Πρώτη θεατρική ανάμνηση της ζωής μου: Ντενεκεδάκια χοροπηδούν πίσω από έναν μπερντέ, ο Μελένιος ένα ντενεκεδένιο παιδί με καρδιά, γενναιότητα, τόλμη, δικαιοσύνη και καλοσύνη, ο Ζουληχτής… τον φοβήθηκα. Το Σκιάχτρο γέλασα με τα παθήματά του. Την εμβληματική μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου τη σιγοτραγουδώ κατά τη διάρκεια όλης της παιδικής ηλικίας μου, μαζί με το κείμενο ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΜΕΛΕΝΙΟΥ της Ευγενίας Φακίνου που κάθε βράδυ ξανά και ξανά -εναλλάξ με το Μαύρο Ψαράκι- μού διαβάζει ο μπαμπάς μου για να κοιμηθώ…
Στην προ-εφηβεία/εφηβεία/φοιτητική ζωή η Ντενεκεδούπολη αποτελεί κομμάτι του προσωπικού μου θησαυρού, κομμάτι της προσωπικότητάς μου-βρίσκεται καλά κρυμμένος μέσα μου. Ο Μελένιος είναι ο πρώτος ήρωας της ζωής μου που ήθελα να μοιάσω. Πώς να μην τον κουβαλώ συνέχεια μαζί μου!
Γεννιέται η κόρη μου! «Ντένεκεδούπολη Ντένεκεδούπολη είσαι ωραία τρανήήήήή» τραγουδώ από το πρωί έως το βράδυ, σαν νανούρισμα, αλλά και για να ξυπνήσει, στις περιπέτειές μας σε CD με το αυτοκίνητο αλλά και τραγουδώντας την περπατώντας στα μονοπάτια. Η Μελίνα αγαπάει πιο πολύ την Μηλίτσα, σε εκείνη θέλει να μοιάσει…
Περνούν τα χρόνια, η Μελένια μου μεγαλώνει… και η Ντενεκεδούπολη έρχεται να ζήσει -κυρίαρχα- τρίτη ζωή στη σύντομη ζωή μου!
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Μιλάω με την κυρία Φακίνου που τελικά μου εμπιστεύεται τον Μελένιο της με τόση γενναιοδωρία… το ίδιο και η Λένγκα Μαρκοπούλου τις εμβληματικές μουσικές του Γιάννη Μαρκόπουλου.
Ο Μικρός Νότος με την μεγάλη ψυχή βουτάει στα βαθιά! Με την Φλώρα Σπύρου δημιουργούμε ένα φρέσκο σύγχρονο κείμενο, βασισμένο στο στέρεο, βαθύ, τόσο επίκαιρο θεατρικό κείμενο της Ευγενίας Φακίνου. Οι ηθοποιοί Νίκος Αξιώτης, Έλσα Λουμπαρδιά και Λίνα Μουμτζή υπερβαίνουν τους εαυτούς τους, εκπαιδεύονται, παίζουν κούκλες, τραγουδούν, αλλάζουν φωνές για να ενσαρκώσουν τις 20 διαφορετικές κούκλες, παίζουν ζωντανά μουσική…
Η παράσταση ξεκινά τον Νοέμβριο του 2024 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και συνεχίζει μέχρι σήμερα να εξελίσσεται… να ομορφαίνει… Το κοινό -μικροί αλλά και μεγάλοι σιγοτραγουδούν συγκινημένοι -για δες που και για τόσους άλλους η Ντενεκεδούπολη είναι μέρος της ταυτότητάς τους.
Και πώς να μην είναι… Σπουδαία σύλληψη της Ευγενίας Φακίνου.
