Σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα και η φαντασία συγχέονται, δύο νέοι άνθρωποι -ένα αγόρι και ένα κορίτσι- βρίσκονται παγιδευμένοι σε εσωτερικούς και εξωτερικούς εγκλεισμούς. Με κοινό τόπο έναν εμφύλιο πόλεμο και τον βίαιο αποκλεισμό τους σε διαφορετικές χώρες και εποχές, συζητούν, αντιπαρατίθενται και αναζητούν την ελευθερία. Μέσα από τη συ- ζήτησή τους διαπραγματεύονται έννοιες όπως η μνήμη, το σώμα, η ζωή, ο θάνατος και η ίδια η έννοια της ελευθερίας. Η παράσταση αξιοποιεί δραματουργικά το νευρολογικό φαινόμενο «Prisoner’s Cinema», κατά το οποίο ο εγκέφαλος, σε συνθήκες απόλυτης σκοτάδωσης και στέρησης, προβάλλει στη ρέτινα φωτεινές εικόνες από αφηρημένα χρώματα έως ολοκληρωμένες σκηνές. Σε αυτή την οπτική ψευδαίσθηση -μια φυγή από την επώδυνη πραγματικότητα- ξετυλίγονται κομμάτια των ζωών τους που συγκλίνουν και αποκλίνουν, ρέοντας ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν. Αλλά μπορεί μια τέτοια προβολή να γίνει καταφύγιο; Είναι η φαντασία δρόμος διαφυγής ή παγίδα; Στην παράσταση ακούγονται κείμενα από τα βιβλία του Χρόνη Μίσσιου, καθώς και αποσπάσματα από το Resistance της Souha Bechara, σε ελεύθερη απόδοση
Συντελεστές
(ΔΕΝΤΡΟ)2
- Σύλληψη/Σκηνοθεσία Βασίλης Αποστολάτος
- Δραματουργία Ζωή Ξανθοπούλου
- Σκηνογραφία/Σχεδιασμός φωτισμών Βασίλης Αποστολάτος
- Μουσική σύνθεση Μιχάλης Παρασκάκης
- Ερμηνεύουν Δανάη-Αρσενία Φιλίδου, Αναστάσης Γεωργούλας
