Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017
Book review: Η χημεία των δακρύων - Πίτερ Κάρεϊ
Δημοσίευση: Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013 15:14
Book review: Η χημεία των δακρύων - Πίτερ Κάρεϊ

Η Τέσυ Μπάιλα γράφει για το βιβλίο του Πίτερ Κάρεϊ με τίτλο «Η χημεία των δακρύων», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση από την Αργυρώ Μαντόγλου.

 

Από το οπισθόφυλλο:

Όταν ο εραστής της πεθαίνει ξαφνικά, η Κάθριν δεν έχει πια τίποτε άλλο πέρα απ' τη δουλειά της. Επειδή, όμως, είχε κρατήσει την ερωτική της σχέση μυστική από τους συναδέλφους της στο Μουσείο Σουίνμπερν του Λονδίνου, τώρα αισθάνεται ότι δεν μπορεί να μοιραστεί με κανέναν το πένθος της. Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μια ελεγεία για τον έρωτα και την απώλεια, Η Χημεία των Δακρύων είναι ένα μυθιστόρημα που καταφέρνει να συναρπάζει και να συγκινεί την ίδια στιγμή, μια ιστορία που μόνο η μεγαλοφυΐα του Πίτερ Κάρεϊ θα μπορούσε να αφηγηθεί με τέτοια ζωντάνια, ισορροπώντας δεξιοτεχνικά ανάμεσα στη μαγεία, την επιστήμη, την παράνοια, τη ματαίωση και τον έρωτα.

 

Της Τέσυς Μπάιλα

 

Μπορεί ένα άψυχο αντικείμενο καμωμένο από παγωμένο μέταλλο,  να πάρει ζωή και να γίνει ο κοινός αγωγός σε μια συνομιλία με το παρελθόν; Μπορεί ένας άνθρωπος να νιώσει όλους εκείνους τους εσωτερικούς του μηχανισμούς που περιβάλλουν τη συνείδησή του με την ακρίβεια ενός ωρολογιακού μηχανισμού και πόσο ο πόνος της απώλειας, η εσωτερική μοναξιά και ο φόβος μπορούν να γίνουν γενεσιουργό αίτιο μιας αγωνίας που συντελεί στη εμφάνιση των δακρύων;

 

Το βιβλίο του Πήτερ Κάρει, βραβευμένου δύο φορές με το βραβείο Μπούκερ, Η χημεία των δακρύων που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός πραγματεύεται αυτά τα ερωτήματα και μέσα από μια ιδιάζουσα εμβάθυνση καταφέρνει να γράψει μια ελεγεία για τον έρωτα υμνώντας ακριβώς την απώλειά του, μια ελεγεία για τη ζωή μέσα από τον ανεπίστρεπτο χαμό της. Οι χαρακτήρες που ο Κάρεϊ με τόση δεξιοτεχνία δημιουργεί, άνθρωποι που ζουν σε δυο τόσο μακρινές εποχές, θα αναζητήσουν τη γαλήνη μέσα από τη δημιουργία ενός μεταλλικού αντικείμενος και το αντικείμενο αυτό -στην προκειμένη περίπτωση ένα πτηνό- θα γίνει μοιραία ο προσωπικός τους δίαυλος μιας συνομιλίας που θα τους επιτρέψει να ανακαλύψουν ότι, συμβαίνει συχνά, κάτι τόσο άψυχο μπορεί να είναι ζωντανό και το αντίστροφο και είναι ακριβώς αυτή του η ιδιότητα που τροφοδοτεί τις σκέψεις με τη χημεία των δακρύων. Ο Κάρεϊ χρησιμοποιεί μια εναλλασσόμενη αφήγηση ανάμεσα στην Κάθριν τη νεαρή ωρολογοποιό που αναλαμβάνει να ανασυνθέσει τα κομμάτια του μηχανικού αυτού πτηνού τη στιγμή που η ζωή της έχει να αντιμετωπίσει το μέγιστο πόνο της απώλειας του συντρόφου της και βρίσκει καταφύγιο σ’ αυτή την ασχολία και τον Χένρι Μπράντινγκ που θα καταφέρει να κατασκευάσει τη Νήσσα του Βοκανσόν, ελπίζοντας ότι μέσω αυτού του μηχανικού πτηνού θα αποκατασταθεί η υγεία του γιού του εκατόν πενήντα χρόνια πριν. Ο Κάρεϊ αποτυπώνει μέσα στην ψυχοσύνθεση των δύο ηρώων του τις δικές του φιλοσοφικές προσεγγίσεις και προσεγγίζει με τον ίδιο σεβασμό τους δυο παράλληλους κόσμους τους που τους χωρίζει ενάμιση  αιώνας αλλά τους συνδέει η αντικειμενικότητα της ομορφιάς έτσι όπως αποτυπώνεται επάνω σε ένα μηχανικό αντικείμενο, κρίκο συνδετικό στην αλυσίδα της θλίψης που έχει περιορίσει τη ζωή και των δύο. Και είναι αυτός ακριβώς ο κρίκος που θα τους δώσει τη δυνατότητα  να αντιληφθούν τα μυστήρια της δημιουργίας, το θαύμα της ζωής και της καταστροφής της και παράλληλα την εκπληκτική χημεία της μαγείας, μιας μαγείας που έχει την υφή των δακρύων.

