Την Πέμπτη 08 Οκτωβρίου 2026, από τις 19:00 έως τις 22:00, εγκαινιάζεται στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα η ατομική έκθεση του Νίκου Κομιώτη με τον τίτλο “PLEASE BEHAVE”. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28.11.2026.
Το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση του Νίκου Κομιώτη, με τίτλο PLEASE BEHAVE. Έχοντας πάντα ως εκκίνηση του προβληματισμού και της αναζήτησής του την εξερεύνηση του βασικού μέσου του —της ζωγραφικής—, συγκεντρώνει μία νέα σειρά έργων που πραγματεύονται συγχρόνως την αλληλένδετη σχέση του ανθρώπου τόσο με το έμψυχο όσο και με το υλικό περιβάλλον γύρω του.
Ο τίτλος PLEASE BEHAVE λειτουργεί ως μια φαινομενικά ευγενική, αλλά στην πραγματικότητα επιτακτική προτροπή συμμόρφωσης. Το περιβάλλον δεν αποτελεί απλώς το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι άνθρωποι, αλλά έναν ενεργό μηχανισμό που υπαγορεύει συμπεριφορές, οριοθετεί δυνατότητες και επιβάλλει κανόνες. Ο χώρος μοιάζει να προηγείται του υποκειμένου και να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αυτό μπορεί να υπάρξει μέσα σε αυτόν.
Η αίσθηση αυτή μεταδίδεται στον θεατή μέσα από τον τρόπο με τον οποίο ο Κομιώτης αποδίδει τόσο τις ανθρώπινες μορφές των έργων του, όσο και τον περιβάλλοντα χώρο. Στη χρωματική του παλέτα κυριαρχεί μια περιορισμένη γκάμα, ανάμεσα στο λευκό, το μαύρο και τις αποχρώσεις του γκρι, με την παρουσία ενός και μοναδικού υποτονικού μπλε χρώματος στο φόντο. Συγχρόνως, οι διαφορετικές υφές, από τις ματ έως τις έντονα γυαλιστερές επιφάνειες, λειτουργούν σκηνοθετικά μέσα στη σύνθεση, κατευθύνοντας το βλέμμα του θεατή και θρυμματίζοντας το χώρο με τρόπο αφύσικο.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Σημαντικό στοιχείο αποτελεί και ο τρόπος με τον οποίο ο εικαστικός χειρίζεται την κίνηση. Οι μορφές μοιάζουν να έχουν απομονωθεί σε μια συγκεκριμένη στιγμή, σαν να έχει πατηθεί παύση σε ένα βίντεο. Η εικόνα παραμένει ακίνητη, όμως η στάση των σωμάτων επιτρέπει στον θεατή να φανταστεί τι προηγήθηκε ή τι πρόκειται να ακολουθήσει. Έτσι δημιουργείται μια αίσθηση αμηχανίας, καθώς οι φιγούρες φαίνεται να βρίσκονται σε έναν κενό χώρο, αποκομμένες από μια μεγαλύτερη, άγνωστη αφήγηση. Οι σκηνικές του αναφορές αντλούν από ετερόκλητες πηγές της εικόνας — από μια χορογραφία ή μια ταινία έως ένα δισκογραφικό εξώφυλλο —, όπου η συλλογική τελετουργία και η πειθαρχημένη κίνηση του σώματος γίνονται σχεδόν θέαμα. Η επιλογή της οπτικής γωνίας στα τρία τέταρτα ενισχύει την αίσθηση ότι οι μορφές αποτελούν ένα θέαμα και παρατηρούνται από απόσταση, βάζοντας τον θεατή στη θέση ενός εξωτερικού, αποξενωμένου παρατηρητή.
Οι φιγούρες του, “ντυμένες” με κυριολεκτικές ή μεταφορικές στολές —όπως μια φόρμα εργασίας, αλλά και ένα κοστούμι— και απορροφημένες σε κάποια εργασία ή δραστηριότητα, παρουσιάζουν τον άνθρωπο μέσα από τον κοινωνικό του ρόλο. Η ατμόσφαιρα των έργων μπορεί να φέρει στο νου εικόνες από ταινίες επιστημονικής φαντασίας που οραματίστηκαν αυστηρά οργανωμένες κοινωνίες του μέλλοντος, όπου η ατομικότητα υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη για συμμόρφωση. Στο επίκεντρο άλλωστε βρίσκεται το ζήτημα της ταυτότητας: ο τρόπος με τον οποίο το άτομο προσπαθεί να τη συγκροτήσει και να την εκφράσει, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο το περιβάλλον και η κοινωνία μπορούν να περιορίσουν αυτή την έκφραση. Κάθε άτομο καταλαμβάνει διαφορετικό χώρο μέσα στην κοινωνία, διαμορφωμένο από το κοινωνικό του στάτους και το ρόλο που καλείται να επιτελέσει. Στη ζωγραφική του Κομιώτη αυτή η διαφορά μεταφράζεται και σε διαφορά κλίμακας μεγέθους: οι μορφές δεν έχουν όλες το ίδιο βάρος ή την ίδια παρουσία μέσα στον χώρο.
Στα έργα υπάρχει, τέλος, ένα έντονο στοιχείο κυνισμού, το οποίο φαίνεται να εναποθέτει εκεί ο δημιουργός τους -ή ίσως και οι θεατές-, καθιστώντας τους με αυτόν τον τρόπο σχολιαστές της κατάστασης που μας παρουσιάζουν τα έργα. Οι άνθρωποι μοιάζουν να εκτελούν ρόλους και να ακολουθούν κανόνες χωρίς να είναι σαφές ποιος τους έχει θέσει ή προς ποιον σκοπό οδηγούν. Η ζωγραφική του Κομιώτη τοποθετεί τον θεατή ακριβώς σε αυτή την αμφίβολη περιοχή ανάμεσα στην ατομικότητα και τη συμμόρφωση, την κίνηση και την ακινησία, την ελευθερία και τους κανόνες που καθορίζουν τον χώρο στον οποίο υπάρχουμε. Το PLEASE BEHAVE διαμορφώνει έτσι έναν κόσμο όπου ο χώρος δεν είναι ουδέτερος, αλλά λειτουργεί ως ένα σύστημα ορίων, μέσα στο οποίο το άτομο καλείται να ζήσει, να προσδιορίσει τη θέση του και πιθανότατα να προσαρμοστεί.
Γαληνή Λαζάνη
Σεπτέμβριος 2026
Κεντρική εικόνα θέματος: Nikos Komiotis, Untitled (detail), 2026, oil and acrylic on canvas, 154 x 154 cm (λεπτομέρειες έργου)
