Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016
Πατριδογνωσία ή τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη, με τον Γεράσιμο Γεννατά: Κριτική θεάτρου
Δημοσίευση: Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014 18:29
Πατριδογνωσία ή τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη, με τον Γεράσιμο Γεννατά: Κριτική θεάτρου

Ακούστε!

Τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη!

 

Επίκαιροι όσο ποτέ οι στίχοι του «ποιητή της επανάστασης» Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, από το σκοτεινό αλλά ταυτόχρονα γοητευτικό Σύγνεφο με πανταλόνια. Γι' αυτό και εύστοχα ο Γεράσιμος Γεννατάς τους επέλεξε για τον τίτλο της παράστασης Πατριδογνωσία ή τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη, που παρουσιάζει τη φετινή θεατρική περίοδο.

 

 

 

 Όταν το θέατρο συναντά τη ποίηση και τη μουσική ...

 

Ο ηθοποιός υποδέχεται το κοινό εγκάρδια, στο επιβλητικό πέτρινο Χυτήριο, και τον προσκαλεί σε μία -καθόλου- μικρή πολιτική επιθεώρηση διαμαρτυρίας. Εμπνευσμένα και σουρεαλιστικά κείμενα, που έχει συνθέσει ο ίδιος και ο Γιώργος Γαλίτης συνυπάρχουν αρμονικά με ανέκδοτα μελοποιημένα ποιήματα των Μπρεχτ, Μαγιακόφσκι, Έλιοτ, Λασκαράτου, που ερμηνεύονται από τον ίδιο τον συνθέτη Γιώργο Κομπογιάννη.

 

Σπουδαία ποιήματα καλλιτεχνών με ανήσυχο πνεύμα, μεταφέρουν μνήμες και εμπειρίες μιας ολόκληρης γενιάς μεταδίδουν σκέψεις και αλήθειες που “ουρλιάζουν μέσα στους αιώνες”. Οι αντιστασιακές μουσικές νότες , με τις εύστοχες βολές, δίνουν πνοή στους καίριους στίχους που εκτελούνται ζωντανά από τον Γιώργο Κομπογιάννη και την τριμελή του ορχήστρα: Διονύσης Βερβιτσιώτης, Κώστας Στάικος, Έλλη Φιλιππου, η οποία βρίσκεται σε όλη τη διάρκεια της παράστασης επί σκηνής -αν και αμήχανα-, συμμετέχοντας και σχολιάζοντας το δρώμενο.

 

Οι αιώνες, Ο Κοριός, Ο εφοριακός της γειτονιάς σας, Άριστος 1950, Μονή Βαλτοπεδίου, Η παπαρέλαση:καλογραμμένα νούμερα που αποκαλύπτουν την εθνικιστική προπαγάνδα και την εκμετάλλευση της κρατικής εξουσίας, ενώνονται μεταξύ τους με μία αόρατη γραμμή·Η συγγραφική δυάδα, χωρίς να καταφύγει στην ευκολία της φθηνής πολιτικής σάτιρας, έγραψε καίρια και καυστικά κείμενα, που παρωδούν σύγχρονες καταστάσεις ανακατεμένες με γλυκόπικρα “υλικά”. Σαρκασμός για το σαθρό κοινωνικό σύστημα, τη παντοδυναμία του χρήματος, τη διεφθαρμένη εξουσία, τη θρησκεία, την έννοια της δικαιοσύνης, το τέλος του ανθρωπισμού και τον δήθεν πατριωτισμό. Κάποια στιγμή όμως οι μάσκες -χάρτινες και μη- πέφτουν και όλα αποκαλύπτονται...ίσως και κάποιοι να δουν πίσω απ' αυτές το πρόσωπό τους!

 

Η Ερμηνεία...