 

Όταν η θλίψη ανατρέψει τον τακτοποιημένο τους κόσμο τότε και οι δύο ήρωες μέσα από την  έμφυλη προσέγγιση του Κάρεϊ θα δοθούν στην ανασύσταση του πτηνού και ο Κάρεϊ θα βρει την ευκαιρία να αποδείξει ότι μέσα από εκατοντάδες κομμάτια ένα έκθεμα σπάνιας ομορφιάς, θα καταφέρει να λειτουργήσει ως μέσο έκπληξης σε «ανθρώπους απολύτως στερούμενους συναισθημάτων». Όπως ακριβώς συμβαίνει και με την ελπίδα. Με κοινό παρανομαστή των δύο αλληλοεμπλεκόμενων ιστοριών το θάνατο ενός πολύ αγαπημένου προσώπου τους οι δυο ήρωες θα βρουν την παρηγοριά σε ένα αντικείμενο που συμβολίζει την ίδια τη ζωή και τα κομμάτια του γίνονται τα σύμβολα των αισθημάτων που πρέπει να ενωθούν για να κινητοποιηθούν τα μουδιασμένα από τον πόνο αισθήματα. Πρόκειται για τη «μαγνητική κινητοποίηση» των αισθημάτων και ο Κάρεϊ την καταγράφει με μια πυκνή  τεχνική που συντίθεται από λεπταίσθητους αφηγηματικούς χειρισμούς περνώντας από τον ένα αφηγητή στον άλλο. Κι ενώ και η Κάθριν και ο Χένρυ ασχολούνται με τον μηχανισμό εκείνο και τον χρησιμοποιούν για να βρουν την προσωπική τους ίαση μέσα από δορυφορικούς χαρακτήρες, όπως η βοηθός της Κάθριν, ο Κάρεϊ δίνει και τον προσωπικό του προβληματισμό για την τάση του ανθρώπου να τελειοποιήσει μηχανισμούς και ταυτόχρονα το που αυτή η τάση έχει οδηγήσει, καθώς σε παγκόσμιο επίπεδο η εκβιομηχάνιση της ζωής έχει γίνει αίτιο πολλαπλών προβλημάτων.  Το Λονδίνο του 2010 πνίγεται από το νέφος, ασφυκτιά από τη ζέστη και μια πετρελαιοκηλίδα εξαπλώνεται στον Κόλπο του Μεξικού και ο Κάρεϊ βρίσκει τον τρόπο, ακριβώς μέσα από την αντίφαση όσων γράφει να μιλήσει για τον φόβο που εξαπλώνεται στην παγκόσμια κοινωνία από την τεχνολογική της εξέλιξη.

 

