Παρουσιάζονται 44 έργα ζωγραφικής, ακρυλικά σε καμβά και 7 ψηφιδωτά.

Τα θέματα αυτής της έκθεσης είναι κυρίως ανθρώπινες φιγούρες (μοναχικές η ζευγαρωμένες) που κρατούν ομπρέλες διαφορετικών χρωμάτων και συμβολίζουν μια αόρατη προστασία. Το περιβάλλον  είναι η ένα κόκκινο φόντο που παραπέμπει στον ανθρώπινο βιολογικό κύκλο ,η εικόνες του έναστρου νυχτερινού ουρανού. Οι »πρωταγωνιστές» των έργων ,περπατούν σε μια έρημη λωρίδα γης η κάθονται σε μοναχικά παγκάκια και κάτω από την σκιά ενός μεγάλου δέντρου. Άλλοτε πλέουν ξένοιαστα σε ήρεμες θάλασσες κάτω από τον νυχτερινό καλοκαιρινό ουρανό με τους διαφορετικούς αστερισμούς. Άλλα θέματα είναι μία μεγάλη βελανιδιά και μοναχικές γκρίζες βάρκες που »κλέβουν » τον ανθρώπινο ρόλο, και αιωρούνται στις νυχτερινές θάλασσες κάτω από το φως του φεγγαριού.

Η Δάφνη Αγγελίδου δεν ξεφεύγει από το θέμα της, που είναι η εξερεύνηση των ανθρώπινων σχέσεων ,αλλά τοποθετώντας τους ανθρώπους στα ερημικά νυχτερινά τοπία  εξερευνά και την σχέση τους με την φύση ,την απεραντοσύνη του σύμπαντος και την αναπόφευκτη ανθρώπινη μοίρα.

Βιογραφικό σημείωμα

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962.

Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1980 -1986) με δασκάλους τους Γιάννη Μόραλη και Δημήτρη Μυταρά και ψηφιδωτό με τον Γιάννη Κολέφα.

Διδάσκει στην Α.Σ.Κ.Τ., στο τμήμα του ψηφιδωτού από το 1987 μέχρι σήμερα. Ήταν 1999 όταν εκλέχτηκε Λέκτορας για το τμήμα του ψηφιδωτού. Το 2005 εκλέχτηκε Επίκουρη Καθηγήτρια  της Α.Σ.Κ.Τ. στο ίδιο τμήμα, ενώ το 2009 μονιμοποιήθηκε στο ίδιο τμήμα.

Το 2013 εκλέχτηκε  Αναπληρώτρια Καθηγήτρια της ΑΣΚΤ στο ίδιο τμήμα.

Έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, από το 1986 έως σήμερα, στην Ελλάδα, στο Βέλγιο, στην Αγγλία, στην Ιταλία, στην Αμερική και στην Κίνα.

Έργα της υπάρχουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές, μουσεία και πινακοθήκες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.