Η συλλεκτική αυτή έκδοση με τα έργα του Αλέκου Κυραρίνη εμπνευσμένα από το βιβλίο της Αποκάλυψης, σχεδιάστηκε από τον εικαστικό, Μάριο Τeriade Ελευθεριάδη, για λογαριασμό της Evripides Art Gallery και τυπώθηκε με τεχνική αρχειακής εκτύπωσης. Ειδικότερα, εκδόθηκαν συνολικά 30 αντίτυπα, αριθμημένα από 1 έως 30 και πέντε σειρές Ε.Α, όλα υπογεγραμμένα από τον καλλιτέχνη, ενώ τα αντίτυπα –ε’ διατίθενται αποκλειστικά ως μεμονωμένα φύλλα, με συνοδευτικό πιστοποιητικό γνησιότητας.

Ο Αλέκος Κυραρίνης με σεβασμό και ευθύνη στην παραδοσιακή θεματική απόδοση εικονοποιεί τον ένθεο λόγο της Αποκάλυψης, αναπαριστώντας την ολοκληρωτική νίκη του καλού και την εξουδετέρωση του κακού, που αποτελεί και το κεντρικό θέμα του βιβλίου.

Το καλό και το κακό μάχονται στα σχέδιά του, με την ίδια δύναμη που αναμετρώνται η ζωή και ο θάνατος, το φως με το σκοτάδι, η αμαρτία με τη συγχώρεση. Το τελευταίο και πιο δυσνόητο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που γράφηκε, σύμφωνα με την Χριστιανική παράδοση από τον Ιωάννη κατά την περίοδο, που ήταν εξόριστος στη νήσο Πάτμο το 96 μ.Χ., αποτέλεσε αντικείμενο σχολαστικής μελέτης από τον Αλέκο Κυραρίνη, ο οποίος γοητεύτηκε από τις υπερρεαλιστικές εικόνες και τα μυστικά του σύμβολα και τα απέδωσε ακολουθώντας το αγιογραφικό πρότυπο, του ιερομονάχου και αγιογράφου Διονυσίου του εκ Φουρνά.

Ο Αλέκος Κυραρίνης είναι ένας επίμονος «ασκητής» της Τέχνης, όπως τον έχουν χαρακτηρίσει. Τα έργα του διακρίνονται για τον αρχετυπικό τους χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα περικλείουν την δύναμη της ελπίδας και της αναγέννησης, που πηγάζει από την βαθιά του πίστη για την ίδια την ζωή και τον Δημιουργό της.

Μέσα στις εικόνες του, τα μυστικά σύμβολα της Αποκάλυψης γίνονται σχέδια και οι αλληγορίες τα ιδεογράμματα, αυτού του μηνύματος, που μετουσιώνεται σε έπος της χριστιανικής ελπίδας.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης «Στην πραγματικότητα έχω διαβάσει ένα μικρό μέρος από την Πατρολογία, όμως επίμονα έκανα ενδελεχείς αναγνώσεις της Αποκάλυψης του Ιωάννη. Το έκρινα αναγκαίο, ώστε να ενισχύσω το δέος που αισθάνομαι και την κατανόηση των εικονογραφικών προτύπων, που παρακολούθησα. Το βίωμα της ζωγραφικής τέχνης από την θρησκευτική συγκίνηση διαχωρίζονται από τη στιγμή που ο δημιουργός τηρεί το ασφαλές δημιουργικό μέτρο της σιωπηρής νηφαλιότητας. Και κανόνας είναι η Ευθύνη».

Αναφερόμενη στις «24 Σκηνές της Αποκάλυψης» του Αλέκου Κυραρίνη, η ιστορικός τέχνης Λουΐζα Καραπιδάκη επισημαίνει: «Οι θεματικές επιλογές του Αλέκου Κυραρίνη, από το 2004, φέρουν μια εικονογραφική και εννοιολογική συνάφεια στις απεικονίσεις της αναμέτρησης του «καλού» και του «κακού». Αρχικά εμφανίζεται η θεματική με έντονη αφαιρετική διάθεση, ενώ στη συνέχεια, στις ενότητες Άγγελος κι ο Δράκος, Παθοκτονία, Φως-Ζωή παρουσιάζεται αναπαραστατικά και τελικά αποκρυσταλλώνεται στα 24 σχέδια της παρούσας έκθεσης με την εικονογράφηση της Αποκάλυψης του Ιωάννη, ενός κειμένου που αφορά κατεξοχήν σε αυτήν την αναμέτρηση. Πρόκειται για ένα τολμηρό εγχείρημα, αφού ο καλλιτέχνης έχει ανασυγκροτήσει τις συνθέσεις του με μια σύγχρονη εικαστική αισθητική εμπλουτισμένη με τα χαρακτηριστικά της καλλιτεχνικής του ταυτότητας, αν και έχει διατηρήσει με απόλυτο σεβασμό τα «καθιερωμένα» εικονογραφικά προγράμματα. Είναι ένα έργο ζωής, ώριμο σχεδιαστικά και εκφραστικά, το οποίο κινείται με ευγλωττία στο μεταίχμιο μεταξύ καινοτομίας και παραδοσιακής θεματικής απόδοσης».