Η Χημεία των δακρύων είναι μια αριστουργηματική στη σύλληψή της ιδέα κι ένα μυθιστόρημα που ακροβατεί ανάμεσα στην ομορφιά και το σκοτάδι, τη μαγεία και την πραγματικότητα, την αλληλεπίδραση των εποχών και τελικά μια σπουδαία μελέτη της αγάπης, της θλίψης και της ζωής.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Μαύρο φυλαχτό - Βαγγέλης Μπέκας: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 10:12
Μια ηρωική εποχή επέλεξε να αναβιώσει στο νέο του βιβλίο ο Βαγγέλης Μπέκας. Μια εποχή, ταυτισμένη με την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και παράλληλα με τον αγώνα των Ελλήνων για την παλιγγενεσία και ταυτόχρονα την ανάκτηση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας. Η ενδελεχής ιστορική έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας παίζει ένα σπουδαίο ρόλο στην ολοκλήρωση αυτού του έργου και η συγκινητική κινηματογραφική της αποτύπωση μετατρέπει το βιβλίο σε μια κιβωτό καταγραφής της ιστορικής μνήμης που περιστρέφεται γύρω από την ηγετική φυσιογνωμία του βιβλίου, τον Μάρκο και όλους εκείνους τους ήρωες που δορυφορικά κινούνται γύρω του, όπως είναι ο Τζαβέλλας, η μάνα, η Ρίνα, η Δέσπω, η Ελένη κ.ά..
Μετά φόβου - Ελένη Πριοβόλου: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 11:44
«Συχνά είναι πιο ασφαλές να είσαι αλυσοδεμένος από το να είσαι ελεύθερος», έγραφε, πριν από κάμποσα χρόνια, ο Κάφκα και η Ελένη Πριοβόλου, στο βιβλίο της «Μετά φόβου» υπογράφει μια ελεγεία για το φόβο της ελευθερίας, για την υποταγή των ονείρων και την εκδίκησή τους, για τις αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις που ποδηγετούν τη ζωή των ανθρώπων και κυρίως την προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική τους ελευθερία.
33 Στροφές - Canek Sánchez Guevara: Κριτική βιβλίου
09.01.2017 10:23
Με μια ευρηματική ιδέα ο Κανέκ Σάντσεζ Γκεβάρα διεισδύει στην Ιστορία μιας χώρας που πίστεψε στην ιδέα της επανάστασης και την πραγμάτωσε πριν από κάμποσα χρόνια, περιγράφοντας την τωρινή ζωή των κατοίκων της, την αίσθηση της απογοήτευσης μιας γενιάς και την ελπίδα της να ξεφύγει από τη ρουτίνα μιας χώρας που είδε τις προσδοκίες τα να γκρεμίζονται.
Ο Ελύτης στην Ευρώπη - Paola-Minucci, Χρήστος Μπιντούδης (επιμέλεια): Κριτική βιβλίου
19.12.2016 10:37
«Ο Ελύτης στην Ευρώπη». Πρόκειται για έναν μικρό τόμο που περιλαμβάνει σε επιμέλεια της Paola Maria Minucci και του Χρήστου Μπιντούδη τα Πρακτικά του οµώνυµου Συνεδρίου, που έγινε στο πανεπιστήμιο της Ρώµης το 2006 με αφορμή την συμπλήρωση τότε των δέκα χρόνων από τον θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη.
Ο κόσμος ο μικρός ό μέγας! - Οδυσσέας Ελύτης: Κριτική βιβλίου
28.11.2016 10:07
Με την αφορμή της συμπλήρωσης των είκοσι χρόνων από τον θάνατο του νομπελίστα ποιητή κυκλοφόρησε από τις εκδ. Ίκαρος μια ποιητική ανθολογία με αποσπάσματα τόσο από το ποιητικό του έργο όσο και από το πεζογραφικό. Στο πρώτο μέρος του καλαίσθητου αυτού τόμου τα αποσπάσματα είναι στην ελληνική γλώσσα και ακολουθούν αμέσως μεταφρασμένα στην αγγλική, γαλλική, ιταλική και ισπανική γλώσσα.
Ο Τσάρος της αγάπης και της τέκνο - Άντονυ Μάρρα: Κριτική βιβλίου
03.11.2016 10:45
Μετά το εξαιρετικό πρώτο του βιβλίο, τον «Αστερισμό ζωτικών φαινομένων», ένα συγκλονιστικό έργο - που γνώρισε τον έπαινο κριτικών και αναγνωστών παγκοσμίως - για τις βάναυσες πρακτικές που στοχεύουν στην αποδυνάμωση της κοινωνικής ηθικής και τις αξίες που προσπαθούν να επιβιώσουν, ενώ πνίγονται στο αίμα μιας διαστρεβλωμένης Ιστορίας, ο Άντονυ Μάρρα επιστρέφει με το εμβληματικό «Ο τσάρος της αγάπης και της τέκνο», για να επιβεβαιώσει τη συγγραφική του δεινότητα και ταυτόχρονα να δικαιώσει όλους όσοι πίστεψαν από την αρχή, πως πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους πεζογράφους της αμερικανικής λογοτεχνίας.
Έχων σώας τας φρένας και άλλες τρελές ιστορίες - Αργύρης Χιόνης: Κριτική βιβλίου
26.10.2016 13:54
«Έχων σώας τα φρένας & άλλες ιστορίες» τιτλοφορείται η συλλογή εννέα διηγημάτων του Αργύρη Χιόνη που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κίχλη με επιμέλεια και με κατατοπιστικό επίμετρο της Γιώτας Κριτσέλη και σχέδια της Εύης Τσακνιά.
Αστερισμός ζωτικών φαινομένων - Άντονυ Μάρα: Κριτική βιβλίου
04.10.2016 13:51
Με το πρώτο του βιβλίο ο Άντονυ Μάρα υπογράφει ένα συγκλονιστικό έργο για τη βαρβαρότητα και τον πόλεμο, τις βάναυσες πρακτικές που στοχεύουν στην μοιραία αποδυνάμωση της ηθικής μιας κοινωνίας, τις αξίες που αντιστέκονται πνιγμένες στο αίμα μιας διαστρεβλωμένης Ιστορίας. Ο νεαρός Αμερικανός συγγραφέας στήνει το μυθοπλαστικό του σύμπαν στην Τσετσενία και στους πολέμους που τη ρήμαξαν για να εντοπίσει εκεί τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος επιβιώνει ηθικά, πολιτισμικά και κυρίως συναισθηματικά, όταν η ζωή τον παγιδεύσει στη δίνη μιας δεινής μοίρας.