Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017
Βιβλίο: Νυχτερινό Σχολείο (Κληρονομιά) - Κ. Τζ. Ντόχερτι
Δημοσίευση: Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013 14:27
Βιβλίο:  Νυχτερινό Σχολείο (Κληρονομιά) - Κ. Τζ. Ντόχερτι

Το "Νυχτερινό Σχολείο" της C.J. Daugherty το οποίο και κυκλοφόρησε λίγους μήνες νωρίτερα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ήταν -το λιγότερο- μια μεγάλη και συνάμα, μια εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη για μένα. Παίρνοντάς το στα χέρια μου, και παραπλανημένη από το εξώφυλλο και την μυστηριώδη περίληψη, είχα πιστέψει πως επρόκειτο για την αρχή μιας ακόμα σειράς εφηβικής φανταστικής λογοτεχνίας. Ξεκινώντας να διαβάζω, λοιπόν, και όσο η ιστορία προχωρούσε, αμφέβαλλα όλο και περισσότερο για το ότι ίσχυε κάτι τέτοιο, πράγμα το οποίο κι επιβεβαιώθηκε στο τέλος, οριστικά, αμετάκλητα, και χωρίς να αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας. Όχι, το βιβλίο, δεν άνηκε στην φανταστική λογοτεχνία αλλά σε ένα άλλο είδος, σχεδόν αυτόνομο, σαν να είναι δημιούργημα της συγγραφέως. Και σήμερα, μπορούμε και κρατάμε στα χέρια μας το δεύτερο βιβλίο της πενταλογίας το οποίο και αποδείχθηκε, εξίσου καλό με το πρώτο.

 

Η Άλι βρίσκεται στις καλοκαιρινές της διακοπές, έχοντας επιστρέψει στο πατρικό της και προσπαθώντας να συνέλθει από τα τελευταία γεγονότα στην Κιμμέρια Ακαδημία , τα οποία και συνοδεύονται από φόβο, θάνατο και οδυνηρές αναμνήσεις . Όμως, η Άλι, δεν θα αργήσει να συνειδητοποιήσει πως κινδυνεύει και πως για κάποιον λόγο, βρίσκεται κι εκείνη στο στόχαστρο του Ναθάνιελ που μοιάζει να μην σκοπεύει να σταματήσει μπροστά σε τίποτα, προκειμένου να κατακτήσει όλα όσα ποθεί. Επιστρέφοντας την Κιμμέρια Ακαδημία, η Άλι, γίνεται μέλος του Νυχτερινού Σχολείου, στο οποίο και πρόκειται να εκπαιδευτεί ώστε να μπορεί να προστατέψει τον εαυτό της και όχι μόνο. Όμως ανάμεσα στους συμμαθητές, τους φίλους, του καθηγητές της, ανάμεσα σε όλους αυτούς που υποτίθεται πως βρίσκονται στο πλευρό της, υπάρχει ένα προδότης που καραδοκεί, μέχρι να του δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία. Και η Άλι ξέρει πολύ καλά πως αυτή τη φορά, δεν μπορεί να εμπιστευτεί απόλυτα κανέναν και πως αν θέλει να ανακαλύψει την κρυμμένη αλήθεια για την οικογένειά της, αλλά και να σώσει τον εαυτό της, πρέπει να το κάνει μόνη της.

 

Νομίζω πως μετά το Χόγκουαρτς, η Κιμμέρια Ακαδημία, είναι το σχολείο που αγαπώ περισσότερο και αυτό, είναι μεγάλη κουβέντα, αλλά απολύτως ειλικρινής. Η Daugherty έχει δημιουργήσει έναν υπέροχο κόσμο ο οποίος, χαρακτηρίζεται από ρεαλισμό, γεγονός που τον κάνει πιο αληθινό, πιο προσιτό, ίσως και πιο τρομακτικό, έστω και κατά μία έννοια, από κάποιους άλλους. Ο κόσμος της, θα μπορούσε να υπάρχει, μπορεί και να υπάρχει, αποτελούμενος από ανθρώπους που γεννήθηκαν κι εκπαιδεύτηκαν κατάλληλα, προκειμένου να μπορούν να κυριαρχούν σε αυτό τον, να τον ελέγχουν, να έχουν στα χέρια τους και να ασκούν την εξουσία που δεν κέρδισαν, αλλά που ουσιαστικά, τους κληροδοτήθηκε. Το να καταφέρεις να παίξεις με τα μυαλά, την συνείδηση αλλά και τα συναισθήματα των ανθρώπων, δεν είναι εύκολο και η συγγραφέας, μέσα από την ιστορία της, ακριβώς αυτό κάνει, το οποίο όχι μόνο θεωρώ εντυπωσιακό, αλλά και ένα από τα πιο σημαντικά σημεία στην εξέλιξη και την πορεία των γεγονότων της ιστορίας της.

