Το αφιέρωμα «Σινεμά για είδη συντροφιάς» είναι σε επιμέλεια της Filipa Ramos, επιμελήτριας και θεωρητικού της τέχνης.

Η εκδήλωση περιλαμβάνει μια σειρά πρόσφατων κινηματογραφικών ταινιών μικρού και μεσαίου μήκους που εξερευνούν τους χώρους και τη δυναμική της οικιακής ζωής και της ζωής των οικόσιτων ζώων. Μέσα από τις ταινίες αυτές αναδύονται συναισθήματα και μορφές της φροντίδας, της χαράς και της οδύνης που μοιράζονται άνθρωποι και ζώα στη μεταξύ τους σχέση, με τρόπους πολύπλοκους αλλά και χιουμοριστικούς. Οι καλλιτέχνες και κινηματογραφιστές πίσω από αυτές τις ταινίες επινοούν σχήματα για να προσεγγίσουν τον κόσμο των ζώων και να τον καταστήσουν ορατό. Πειραματίζονται με ποικίλα ιδιώματα και φόρμες για να αποκαλύψουν τη βαθιά σύνδεση μεταξύ κινηματογράφου και ζωικού βασιλείου.

Της προβολής θα προηγηθεί η παρουσίαση του 2ου τεύχους του διαδικτυακού περιοδικού σύγχρονης τέχνης του ΕΜΣΤ, Χταπόδι, από τον Θεόφιλο Τραμπούλη, αρχισυντάκτη του περιοδικού, και την Filipa Ramos, guest editor του τεύχους.

-Μετά την ολοκλήρωση των προβολών θα ακολουθήσει Q&A με τη Filipa Ramos.
-Η συζήτηση θα διεξαχθεί στα αγγλικά.
-Συνολική διάρκεια: 84΄ 44″

ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!

Οι προβολές του αφιερώματος

  • Abi Palmer
    Abi Palmer Invents the Weather / Η Abi Palmer Επινοεί τον Καιρό, 2023
    Rain/Βροχή, 12΄ 07″, Heat/Ζέστη, 11΄ 06″, Fog/Ομίχλη, 09΄ 30″, Light/Φως, 09΄ 33″.

Αποκλεισμένη από τον έξω κόσμο κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid-19, η Βρετανή καλλιτέχνιδα Abi Palmer επιδόθηκε σε μια διαδικασία επιτέλεσής του στο εσωτερικό του σπιτιού της για χάρη των γατιών της, της Cha-U-Kao και της Lola Lola, μεταφράζοντας τις εποχές σε μια γλώσσα οικεία σε αυτές. Χρησιμοποιώντας ευρεθέντα υλικά από εξορμήσεις της στους τοπικούς βιότοπους, η Palmer σκηνοθετεί μια σειρά από περφόρμανς με έντονο το στοιχείο του DIY. Με άξονα το βασικό χαρακτηριστικό της κάθε εποχής, δημιουργεί περιβάλλοντα μέσα σε κουτιά χρησιμοποιώντας αισθητηριακά αντικείμενα αλιευμένα στα γύρω δάση για να αναπλάσει την εμπειρία της φθινοπωρινής βροχής, της χειμωνιάτικης ομίχλης, του ανοιξιάτικου φωτός και της καλοκαιρινής ζέστης. Κάθε ταινία μικρού μήκους καταγράφει τη διαδικασία συλλογής θραυσμάτων από τον φυσικό κόσμο και σύνθεσης του περιεχομένου των κουτιών. Στην αφήγηση (voiceover) που συνοδεύει τη δράση, η Palmer διαβάζει ένα γράμμα γραμμένο από την ίδια, που εκφράζει την αγάπη της για τις γάτες της και για τις εποχές και αναδιφεί τις εντάσεις μεταξύ όσων μπορούμε και δεν μπορούμε να ελέγξουμε.

Οι ταινίες που προκύπτουν από αυτή τη διαδικασία αποτελούν έναν παιγνιώδη στοχασμό γύρω από την αδυναμία, το κλίμα και τη ζωή.

