνωρίζουμε.

Βέβαια, δέχομαι και τη γνώμη εκείνων που το συγκεκριμένο βιβλίο δεν τους άρεσε, δεν τους κάλυψε, δεν τους έδωσε αυτό που περίμεναν πως θα τους δώσει. Δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι κατά συνέπεια, δεν μπορούν να συμπίπτουν απόλυτα τα αναγνωστικά μας γούστα. Όπως και να 'χει, "Το μάτι του βοριά" είναι ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο -όπως όλα τα βιβλία της κυρίας Δημουλίδου-, ένα δυνατό και ρεαλιστικό ψυχογράφημα που μέσα από την ωμότητά του καταφέρνει να συγκινήσει στα σημεία, έστω κι αν δεν υπάρχει ταύτιση -ή έστω, απόλυτη ταύτιση- με τον ήρωα, έστω κι αν δεν ασπαζόμαστε την φιλοσοφία του και τις επιλογές του, και που πάνω απ' όλα, μιλάει για τη ζωή ενός ανθρώπου που πάλεψε για να πετύχει αυτά που ήθελε, που δεν έσκυψε το κεφάλι ακόμα και όταν όλα γύρισαν εναντίον του και που τελικά, κατάφερε να σταθεί στα πόδια του με τις δικές του δυνάμεις, έχοντας ζήσει μια ελεύθερη ζωή -θεωρητικά-, παρά που ήταν σκλάβος των επιθυμιών του.

Το βιβλίο της Χρυσηίδας Δημουλίδου, Το μάτι του βοριά, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.