 

Επίσης, αν κάτι μου άρεσε πολύ στο βιβλίο αυτό, είναι η εξέλιξη των ίδιων των χαρακτήρων και πολύ περισσότερο, της ίδιας της Άλι. Μέσα σε μερικούς μόλις μήνες, η Άλι, έχει ωριμάσει, οδεύει σταδιακά στο να γίνει το άτομο που προοριζόταν να γίνει, και όχι εκείνο που κινδύνεψε να καταλήξει να γίνει. Από μια άμυαλη έφηβη, μεταμορφώνεται σε μια εν δυνάμει ώριμη, ενήλικη γυναίκα, που έχει τον έλεγχο της ζωής και των πράξεών της, που μπορεί να επιλέξει και να καθορίσει το μέλλον της. Αυτό βέβαια, σε όλα τα επίπεδα, πλην του συναισθηματικού τομέα στον οποίο και παραμένει, ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι που γοητεύεται, προβληματίζεται, αμφιταλαντεύεται και που δεν είναι σίγουρο για το πως να ερμηνεύσει την έλξη που μπορεί να νιώθει, για συγκεκριμένα πρόσωπα, σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Η αλήθεια είναι πως είχα πολύ καιρό να προβληματιστώ όσων αφορά ένα ερωτικό τρίγωνο και αυτό, να καταφέρει να με ενοχλήσει, αλλά για τους σωστούς λόγους. Γιατί, όπως κι αν το δω, καταλαβαίνω την Άλι, και δεδομένης της εξέλιξης των χαρακτήρων που εμπλέκονται στην ιστορία της, μπορώ να καταλάβω την κατάσταση συνολικά, ακόμα περισσότερο, αλλά και να θέσω στον εαυτό μου τα ίδια ερωτήματα και διλήμματα.

 

Ακροβατώντας ανάμεσα στο αστυνομικό, στο μυθιστόρημα μυστηρίου και στο πολιτικό θρίλερ , η σειρά "Νυχτερινό Σχολείο" κερδίζει την εντυπώσεις και μας καθηλώνει από την πρώτη μέχρι και την τελευταία της σελίδα. Η γραφή της Daugherty είναι άμεση και διαθέτει δυναμική, η ροή των γεγονότων είναι συνεχής και παρά που δεν επικεντρώνεται στη δράση, αλλά στην συλλογή δεδομένων, καταφέρνει να διατηρεί την αγωνία μας στα ύψη, κάνοντάς μας συνεχώς να αμφιβάλλουμε για τα συμπεράσματα που μπορεί να έχουμε, θεωρητικά πάντα, καταλήξει. Η αλήθεια, έχει πολλές διαστάσεις και αν δεν εξερευνήσεις όλες τις πτυχές της, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το τι ισχύει. Και η Άλι, μόλις άρχισε να ξετυλίγει το νήμα της ζωής της, εκείνης που δεν γνώριζε πως υπήρχε πίσω της, αλλά κι εκείνης που απλώνεται μπροστά της, με την ίδια να πρέπει να κάνει τις επιλογές της, ακόμα κι αν φαντάζουν δύσκολες. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ θα βρίσκομαι εδώ, μέχρι τέλους, προκειμένου να ανακαλύψω πως αυτή η ιστορία θα εξελιχθεί, αλλά και πως θα τελειώσει.



 

Το βιβλίο της Κ. Τζ. Ντόχερτι, με τίτλο " Νυχτέρινο Σχολείο: Κληρονομιά", κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.