Το «Μπαρτσελόνα» σε πανελλήνια πρεμιέρα στο Θέατρο Πτι Παλαί | Κριτική Θεάτρου

Το έργο

Γραμμένο το 2024, το «Μπαρτσελόνα» της Bess Wohl διαδραματίζεται σε ένα μικρό, φοιτητικό σπίτι της ομώνυμης Ισπανικής πόλης. Εκεί, περνούν ένα βράδυ, το οποίο θα αλλάξει τη ζωή τους, ένας Ισπανός άνδρας και μια νεαρή Αμερικανίδα. Άγνωστοι μεταξύ τους, θα συνειδητοποιήσουν στην πορεία ότι τους ενώνουν πολύ περισσότερα από όσα δείχνουν να τους χωρίζουν. Έστω και αν αυτός αντιπαθεί, συλλήβδην, τους Αμερικανούς. Έστω και αν αυτή θεωρεί επιτηδευμένη τη συμπεριφορά των Ευρωπαίων.

Το έργο εκτυλίσσεται ευθύγραμμα κρατώντας κρυμμένη, καθόλη τη διάρκειά του, μια αδιόρατη απειλή, ένα καλά κρυμμένο μυστικό. Γραμμένο με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις που δέχτηκε το 2004 η πρωτεύουσα της Ισπανίας, δηλαδή είκοσι χρόνια πριν, το έργο αναφέρεται στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική πολιτική, στην παγκοσμιοποίηση εν γένει, όπως επίσης στην ανθρώπινη μοναξιά, αλλά και τον έρωτα και τη βαθιά αγάπη που συνδέει (ή που θα έπρεπε να συνδέει) τους ανθρώπους. Ακόμα και όσους δεν γνωρίζονται… ακόμα.

Η παράσταση

Ο Πάρις Ερωτοκρίτου έστησε μια παράσταση η οποία, αρχικά, μοιάζει να αποπνέει ρεαλισμό και αληθοφάνεια. Ισορροπώντας ανάμεσα στην απολαυστική κωμωδία και την απόλυτη τραγωδία, ο σκηνοθέτης κατάφερε να εναλλάσσει τα συναισθήματα των θεατών, με ανάλογο τρόπο με αυτόν που συμβαίνει και στην αληθινή ζωή. Σταδιακά όμως, ο τόσο ρεαλιστικός χώρος της παράστασης αρχίζει να ομοιάζει με μέγγενη, η οποία θα δημιουργήσει έναν αποπνικτικό κλοιό γύρω από τους δύο ήρωες.

Ο σκηνοθέτης κατάφερε με επιτυχία να τοποθετήσει την παράσταση στο «εδώ» και το «τώρα», όπως κάνει και η ίδια η Wohl με την γραφή της. Ο Π. Ερωτοκρίτου έβαλε το κοινό να κρυφοκοιτάξει πίσω από τον τέταρτο τοίχο, την ερωτική συνεύρεση της μιας βραδιάς ενός ζευγαριού. Στη συνέχεια όμως θα αφήσει τους θεατές να ανακαλύψουν ότι δεν ήταν ο σαρκικός έρωτας αυτός που έφερε κοντά τους δύο ανθρώπους, αλλά η ανθρωπιά. Το κοινό αφήνεται να ανακαλύψει βήμα-βήμα, παράλληλα με την ηρωίδα, την επώδυνη αλήθεια. Την ίδια στιγμή, η κωμωδία σταδιακά παραχωρεί τη θέση της σε μια φρικτή πραγματικότητα, που δεν είναι άλλη από τη ζωή.

Οι Ηθοποιοί

Ούσα η ίδια η συγγραφέας και ηθοποιός, κατάφερε να πλάσει εξαιρετικά «ζωντανούς» ρόλους, εμβαπτισμένους στο καζάνι του ρεαλισμού. Η Ηλιάννα Μαυρομάτη και ο Μιχάλης Λεβεντογιάννης εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την ευκαιρία αυτή που τους δόθηκε τόσο από δραματουργικής, όσο και από σκηνοθετικής άποψης. Ως αποτέλεσμα, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό και απολαυστικό επί σκηνής ζευγάρι.

Η Η. Μαυρομάτη ήταν εξαιρετική στο ρόλο τής, αρχικά, αφελούς Ιρέν, η οποία ακκίζεται και παίζει με όλους και με όλα, χωρίς να φαίνεται να παίρνει κάτι ή κάποιον στα σοβαρά. Η απότομη ενηλικίωσή της όμως τη φέρνει προ των ευθυνών της. Η ηθοποιός ήταν απολαυστική τόσο στην κωμωδία, όσο και στα πολύ πιο δραματικά στοιχεία της παράστασης δείχνοντας ότι βρίσκεται στην πιο ώριμη καλλιτεχνικά φάση της. Δίπλα της ο Μ. Λεβεντογιάννης, στιβαρός υποκριτικά, ισορρόπησε με δεινότητα ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό, χωρίς να αφήνει να παρασυρθεί σε εύκολους μελοδραματισμούς, δείχνοντας ότι διαθέτει ικανότητες, καθώς και υποκριτικό εύρος.

Οι Συντελεστές

Πολύ καλό το κείμενο, το οποίο διατήρησε στη μετάφρασή του τη ζωντάνια και το σύγχρονο χαρακτήρα της γραφής της Wohl (Μάκης Παπαδημητρίου). Το λειτουργικό, αλλά και σύγχρονο σκηνικό (Σκηνικά-Κοστούμια: Άννα Ζούλια) έπαιξε σημαντικό ρόλο στην σκηνική πρόσληψη. Με σημειολογικές αναφορές, απέδωσε την ατμόσφαιρα και την ταυτότητα του έργου, ενώ προμήνυε τις μετέπειτα εξελίξεις και αποκαλύψεις στην ιστορία. Ιδιαίτερα σημαντικοί επίσης οι φωτισμοί (Ιωάννη Αθανασίου – Τάσος Παλαιορούτας), οι οποίοι προσέδωσαν το ύφος, αλλά και την κατάσταση της παράστασης.

Εν κατακλείδι

Πρόκειται για ένα έργο, αρχικά, με έντονο πολιτικό και δή παγκοσμιοποιημένο χαρακτήρα. Το γεγονός μάλιστα ότι το έργο αναφέρεται στην Αμερική του Ομπάμα, ενώ στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού βρίσκονται ήδη στην νέα φάση της διακυβέρνησης Τραμπ, βάζει τον θεατή σε μια προσωπική ανασκόπηση αναφορικά με τον παγκόσμιο χάρτη τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Ο Πάρις Ερωτοκρίτου, με δύο εξαιρετικούς επί σκηνής ηθοποιούς, μετέφερε στο σήμερα ένα έργο το οποίο ξεφεύγει από τα στενά γεωγραφικά όρια κάποιας χώρας αποδεικνύοντας τις συνισταμένες που ισχύουν για την παγκόσμια κοινότητα. Μια παράσταση απολαυστική, με ένα πολύ καλό υποκριτικό δίδυμο να κυριαρχεί σκηνικά, θέτοντας αμείλικτους προβληματισμούς για την εποχή και τον κόσμο.

Διαβάστε επίσης:

Barcelona, της Bess Wohl σε σκηνοθεσία Πάρι Ερωτοκρίτου στο Πτι Παλαί
Πάρις Ερωτοκρίτου: Στο “Barcelona” οι δύο ήρωες λειτουργούν σαν καθρέφτες ο ένας για τον άλλον