Με αφορμή την εμφάνισή τους στο 2ο Jazzèt Hellenic International Jazz Festival 2025, οι Human Touch – το μακροβιότερο και πιο αναγνωρισμένο jazz τρίο της Ελλάδας – μιλούν στο CultureNow, για το νέο νέο τους άλμπουμ “Colorblind”.
Με 12 πρωτότυπες συνθέσεις, το “Colorblind” είναι κάτι περισσότερο από μια δισκογραφική δουλειά – είναι μια μουσική δήλωση απέναντι σε κάθε είδους στερεοτυπική προσέγγιση. Οι Human Touch επιλέγουν συνειδητά να μη «χρωματίσουν» ούτε ανθρώπους ούτε ήχους, και μέσα από αυτή την πρόθεση γεννιέται μια παλέτα ανοιχτή, δεκτική, τολμηρή.
Έχοντας αποκτήσει πια το δικό τους ενθουσιώδες κοινό εντός κι εκτός συνόρων, το τρίο συνεχίζει ακούραστα να εξερευνά, να εκπλήσσει και να συγκινεί με μια μουσική που μιλά απευθείας στην ψυχή. Λίγο πριν ανέβουν στη σκηνή του Jazzèt Festival, μας μιλούν για τη δύναμη της ζωντανής εμφάνισης, τις προκλήσεις της δημιουργίας, τη βαθιά σύνδεση που τους ενώνει, αλλά και για τις μικρές και μεγάλες φιλοσοφίες που διαμορφώνουν το σύμπαν των Human Touch.
David Lynch (τενόρο & σοπράνο σαξόφωνο, φωνή, φλάουτο, πίκολο, φλογέρα, cajon) // Γιώτης Κιουρτσόγλου (ηλεκτρικό μπάσο -άταστο & ένταστο) // Σταύρος Λάντσιας (πιάνο, πλήκτρα, τύμπανα, κρουστά).
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Τους Human Touch θα τους ακούσουμε τη Δευτέρα 21 Ιουλίου στο θέατρο Πέτρας, ως final act της 2ης βαρδιάς της διοργάνωσης.
***
-Ποια ήταν η μεγαλύτερη μουσική πρόκληση για εσάς σε αυτό το νέο άλμπουμ;
Γιώτης Κιουρτσόγλου: Το γεγονός ότι χρειάστηκε να περάσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου άλμπουμ μας, δημιούργησε μια υποβόσκουσα αγωνία να μη γίνει αυτή η δουλειά υπερφίαλη. Εξαιτίας του ότι μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια είχαμε να πούμε πολλά πράγματα, κι έπρεπε να τα χωρέσουμε σε ένα άλμπουμ. Έτσι, αφαιρέθηκαν κομμάτια που παίζαμε για πολύ καιρό και προστέθηκαν καινούργια. Έπειτα γεννήθηκε ένα νέο ερώτημα: πώς να συνυπάρξουν συνθέσεις που γράφτηκαν σε διαφορετικό χρόνο και σε διαφορετικό χώρο. Τελικά, κατά έναν μαγικό τρόπο και αφού ευτυχώς κυριάρχησε το ομαδικό πνεύμα, ολοκληρώθηκε έτσι όπως το περιμέναμε.
-Ο τρίτος δίσκος γιατί άργησε κάπως να έρθει;
David Lynch: Για αρκετά χρόνια δίνουμε προτεραιότητα στις ζωντανές μας εμφανίσεις. Δούλευε ο καθένας καινούργια κομμάτια. Επίσης, έκανε και δικό του project και έγραψε ο καθένας για κάποια ταινία, για κάποιο θέατρο ή κάποιες χορευτικές ομάδες. Πιστεύω ότι γινόταν ζύμωση, επεξεργασία εσωτερική για τον καθένα, ώστε να νιώσουμε ότι είναι η στιγμή να μπούμε στο στούντιο αποφασιστικά, για να βγάλουμε τη σημερινή αύρα των Human Touch.
-Είναι αλήθεια πως κάνετε συχνά live ως σχήμα. Πώς βοηθάει αυτό στη δημιουργική διαδικασία;
Σταύρος Λάντσιας: Με κάθε ζωντανή εμφάνιση «δενόμαστε» ακόμη περισσότερο. Με την εμπιστοσύνη που έχουμε ο ένας στον άλλον, αισθανόμαστε όλο και πιο ελεύθεροι να εκφραστούμε, με τη σιγουριά ότι ο ένας βοηθάει και σπρώχνει τον άλλον σε μονοπάτια που δεν θα πηγαίναμε μόνοι μας.
-Ο κάθε μουσικός έχει τη δική του αισθητική και πορεία. Πώς καταφέρνετε να συντίθεστε σε μία ενιαία φωνή χωρίς να χάνεται η προσωπικότητα του καθενός;
David Lynch: Μες τα χρόνια έχουμε αποκτήσει μία βαθιά εμπιστοσύνη ο ένας προς τον άλλον. Είμαστε τρεις διαφορετικές προσωπικότητες με άλλα βιώματα ο καθένας. Όμως συνυπάρχουμε σε μία κοινή αισθητική, αγάπη και τρέλα για τη μουσική. Όταν είμαστε στη σκηνή και παίζουμε, ουσιαστικά φεύγουν οι ανάγκες εγωισμού. Φεύγουν οι καθαρά σολιστικές ανάγκες και παίζουμε ενστικτωδώς νιώθοντας ότι ο ένας συμπληρώνει τον άλλον ώστε να είναι μία κοινή φωνή.