  • Michela de Mattei και Invernomuto
    Paraflu, 2025
    Διάρκεια, 23΄ 28″

Στην ταινία μικρού μήκους με τίτλο Paraflu, ο φακός διατρέχει τα ορεινά τοπία της Βόρειας Ιταλίας για να παρακολουθήσει την επιστροφή των λύκων. Προσεγγίζει τον συγκεκριμένο ζώο ως αρχετυπικό σύμβολο του συγκρουσιακού, του θαυμαστού, της μεταμόρφωσης, ενώ συγχρόνως εξετάζει την πολυπλοκότητα της συνύπαρξης του ανθρώπου με τα άγρια ζώα. Στον πυρήνα της ταινίας βρίσκονται οι αναφορές στο έργο του στοχαστή και φυσιοδίφη Baptiste Morizot, ο οποίος περιγράφει τον λύκο ως κάτοχο της μαγικής τέχνης της παραπλάνησης. Μετέωρη μεταξύ της ερευνητικής αφήγησης και της αφαιρετικής αναπαράστασης, η ταινία υιοθετεί πολλαπλές οπτικές γωνίες: του λύκου, του βοσκού, του κυνηγού, του μάγου, του θεατή. Με φόντο μια περιοχή όπου συλλογικοί φόβοι και πολιτισμικές δυναμικές συγκρούονται με τη φύση, ο τίτλος της ταινίας μας θυμίζει ένα πραγματικό γεγονός: μια πράξη εκδίκησης ενάντια σε μια αγέλη λύκων που δηλητηριάστηκε με παραφλού, ένα κοινό αντιψυκτικό αυτοκινήτων. Γυρισμένη σε φιλμ των 16 χιλιοστών, η ταινία συνδυάζει αληθινά πλάνα με εικόνες τεχνητής νοημοσύνης αλλά και αφηγήσεις (voiceovers) για τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα οι φωνές του Ιταλού μάγου Silvan και της οικοφεμινίστριας Val Plumwood.

  • Jafar Panahi
    Life, 2021
    Διάρκεια, 19΄

Ο διεθνώς διακεκριμένος Ιρανός σκηνοθέτης Jafar Panahi εργαζόταν σε συνθήκες απομόνωσης αρκετό καιρό ήδη πριν από την πανδημία, περίοδο κατά την οποία δημιούργησε την ταινία μικρού μήκους με τίτλο Life (Ζωή). Διωκόμενος πολιτικά, βρίσκεται υπό κατ’ οίκον περιορισμό στην Τεχεράνη από το 2010, ενώ του έχει επίσης απαγορευθεί η δημιουργία κινηματογραφικών ταινιών, απαγόρευση την οποία ο Panahi αψηφά. Η συγκεκριμένη ταινία γυρίστηκε στο διαμέρισμά του στην Τεχεράνη και το «καστ» της περιλαμβάνει τον Iggy, το ιγκουάνα της οικογένειας. Συνδυάζοντας το ντοκιμαντέρ με τη μυθοπλασία, η ταινία παρακολουθεί τον Panahi και τη γυναίκα του Tahereh Saidi Balsini ενώ χρησιμοποιούν τα κινητά τους για να καταγράψουν, απλά και ανυπόκριτα, τις λεπτομέρειες του οικογενειακού βίου. Η συνηθισμένη αλλά γεμάτη ζεστασιά καθημερινότητα της οικογένειας στη διάρκεια του λόκνταουν γίνεται ανεξίτηλο σύμβολο των απροσμέτρητων συνεπειών της πανδημίας, ενώ το ιγκουάνα στέκει τόσο ως υπόμνηση της συνθήκης που διέπει τη ζωή των κατοικιδίων – μια ζωή που περιορίζεται στο περιβάλλον του σπιτιού – όσο και μιας αίσθησης του άγριου και ανεξημέρωτου αλλά και των σχέσεων αγάπης και ανοχής που συνδέουν τα μέλη μιας οικογένειας.

Κεντρική εικόνα θέματος: Η Abi Palmer Επινοεί τον Καιρό