 

Ο Γεράσιμος Γεννατάς με αμεσότητα και αυτοσχεδιαστικό οίστρο “σαρώνει” επί μιάμιση ώρα τη σκηνή και μεταμορφώνεται από κοριό, σε εφοριακό, καλόγερο και χούλιγκαν, προκαλώντας άφθονο γέλιο. Με τον πλούτο των εκφραστικών του μέσων και την ψυχική του δυναμική μιμείται, παίζει, σατιρίζει, γελοιογραφεί, φιλοσοφεί και παράγει ένα μικρό θεατρικό θαύμα. Επιπλέον, αφηγείται και σχολιάζει συνειδητά ιστορικά γεγονότα και κοινωνικές σχέσεις, κάνοντας τον θεατή παρατηρητή- κριτή όλων αυτών. Συνδυάζοντας μπρεχτικές τεχνικές καταργεί τη διαχωριστική γραμμή σκηνής – πλατείας, συνομιλεί με το κοινό, παίρνει θέση και προκαλεί μία πολιτική στάση. Γίνεται εστιακό κέντρο, με τριπλή υπόσταση αφηγητής/ ηθοποιός/ ρόλος , που αλλάζει σκηνικά “προσωπεία” και προσφέρει ένα ποιοτικό και απολαυστικό θέαμα . Πέρα από το γέλιο όμως χαράσσει στις αισθήσεις του θεατή δυνατές εικόνες, όταν διαβάζει αποσπάσματα αρχαίων πολιτικών λόγων του Ξενοφώντα και του Θουκιδίδη, από σχολικά εγχειρίδια και φυσικά όταν απαγγέλει το "Σύμβολο Πίστεως" του Τάσου Λειβαδίτη, με σταθερή αλλά συγκινημένη φωνή ...

 

Ο Θανάσης Χαλκιάς -εδώ θα συμφωνήσω με τον κ. Γεννατά- “πήρε το αποσπασματικό υλικό και με αγάπη (βασικός καταλύτης των χημικών αντιδράσεων) το μετέτρεψε σε μία όμορφη, γλυκιά και ανθρώπινη καλλιτεχνική παρουσία”. Ο σκηνοθέτης υπηρέτησε διακριτικά τα κείμενα και συνεργάστηκε δημιουργικά με τον ερμηνευτή, παραδίδοντας ένα μεικτό είδος, στο οποίο συμβιώνουν η ποίηση, ο πολιτικός λόγος, η μουσική και η υποκριτική. Όπως είχε πει και ο Στέφανος Ληναίος, όταν έγραφε για "Το Αυριανό Θέατρο": “Η σκηνοθεσία που φαίνεται, που κραυγάζει, που εξαφανίζει τους ηθοποιούς {...}και προβάλλεται αυτή, μόνη και εγωίστρια, είναι κακή σκηνοθεσία{...}η καλύτερη σκηνοθεσία είναι αυτή που δεν φαίνεται...”. 

 

Η Θάλεια Ιστικοπούλου, επιμελήθηκε τη σκηνογραφία και τα κουστούμια, με λιτότητα και ευελιξία, συνθέτοντας τα κατάλληλα πλαίσια, ώστε να αναδεικνύεται ο ποιητικός λόγος, η υποκριτική και μουσικότητα της παράστασης. Οι φωτισμοί της Χριστίνας Καμμά ευθυγραμμίζονται με την σκηνοθετική ανάγνωση και εναρμονίζονται με τον σκηνικό χώρο. Εύστοχο σχόλιο πάνω στην αλλοπρόσαλλη ελληνική πραγματικότητα η οπτική εικονοποίηση της αλληγορίας του Μπρέχτ “Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι”, με χρήση βίντεο (Γιαννης Λεοντάρης). 

 

Στο υποδειγματικό βιβλίο- πρόγραμμα με τα δεκατρία χαριτωμένα σκίτσα του Δημήτρη Σταμούλη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΣΟΚΟΛΗ- ΚΟΥΛΕΔΑΚΗ, περιλαμβάνονται τα κείμενα και τα ποιήματα της παράστασης, σημειώματα των συντελεστών, βιβλιογραφικές πηγές, φωτογραφικό υλικό και ένα ενδιαφέρον παράρτημα που αξίζει να διαβάσει κανείς.

