Η Φαλακρή Τραγουδίστρια, του Ευγένιου Ιονέσκο σε σκηνοθεσία Δέσποινας Ρεμεδιάκη στο Θέατρο Φούρνος

Με αλλόκοτο χιούμορ και ανατροπές που δεν αφήνουν τίποτα δεδομένο, το έργο «Η Φαλακρή Τραγουδίστρια» εξερευνά τον τρόπο που επικοινωνούμε και κατανοούμε ο ένας τον άλλον. Μέσα από ένα παιχνίδι μεταμφιέσεων και εκπλήξεων, οι ήρωες προσπαθούν να γίνουν αποδεκτοί και να χωρέσουν σε ρόλους που ίσως δεν τους ανήκουν. Προσπαθούν επίσης να ισορροπήσουν ανάμεσα σε αυτό που είναι και σε αυτό που οι άλλοι περιμένουν να είναι. Η πραγματικότητα θολώνει, οι λέξεις χάνουν την απόλυτη σημασία τους και το κοινό καλείται να συμμετάσχει σε μια εμπειρία που δεν είναι μόνο αφήγηση αλλά ερώτημα.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στα προάστια του Λονδίνου, όπου το ζευγάρι των Μάρτιν επισκέπτεται το σπίτι των Σμιθ για μια φαινομενικά τυπική και ευγενική επίσκεψη, η οποία μετατρέπεται σε ένα αλλόκοτο παιχνίδι ταυτοτήτων. Η υπηρέτρια του σπιτιού στήνει μια παράξενη φάρσα: υιοθετεί μια άλλη περσόνα, ένα πρόσωπο με κύρος και αξιώματα στη βρετανική κοινωνία, οδηγώντας τους καλεσμένους – και μαζί τους το κοινό – σε μια ασταθή περιοχή όπου τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα διαλύονται.

Στο σύμπαν του Ιονέσκο, ενός από τους βασικούς εκπροσώπους του Θεάτρου του Παραλόγου, το νόημα έχει αποσυντεθεί. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη ρήξη που προκάλεσε η ατομική βόμβα, ο κόσμος δεν είναι πια ο ίδιος· μοιάζει εύθραυστος, ικανός να κατακερματιστεί με το πάτημα ενός κουμπιού.

Για το ίδιο το έργο, ο Ιονέσκο γράφει:

«Ο αυτοματισμός της γλώσσας, η συμπεριφορά των ανθρώπων, το να μιλάμε και να μη λέμε τίποτα, το να μιλάμε χωρίς να έχουμε να πούμε κάτι προσωπικό, μου αποκαλύπτει την έλλειψη εσωτερικής ζωής, τον μηχανισμό του καθημερινού, τον άνθρωπο που πλέει μέσα στο περιβάλλον του, το ότι δεν ξεχωρίζουμε πια μέσα στο τίποτα.»

Η Παράσταση

Φανταστείτε όλα αυτά σαν ένα όνειρο.

Ένα όνειρο όπου οι άνθρωποι πέφτουν και ξανασηκώνονται. Συγκινούνται για εκείνον που λείπει – όποτε τον θυμηθούν – και ύστερα συνεχίζουν ακριβώς από το σημείο που είχαν σταματήσει.

Φανταστείτε πως, ξαφνικά, αρχίζουν όλοι μαζί να χορεύουν. Χωρίς λόγο. Χωρίς αφορμή.

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι μιλούν ακατάπαυστα, αλλά δεν αγκαλιάζονται ποτέ. Γιατί πιστεύουν πως έχουν όλον τον χρόνο μπροστά τους· πως η αγκαλιά μπορεί να περιμένει μέχρι αύριο.

Και ύστερα φανταστείτε πως ξυπνάτε.

Και ο κόσμος δεν είναι έτσι.

Ή μήπως είναι;

Το υπαρξιακό κενό του σύγχρονου ανθρώπου ζωντανεύει στη σκηνή του Θέατρο Φούρνος, μέσα από μια παράσταση που συνδυάζει χιούμορ, ανατροπές και σωματική δράση.

Ταυτότητα Παράστασης

• Συγγραφέας: Ευγένιος Ιονέσκο
• Μετάφραση: Γιάννης Θηβαίος (εκδ. Μπιλιέτο)
• Σκηνοθεσία: Δέσποινα Ρεμεδιάκη
• Σκηνικός χώρος: Δέσποινα Ρεμεδιάκη, Εύα Τυμπανίδου
• Κοστούμια: Εύα Τυμπανίδου
• Σχεδιασμός φωτισμών: Karol Jarek
• Πρωτότυπη μουσική: RESEARCH
• Κίνηση – Χορογραφία: Ελευθερία Αγαπάκη
• Βοηθός σκηνοθέτριας: Εύα Τυμπανίδου
• Φωτογραφίες & βίντεο προώθησης: Karol Jarek
• Αφίσα: Karol Jarek & Αποστόλης Γεωργίου-Ζωναράς
• Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):
  • • Αποστόλης Γεωργίου-Ζωναράς
    • Χρήστος Γεωργίου-Ζωναράς
    • Νεφέλη Μπλαντζούκα
    • Κατερίνα Ρήγα-Παπακωνσταντίνου
    • Μαρία Σπηλιώτη