Η Αιμιλία Κουγιά παρουσιάζει στις Μούσες στην Κυψέλη (Σποργίλου 11), την ατομική έκθεση ζωγραφικής του Αναστάσιου Μπαμπατζιά με τίτλο «Ο ήχος στην έρημο». Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 15 Νοεμβρίου.
Ο ήχος στην έρημο
Στην τέχνη, εκτός των άλλων, υπάρχει και το εξής δίλημμα: Να ακολουθήσει κανείς αυστηρά μια συνολική κατάσταση που τον ξεπερνά; Δηλαδή, μια παράδοση; Ή να αποστρέψει τελείως το βλέμμα από αυτό και να βυθιστεί στο εσωτερικό του, στην επιθυμία του και το προσωπικό του αίσθημα (ο Καντίνσκι το έλεγε «εσωτερική αναγκαιότητα»);
Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει πρόβλημα. Αν ακολουθήσεις ψυχρά μια παράδοση, χωρίς να ακολουθεί μέσα εκεί η εσωτερική αναγκαιότητα να πράξεις και να εκφραστείς, χωρίς να βάλεις, δηλαδή, τον εαυτό σου (ή την ψυχή σου, όπως θέλετε πείτε το) μέσα εκεί ως βασικό συστατικό, μάλλον θα γίνεις ένας απονεκρωμένος πίθηκος που αντιγράφει ασυνείδητα και ασυναίσθητα τρόπους.
Αν ξεχάσεις το παρελθόν (δεν χρειάζεται να το προσκυνάς για να μην το ξεχάσεις), εμμένοντας στο προσωπικό σου αίσθημα, που το χαϊδεύεις σαν κακομαθημένο διάδοχο, χάνεις τη γνώση και τη δύναμη της κοινότητας, που έχει μεγαλύτερη εμπειρία από την εμπειρία ζωής ενός μόνο ανθρώπου, και καταλήγεις ένας άοσμος ή, ακόμα χειρότερα, δύσοσμος τσαρλατάνος.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Στην πραγματικότητα, αυτό το ψευδοδίλημμα δεν υπάρχει σήμερα, που ο καλλιτέχνης έχει μια φοβερή δυνατότητα: να μπορεί να συνδέει αυτούς τους δύο κόσμους. Μπορεί συνειδητά να μαθαίνει το παρελθόν και, από το παρελθόν, την ίδια στιγμή να απορρίπτει ό,τι δεν του είναι απαραίτητο για να κατασκευάσει τον κόσμο που αυτός, από μόνος του, ονειρεύεται.
Είναι πάρα πολύ ελεύθερος.
Η επόμενη πίστα είναι πιο δύσκολη. Πώς θα προχωρήσει με αυτή την ελευθερία, κάνοντας κάτι άξιο λόγου;
-Αναστάσιος Μπαμπατζιάς
Αναστάσιος Μπαμπατζιάς – Βιογραφικό
Γεννήθηκα το 1978 στην Αθήνα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η ζωγραφική ήταν μια μόνιμη ασχολία. Όχι απλώς ένας τρόπος να περνάω την ώρα μου, αλλά μια δραστηριότητα που συνοδευόταν από σκέψη και εσωτερική ανησυχία, έστω και ασυνείδητα.
Με πρόγραμμα, πιο συστηματικά και συνειδητά, άρχισα να σπουδάζω ζωγραφική το 1995. Από το 1999 έως το 2005 συνέχισα τις σπουδές μου στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Παράλληλα, ασχολήθηκα εντατικά με τον χορό και, ειδικότερα, με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, μια πρακτική που με έναν τρόπο έδωσε μια διαφορετική δυναμική στη ζωγραφική μου.
Μέχρι σήμερα συνεχίζω να ζωγραφίζω και να μελετώ. Ασχολούμαι κυρίως με τοπία που παρατηρώ εκ του φυσικού, αλλά και με φανταστικές παραστάσεις που προέρχονται από τον μύθο, είτε πρόκειται για έναν υπαρκτό μύθο είτε για έναν μύθο δικής μου επινόησης.
Επιμέλεια – Συντονισμός: Αιμιλία Κουγιά, Αποστόλης Σαρρής