 

 Κλείνοντας, βρίσκω απολύτως ταιριαστά στο χθες, στο σήμερα, στο πάντα, τα λόγια του Μαγιακόφσκι: “Εμάς η λέξη μας χρειάζεται για τη ζωή. Εμείς δεν γνωρίζουμε την ανώφελη τέχνη...” που τονίζουν τη δύναμη της τέχνης, που θέτει ερωτήματα και γεννά προβληματισμούς.

Στο ξεχαρβαλωμένο κοινωνικό πεδίο, που ακουμπάει στον ρημαγμένο δημόσιο βίο, πρέπει να αντιπαραθέσουμε τον πολιτισμό και ένα προβληματισμένο- πολιτικό θέατρο, το οποίο πρέπει να γράφεται, να παρουσιάζεται και να έχει φωνή...

 

 

Αυτή η παράσταση στο Χυτήριο σίγουρα προβάλλει μία αχτίδα πολιτισμού μέσα στο σκοτάδι που μας περιβάλλει και πετυχαίνει σε τρία επίπεδα: αισθησιακό, αισθαντικό και αισθητικό!

Προλάβετε να την δείτε!

 

 
 
 
 
 
Ο Γεράσιμος Γεννατάς, σε σκηνοθετική επιμέλεια Θανάση Χαλκιά, παρουσιάζει στον Πολυχώρο Χυτήριο την παράσταση "Πατριδογνωσία ή τίποτα πια δεν είναι για συγγνώμη". ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Εκτύπωση
Περισσότερα
«Exhibit B» του Μπρετ Μπέιλι: Μία συγκλονιστική ανθρώπινη εγκατάσταση
17.06.2016 14:00
Η πάντα εξωστρεφής –ευτυχώς για όλους μας- Στέγη, στο πλαίσιο του 3ου Fast Forward Festival, παρουσίασε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές δημιουργίες που ξεπερνάνε τα γεωγραφικά, ιδεολογικά, κοινωνικά και πολιτισμικά σύνορα, καταργούν τα στερεότυπα, διευρύνουν τα συμβατικά όρια των τεχνών, εκφράζοντας μία πολιτική και κοινωνική διαμαρτυρία για φλέγοντα ζητήματα και προβληματισμούς της σύγχρονης εποχής. Το κτίριο της πρώην Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23) στέγασε για λίγες μέρες την συναρπαστική, αφυπνιστική έκθεση- περφόρμανς «Exhibit B» του Μπρετ Μπέιλι, η οποία περιλάμβανε μία σειρά εγκαταστάσεων με ζωντανά «εκθέματα / πειστήρια».
Ο Σαίξπηρ μέσα από παραστάσεις και προβολές στο Φεστιβάλ Αθηνών!
31.05.2016 12:33
Το Φεστιβάλ Αθηνών συμμετέχει στον κύκλο εκδηλώσεων που διοργανώνονται παγκοσμίως με αφορμή την επέτειο των τετρακοσίων χρόνων από το θάνατο του σπουδαίου Άγγλου ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, εντάσσοντας στο φετινό του πρόγραμμα ελληνικές και διεθνείς παραγωγές. Τρεις θεατρικές παραστάσεις και τρεις κινηματογραφικές προβολές πάνω στο έργο του Σαίξπηρ αποκαλύπτουν εκ νέου τη δύναμη και τη διαχρονικότητα της γραφής του.
Πειραματική Σκηνή - «Θέμα Εμφύλιος»: Βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες
30.03.2016 11:48
Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, που άνοιξε ξανά τις πόρτες της για να δώσει βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες, με καλλιτεχνικούς διευθυντές τους άξιους Ανέστη Αζά και Πρόδρομο Τσινικόρη, διοργανώνει κατά το διάστημα 30 Μαρτίου έως και 3 Απριλίου 2016 ένα Θεματικό φεστιβάλ για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, από την έναρξη του οποίου συμπληρώνονται φέτος 70 χρόνια. Νέοι και ανήσυχοι δημιουργοί (ή συνδημιουργοί), που επιλέχθηκαν για να παρουσιάσουν την δουλειά τους στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, μοιράζονται μαζί μας τις σκέψεις τους για το θέμα «Εμφύλιος» και τις ποικίλες αποτυπώσεις του στο σήμερα…
