Προσεγγίζουμε το κλασικό αριστούργημα του Χένρικ Ίψεν «Μικρός Έγιολφ» μέσα από το βλέμμα μιας γενιάς που παλεύει να επαναπροσδιορίσει τις αξίες, τα όρια και τις ευθύνες που της κληροδότησαν οι προηγούμενες. Εγώ έχω τη χαρά να ενσαρκώνω τη Ρίτα — έναν χαρακτήρα βαθιά σύνθετο και συγκλονιστικά ανθρώπινο.
Η Ρίτα, είναι μια γυναίκα εξαιρετικά ευφυής αλλά και βαθιά εγκλωβισμένη στην εποχή της. Παρόλο που το έργο γράφτηκε πάνω από έναν αιώνα πριν, η ηρωίδα παραμένει εντυπωσιακά σύγχρονη: διεκδικεί μια ολοκληρωμένη συναισθηματική και σωματική σχέση με τον σύζυγό της, την οποία δεν βιώνει, και αυτή η στέρηση τροφοδοτεί μια έντονη εσωτερική ένταση και απογοήτευση. Ο Ίψεν έχει γράψει μια ακόμη ισχυρή γυναικεία μορφή και μάς προσφέρει μια διεισδυτική ματιά σε έναν γάμο που διαλύεται κάτω από τις πιο τραγικές συνθήκες.
Για μένα, το έργο λειτουργεί σαν μια ανάλυση μιας σχέσης που εκρήγνυται. Είναι αμείλικτα ειλικρινές ως προς το πόσο σκληρά μπορούν να φερθούν οι άνθρωποι ο ένας στον άλλον μέσα στην οικειότητα. Με συγκίνησε βαθιά από την πρώτη φορά που το διάβασα επειδή σκάβει στο βάθος των πιο τραγικών ανθρώπινων συναισθημάτων — και ως ηθοποιό αυτό με συναρπάζει. Εύχομαι και η παράσταση που έχουμε φτιάξει να είναι εξίσου δυνατή και για το κοινό που θα την παρακολουθήσει.
Σε ένα από τα ώριμα ρεαλιστικά του έργα, γραμμένο το 1894, ο Ίψεν δεν περιορίζεται στις αναμενόμενες αντιδράσεις απέναντι σε μια τόσο συγκλονιστική πραγματικότητα, αλλά προχωρά πολύ βαθύτερα. Εστιάζει στις καταλυτικές συνέπειες του πένθους και της ενοχής στο αγαπημένο του αντικείμενο μελέτης, το ζευγάρι, το οποίο, μέσα από τη θλίψη και τον πόνο, καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του στον κόσμο, να αποκαταστήσει ό,τι είναι δυνατό και να ανακαλύψει νέους τρόπους σύνδεσης.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Πώς μετράμε την απώλεια; Τι σημαίνει πραγματικά «ανθρώπινη ευθύνη»;
Ένα παιδί χάνεται στη θάλασσα. Με τον χαμό του γίνεται ο καθρέφτης μέσα στον οποίο όλοι αναγκάζονται να αντικρίσουν τον εαυτό τους: τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες, τις ενοχές, την αδυναμία τους να συνδεθούν. Η μετάνοια για όσα δεν έγιναν όταν έπρεπε μετατρέπεται σε πένθος, οργή και αποστασιοποίηση. Ο Έγιολφ ήταν πάντα η σκιά που έκρυβε τα μυστικά τους όλων.
Για εμάς, η απώλεια του Έγιολφ συμβολίζει και τα όνειρα που χάσαμε — τις χαμένες προσδοκίες της γενιάς μας. Η απουσία του κάθε Έγιολφ αναγκάζει τους ανθρώπους να κοιτάξουν κατάματα τον εαυτό τους:ως μέλη συνόλων, ως γονείς, αδέλφια και συντρόφους. Στη γενιά της αβεβαιότητας, της υπερβολικής τεχνολογίας, της εύθραυστης ελευθερίας, της υπογεννητικότητας και της διαρκούς επαναδιαπραγμάτευσης του θεσμού της οικογένειας, η έννοια της ανθρώπινης ευθύνης αποκτά ένα νέο βάρος που προσπαθούμε να σηκώσουμε.
Πληροφορίες
(Ο μικρός) Έγιολφ του Χένρικ Ίψεν
Σκηνοθεσία Ντίνος Ψυχογιός
Πρεμιέρα 4 Μαρτίου
Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:15, ΠΛΥΦΑ
Photo Credit Κεντρικής εικόνας θέματος: Μιχάλης Γκούμας
Διαβάστε επίσης:
(Ο μικρός) Έγιολφ, του Χένρικ Ίψεν από τον Ντίνο Ψυχογιό στο ΠΛΥΦΑ