Ο Μελένιος, η Μηλίτσα και ο Σοφός είναι κάθε άνθρωπος που ονειρεύεται να ζήσει σε μία πολιτεία που η δημοκρατία και η ελευθερία αποτελούν αξίες αδιαπραγμάτευτες. Είναι κάθε άνθρωπος που αγωνίζεται καθημερινά για μία κοινωνία, όπου οι πολίτες της είναι ίσοι και ελεύθεροι, έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται, η φαντασία και οι τέχνες, η παιδεία και η υγεία, οι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι και η ελευθερία του Τύπου είναι δικαιώματα αναφαίρετα. Είναι κάθε άνθρωπος «που δεν κοιτάει τη δουλίτσα του», αλλά με ανήσυχο και αλληλέγγυο πνεύμα αναζητά την αλήθεια και παλεύει για το ωραίο.
Ο Ζουληχτής, από την άλλη μεριά, βρίσκεται, ακόμα στις μέρες μας, μέσα στη Βουλή, πίσω από την τηλεόραση, μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων. Είναι το κράτος που μας φυτεύει τον φόβο για να μπορεί εύκολα να μας χειραγωγεί. Που βαφτίζει το κρέας ψάρι, που αδιαφορεί για την τήρηση του κοινωνικού συμβολαίου με τον πολίτη, που βάζει σε κίνδυνο την ασφάλεια του. Ο Ζουληχτής είναι ο πολιτικός, ο δημοσιογράφος, ο δικαστής που καταχράται της εξουσίας του προς ίδιον όφελος. Που πατά επί πτωμάτων για το κέρδος.
Κι εμένα θα μου επιτρέψετε να συνεχίσω να αγαπώ πιο πολύ από όλους τον Μελένιο. Γι’ αυτόν χτυπάει η καρδιά μου. Γιατί είναι η ελπίδα που θα φέρει την αλλαγή. Με το νεανικό του πείσμα, τα μετρημένα λόγια του, την ολόζεστη καρδιά του και τη φωτεινή ματιά του ξεκινά ένα ταξίδι αυτογνωσίας, ένα μεγάλο ταξίδι ενηλικίωσης με πυξίδα του το δίκαιο και το ωραίο. «Μπροστά δεν ξέρω τι θα βρω μα πίσω δε γυρίζω» τραγουδάει όταν αποχαιρετάει τη μητέρα του και είναι αυτή η βεβαιότητά του, ότι ό,τι κι αν γίνει, ακόμα και αν δεν τα καταφέρει, τουλάχιστον θα έχει προσπαθήσει.
Λίγα λόγια για τη Χρύσα Διαμαντοπούλου
Η Χρύσα Διαμαντοπούλου είναι η σκηνοθέτις της παράστασης του Μικρού Νότου «50 χρόνια μετά Ντενεκεδούπολη ξανά – Το μεγάλο ταξίδι του Μελένιου» της Ευγενίας Φακίνου, που παίζεται για 2η χρονιά στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Είναι επίσης ηθοποιός & καλλιτεχνική διευθύντρια της θεατρικής ομάδας “Μικρός Νότος”, που για 14η συνεχή χρονιά σχεδιάζει, οργανώνει και υλοποιεί διαδραστικές παραστάσεις για παιδιά, εφήβους και ενήλικο κοινό.
Πτυχιούχος Ψυχολογίας (ΕΚΠΑ) με σπουδές Υποκριτικής στην Σχολή Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη και μεταπτυχιακό στο Λονδίνο στη σύνθεση κειμένου & στη σκηνοθεσία στη R.A.D.A & στο King’s College μαθήτευσε δίπλα σε σπουδαίους δασκάλους, όπως ο Γιώργος Μιχαηλίδης, ο Τάσος Μπαντής, ο Βίκος Ναχμίας κ.ά.
Τελευταία της εκπαίδευση, το διετές Εργαστήρι του θεάτρου Πόρτα Ξένια Καλογεροπούλου (2012-2014), που της άνοιξε ένα μεγάλο δημιουργικό παράθυρο με το Εκπαιδευτικό Δράμα (TiE).
Photo Credit: © Vaggelis Evangeliou