Δύο Ιουλιέτες και επτά Ρωμαίοι καταλαμβάνουν το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά!
18.02.2016 14:51
400 χρόνια από τον θάνατο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και 450 χρόνια από τη γέννηση του, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει το αριστούργημά του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στη μετάφραση του Δημητρίου Βικέλα, σε μία εντελώς διαφορετική σκηνική εκδοχή υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Ρήγου. Με αφορμή την παράσταση, εννέα ταλαντούχοι και ελπιδοφόροι αντιπρόσωποι της νέας γενιάς ηθοποιών που έχουν αναλάβει να ζωντανέψουν αυτή την «καταδικασμένη από τα αστέρια» ιστορία αγάπης επί σκηνής, περιγράφουν μέσα σε λίγες φράσεις την δική τους προσωπική οπτική για το έργο του Σαίξπηρ και τους ρόλους που ερμηνεύουν.
«Μιράντα»: Ερμηνευτικές αναλαμπές σε μία εμπνευσμένη διασκευή
03.02.2016 11:40
Ορμώμενος από την σαιξπηρική «Τρικυμία», με κινητήρια δύναμη την ηρωϊδα της, Μιράντα, ο Λιθουανός σκηνοθέτης Όσκαρας Κορσουνόβας, δημιούργησε την δική του ομώνυμη, σκηνική σύνθεση. Η «Μιράντα» του λοιπόν, ύστερα από την παρουσίασή της σε Λιθουανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, ταξίδεψε και στη χώρα μας, στο Θέατρο Πορεία, σε μία εκδοχή ειδικά προσαρμοσμένη για το ελληνικό θεατρόφιλο κοινό.
Μπιλ & Λου - Δημήτρης Μπογδάνος: Κριτική θεάτρου
01.12.2015 12:26
Την γλυκόπικρη ιστορία του Adam Elliot, που περιγράφει την ασυνήθιστη φιλία δύο εκ πρώτης όψεως αταίριαστων ανθρώπων, πήρε ο Δημήτρης Μπογδάνος και την αξιοποίησε με ιδιοφυή και ευφάνταστο τρόπο, μεταφέροντάς την στο στην σκηνή του Skrow Theater, ως Μπιλ & Λου. Στην δική του θεατρική εκδοχή οι πρωταγωνιστές έχουν σάρκα και οστά, δεν είναι από πηλό και έχουν μεγάλη αδυναμία στα στρουμφάκια!
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Μία ιδιότυπη ακουστική περιπλάνηση «Στη μέση του δρόμου», Πρόδρομος Τσινικόρης
10.07.2015 15:00
Φτάνω στη Πλατεία Κλαυθμώνος, εφοδιάζομαι με τον απαραίτητο εξοπλισμό –χάρτη, ακουστικά, MP3- και κατηφορίζω προς την οδό Δραγατσανίου. Ακολουθώ κατά γράμμα τις οδηγίες και φτάνω πολύ γρήγορα στον προορισμό μου, ένα σημείο συνάντησης «Στη μέση του δρόμου», στο οποίο πρόκειται να μοιραστώ μία πρωτόγνωρη εμπειρία με κάποιον άγνωστο συμπολίτη μου.. Με ένα αίσθημα γλυκόπικρης περιέργειας ανεβαίνω στο σταθμευμένο φορτηγό (!), κάθομαι στη θέση του συνοδηγού, πατάω το «PLAY» και περιμένω να ακούσω την συγκινητική ιστορία ενός άστεγου. Αντί γι’ αυτό, ακούω το ντουέτο των Lisa Stansfield και Barry White, "All Around The World".
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Είμαστε οι Πέρσες, Γιολάντα Μαρκοπούλου – Station Athens
12.06.2015 18:56
Οδύσσειες προσφύγων απ’ το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές μπολιάζουν τους Πέρσες και τις Ικέτιδες του Αισχύλου στην παράσταση-ντοκουμέντο Είμαστε οι Πέρσες της Γιολάντας Μαρκοπούλου, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών, 3 και 4 Ιουνίου.