[ διάδρομος, ο:
1. Ένα μακρύ πέρασμα σε ένα κτίριο,
με πόρτες και δωμάτια στη μία ή και στις δύο πλευρές.
2. Μια λωρίδα γης που συνδέει μια χώρα με μια άλλη
ή μια διαδρομή προς τη θάλασσα μέσω μιας άλλης χώρας ]

Ο διάδρομος είναι μια παράσταση χορού και θεάτρου που αρθρώνεται ως ποιητική και πολυφωνική σύνθεση γύρω από τις έννοιες του πένθους, της μνήμης, της αντίστασης και της ταυτότητας. Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται η καθολική εμπειρία του αποχαιρετισμού, όχι μόνο ως απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, αλλά και ως σταδιακή έκλειψη εκείνων των καταστάσεων που συγκροτούν τον ανθρώπινο βίο: της νεότητας, της ασφάλειας, της επιθυμίας, της ελευθερίας και, κυρίως, της αίσθησης του ανήκειν.

Ο ‘διάδρομος’ λειτουργεί ως μεταφορά μιας πορείας ζωής: ένα σημείο μετάβασης, δοκιμασίας και μεταμόρφωσης, όπου το οικείο συνυπάρχει με το ανοίκειο, το τρυφερό με το απειλητικό. Ανάμεσα στην αρχή και το τέλος αναπτύσσεται ένας ρευστός ενδιάμεσος χώρος που συγκροτείται ως αρχιτεκτονική ενός εσωτερικού τοπίου: ένα καθαρτήριο, ένας ψυχικός λαβύρινθος, όπου οι φόβοι, οι αδυναμίες και οι προσδοκίες συνυπάρχουν και αλληλοδιαπλέκονται.

Μέσα από αυτή τη σκηνική διαδρομή, το έργο διερευνά ερωτήματα που αφορούν την απουσία και τη θλίψη, τον χρόνο και τη γήρανση, την περιθωριοποίηση, αλλά και τη δυνατότητα της τέχνης να υπερβαίνει το ατομικό βίωμα και να ανοίγεται σε συλλογικές ανησυχίες. Υπό αυτή την προοπτική, η σκηνή γίνεται και πεδίο αντίστασης απέναντι στη βία, τον φασισμό και τις συστημικές διακρίσεις.

ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!

Σε ένα διαρκώς μετασχηματιζόμενο πεδίο, οι ερμηνευτές φέρουν στο σώμα τους τα ίχνη της μνήμης, αναμετρώνται με τα εσωτερικά τους όρια και ακολουθούν μια πορεία συνεχούς ανασύνθεσης.

Χωρίς να επιδιώκει οριστικές απαντήσεις, ο διάδρομος αναδύεται ως ένας χώρος στοχασμού και εσωτερικής παρατήρησης. Ενεργοποιώντας τη μνήμη και το συναίσθημα του θεατή, μετουσιώνεται σε μια βαθιά προσωπική εμπειρία: μια διαδρομή μέσα από την απώλεια, τη μεταμόρφωση και την υπαρξιακή μοναξιά – ένας δρόμος που, τελικά, ο καθένας καλείται να διασχίσει μόνος.

Ταυτότητα εκδήλωσης
The Corridor

  • Σύλληψη – Χορογραφία Φώτης Νικολάου
  • Σκηνικά Έλενα Κοτασβήλι, Αλέξης Βαγιανός
  • Σχεδιασμός φωτισμού Βασίλης Πετινάρης
  • Μουσική – Σχεδιασμός ήχου Γιάννης Χριστοφίδης
  • Κοστούμια Κωνσταντίνα Ανδρέου
  • Φωτογραφίες Δημήτρης Λούτσιος, Στέργιος Ντινόπουλος
  • Ερμηνεύουν Ναταλία Βαγενά, Αναστάσης Καραχανίδης, Αλέξανδρος Κυριαζής, Κατερίνα Λούρα / Φώτης Νικολάου, Μαρία Μανουκιάν, Chris Mills, Γιάννης Οικονομίδης, Μυριάνθη Παναγιώτου, Κατερίνα Τυλληρίδου, Κώστας Χαραλάμπους

Διάρκεια 65΄

Η πρεμιέρα του έργου πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο, στο πλαίσιο του χορηγικού σχεδιασμού του Τμήματος Σύγχρονου Πολιτισμού του Υφυπουργείου Πολιτισμού της Κύπρου, με τίτλο «Πρόγραμμα Ενίσχυσης της Δημιουργίας και Έρευνας στον Τομέα του Σύγχρονου Χορού – Τερψιχόρη 2026».

Photo Credit: © Stergios-Dinopoulos

Διαβάστε επίσης:

Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τα AΦTER της Πειραιώς 260
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Εορτές Αποχαιρετισμού για το Ηρώδειο
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τι θα δούμε το καλοκαίρι στο Αρχαίο Θέατρο στην Επίδαυρο