Τι συμβαίνει όταν η έντονη ποπ κουλτούρα συναντά την αφηρημένη υπαρξιακή αναζήτηση, το γκράφιτι;
Η απάντηση κρύβεται στην πιο αναπάντεχη, πολύχρωμη και ελαφρώς «πειραγμένη» καλλιτεχνική σύμπραξη.
Η Princess Consuela και ο The Clown συναντιούνται σε μια κοινή έκθεση, φέρνοντας μαζί δύο διαφορετικές εικαστικές γλώσσες.
Αυτοδίδακτη καλλιτέχνης με background στη γραφιστική, η Princess Consuela μεταφέρει την ψηφιακή της οξύτητα απευθείας στον καμβά. Με ένα εκρηκτικό pop art στυλ, δόσεις street art, έντονες στάμπες, στέμματα και σήμα κατατεθέν το μόνιμο ερώτημα “What is real?”, μεταμορφώνει την καθημερινότητα σε ένα ψυχεδελικό πάρτι. Αυτή η ανατρεπτική εικαστική ταυτότητα έχει ήδη αφήσει το αποτύπωμά της στην εγχώρια σκηνή, με τη συμμετοχή της σε πάνω από 10 εκθέσεις στην Αθήνα.
Από την άλλη, ο The Clown κινείται σε έναν πιο αφαιρετικό κόσμο, όπου η ζωγραφική συναντά τη μουσική, το graffiti και τη γραφή. Αυτοδίδακτος και με διαδρομή που ξεκινά από την ανάγκη για έκφραση, χρησιμοποιεί την εικόνα σαν έναν ανοιχτό διάλογο γύρω από την ταυτότητα, τη μνήμη, τις ανθρώπινες σχέσεις και όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα πράγματα που κάνουν την καθημερινότητα τόσο όμορφη όσο και χαοτική. Η παρουσία του σε περισσότερες από 30 εκθέσεις στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ, καθώς και η συμμετοχή του στο Art Basel Miami το 2018 και το 2019, αποτελούν σημαντικούς σταθμούς μιας πορείας που συνεχίζει να εξελίσσεται μέσα από τον πειραματισμό και την προσωπική του γλώσσα.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Οι δύο καλλιτέχνες, δεν έρχονται ακριβώς για να κάνουν διάλογο.
Δύο κόσμοι. Ένας χώρος. Pop και αφαίρεση. Χιούμορ και ενδοσκόπηση. Urban κουλτούρα και προσωπική μυθολογία. Το προσεγμένο και το αυθόρμητο. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, η ανάγκη να δούμε την πραγματικότητα λίγο διαφορετικά. Γιατί η σύγχρονη τέχνη δεν χρειάζεται πάντα να ψιθυρίζει. Μπορεί να γελάσει, να φωνάξει, να σε μπερδέψει, να σε βάλει σε σκέψεις. Μπορεί να φορέσει στέμμα. Μπορεί να γίνει κλόουν.
Και μπορεί, τελικά, να σε κάνει να αναρωτηθείς τι ακριβώς θεωρείς πραγματικό.
Τα έργα μιλάνε. Τα χρώματα φωνάζουν.
Οι εικόνες έχουν χιούμορ, αλλά και ερωτήσεις. Και το μόνο σχεδόν σίγουρο είναι ότι θα φύγετε με περισσότερες απορίες απ’ όσες είχατε όταν μπήκατε.
Και ίσως αυτό να είναι και το ζητούμενο.
