Ο έρωτας μιας αδελφής-νοσοκόμας του Ερυθρού Σταυρού με έναν Αμερικάνο που πολεμούσε στην Ιταλία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι κακουχίες που πέρασε και το τραγικό της τέλος, πολύ όμορφα κινηματογραφημένα, μας κερδίζουν άμεσα (όπως κέρδισαν και τα μέλη της Ακαδημίας, που χάρισαν στην ταινία Όσκαρ κινηματογράφησης και ήχου). Το ίδιο και το ευαίσθητο παίξιμο της Helen Hayes που είναι όμορφο ζευγάρι με το Gary Cooper.

Ένας νεαρός Αμερικανός εθελοντής στο Ιταλικό Υγειονομικό Σώμα κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, συναντά στο μέτωπο και ερωτεύεται την Κάθριν Μπάρκλεϋ, μια βρετανίδα νοσοκόμο. Τα γεγονότα σύντομα οδηγούν στην απομυθοποίηση του πολέμου· τραυματίζεται στο γόνατο από το θραύσμα μιας οβίδας και αργότερα κατά τη διάρκεια μιας γενικής υποχώρησης κινδυνεύει να εκτελεστεί από την Ιταλική Στρατιωτική Αστυνομία. Έτσι αποφασίζει να δραπετεύσει και το σκάει με την Κάθριν στην Ελβετία…

Ο «Αποχαιρετισμός στα όπλα” είναι μια αξεπέραστη περιγραφή του πολέμου, εμπνευσμένος από τις εμπειρίες του ίδιου του Χέμινγουέι. Περιγράφει το φόβο, το χάος, τη φιλία και τη δύναμη με μια ολοκληρωτική καταδίκη του πολέμου. Όμως ο «Αποχαιρετισμός στα όπλα” είναι και μια ερωτική ιστορία, ένα ατέλειωτο δράμα, ένα ακατανίκητο πάθος.

Ο «Αποχαιρετισμός στα όπλα» («Α farewell to arms») τοποθετείται στη διάρκεια του A’ Παγκοσμίου Πολέμου με κεντρικούς ήρωες ένα αμερικανό στρατιώτη (που υπηρετεί στον ιταλικό στρατό) και μια νοσοκόμα, την οποία ερωτεύεται καταφεύγοντας μαζί της στην Ελβετία. H νοσοκόμα θα φέρει στον κόσμο το παιδί τους, όμως η μοίρα θα θελήσει η ευτυχία τους να είναι σύντομη… Αυτό το κλασικό μυθιστόρημα του Ερνεστ Χέμινγκγουεϊ (που έχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία) μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη, με έναν σπαρακτικό Γκάρι Κούπερ στον ρόλο του στρατιώτη και την Ελεν Χέιζ στο πλευρό του. Σίγουρα καλύτερο από το ριμέικ του 1957 (όπου στους αντίστοιχους ρόλους έπαιξαν ο Ροκ Χάντσον και η Τζένιφερ Τζόουνς), σκηνοθετήθηκε από τον καλό επαγγελματία Φρανκ Μπορζέιγκ (1893 -1962), δις τιμημένο με Οσκαρ σκηνοθεσίας για τις ταινίες «Seventh heaven» και «Bad girl». H ταινία  ανήκει στις μεγάλες στιγμές του αμερικανικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’30 απέσπασε τα Οσκαρ καλύτερης φωτογραφίας (Τσαρλς Λανγκ) και ήχου, ενώ διεκδίκησε επίσης τα βραβεία στις κατηγορίες καλύτερης ταινίας και σκηνικών.

Σκηνοθεσία: Frank Borzage