-Το κομμάτι “Are You Listening” ανοίγει τον δίσκο “Colorblind” με ένα ερώτημα. Σε ποιον απευθύνεται;
Σταύρος Λάντσιας: Ζούμε σε μια εποχή που βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες, αλλά σπάνια ακούμε πραγματικά τι μας λέει ο άνθρωπος που έχουμε απέναντί μας. Το ερώτημα απευθύνεται πρώτα στον εαυτό μου, σαν υπενθύμιση να έχω περισσότερη ενσυναίσθηση.
-Ποια ήταν η αφετηρία για τη διασκευή των Καλάντων της Θράκης; Τι ιδιαίτερο σας τράβηξε σε αυτό το υλικό;
Γιώτης Κιουρτσόγλου: Από πάντα, για όσο θυμάμαι τον μουσικό εαυτό μου, είχα εμμονές με τα δημοτικά τραγούδια και εν γένει με αυτό που ο καθένας μεταφράζει με τον δικό του τρόπο ως παράδοση ή παραδοσιακή μουσική. Θέλω να πω ότι κυριαρχεί αυτό το στοιχείο, αλλά ως δεύτερο πλάνο. Δηλαδή, οι μελωδίες παίζονται, αλλά περνώντας μέσα από το δικό μας “Human Touch” φίλτρο, θα έλεγα!
Όσο για τα κάλαντα της Θράκης, εμένα προσωπικά μου τράβηξε το ενδιαφέρον η ιδιαιτερότητα της μελωδίας, με το στοιχείο της χαρμολύπης που εκφράζεται στο τραγούδι και το κάνει ιδιαίτερο. Δηλαδή, σκεφθείτε: είναι μια χαρμόσυνη στιγμή, με μια κρυμμένη θλίψη που αναδύεται από τη μελωδία της.
-Ποια σύνθεση του δίσκου θεωρείτε πιο «προσωπική» και γιατί;
Σταύρος Λάντσιας: Το “Growing Apart” είναι μία έκφραση που χρησιμοποιείται στα αγγλικά για να περιγράψει πώς δύο παιδικοί φίλοι ή ένα ζευγάρι, με την πάροδο του χρόνου, απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον. Μέσα από τις διαδοχικές μετατονίσεις προσπαθώ να δείξω πώς μια μελωδία, την ίδια ώρα που μένει ίδια, αναπόφευκτα ακούγεται διαφορετικά σε κάθε πέρασμα. Όπως λέει και ο Ηράκλειτος: «όλα ρέουν και τίποτα δεν μένει το ίδιο». Μια φιλοσοφία που ταιριάζει πολύ στη jazz και τον αυτοσχεδιασμό!
-Το “Colorblind” αποτελεί το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι του ομώνυμου. Τι σας ώθησε να του δώσετε τον τίτλο του άλμπουμ;
David Lynch: Ο τίτλος Colorblind (αχρωματοψία) εκφράζει μια φιλοσοφία ζωής. Το να μη «προχρωματίσουμε» καταστάσεις, ανθρώπους, μουσικές, ιδέες που θα μας έρθουν στη ζωή. Έτσι, να είμαστε ανοιχτοί σε μια καθημερινή διαμόρφωση των προσωπικοτήτων μας. Τότε, αφήνουμε χώρο να μας επισκεφθούν τα πραγματικά αφάνταστα χρώματα.
-Τι είναι αυτό που κρατά ζωντανή τη σχέση μεταξύ σας μουσικά και ανθρώπινα, τόσα χρόνια μετά; Ποια είναι η “συνδετική κόλλα” πίσω από τους Human Touch;
Γιώτης Κιουρτσόγλου: Η φιλία, ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη είναι κάποια από τα στοιχεία που σμιλεύτηκαν μέσα στον χρόνο της συνύπαρξής μας. Είναι μια σχέση, όπως όλες οι σχέσεις, που πέρασε μέσα από τριβές, έμαθε ο ένας από τον άλλον και ο καθένας για τον εαυτό του. Στη μουσική μας συνεύρεση δεν έπαψε να υπάρχει το στοιχείο του θαυμασμού και της έκπληξης και, όπως ανέφερα παραπάνω, η εμπιστοσύνη είναι η «κόλλα» που συνδέει τους τρεις μας, ερχόμενοι ο καθένας από διαφορετικές αφετηρίες, ώστε να συνυπάρξουμε μουσικά, επικοινωνώντας τη μουσική μας ακόμα και μέσω της σιωπής!
-Αν σας ζητούσα να πείτε με μια λέξη τι είναι οι Human Touch για εσάς, τι θα λέγατε;
Humantouch. Αυτό.
Οι Human Touch θα κλείσουν τη 2η βραδιά του Jazzèt Festival, τη Δευτέρα 21 Ιουλίου στο θέατρο Πέτρας.
Photo credit: Costas Broumas
Διαβάστε επίσης:
Jazzét – 2nd Hellenic International Jazz Festival 2025 στο θέατρο Πέτρας
Ιλάν Σολομών: Μουσική χωρίς σύνορα, στο 2ο Jazzèt – Hellenic International Jazz Festival 2025
